ಅಲೆಮಾರಿ

ನಿಡ್ಯಮಲೆ

2011-11-07T06:10:00.000-08:00

ಒಂದರ ಹಿಂದೊಂದರಂತೆ ಪ್ರವಾಸ, ಆದರೂ ಬೇಸರವಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಟೆ. ಅತ್ಯುತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೊರಡಿಸಿದ ಅಕ್ಕಭಾವಂದಿರು ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಕೇಳದೆ ಚಾರಣ ನಿಗಧಿ ಪಡಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ಹತ್ತಲಾಗದೆ ಕೊನೆಗೆ ಗುರಿಯಿಂದ ಕೇವಲ ಹತ್ತು ನಿಮಷಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಚಾರಣ.

ನಿಡ್ಯಮಲೆಯ ಚಿತ್ರಗಳು ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಇದು ಮೊದಲನೆಯದಿರಬೇಕು.

ನಿಡ್ಯಮಲೆಯ ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೊರಟ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಡಿದಾದ ಗುಡ್ಡವನ್ನು ಹತ್ತಿಸಿ, ಪ್ರಥಮ ಚಾರಣಿಗರನ್ನು ಭಯ ಬೀಳಿಸಿದವರು ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ತಲುಪಿಸಿದರು.

ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಕೋಳಿಕ್ಯಮಲೆಗೆ ಹೊರಟೆವು. ನಡೆದು ಸುಸ್ತಾದ ಎಲ್ಲರೂ ತುದಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ನಾನು ೩ ಜನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳೊಡನೆ ಕೋವಿ ಹಿಡಿದು ನಡೆಯಬೇಕಾಯಿತು.

ಮಂಜು ಮುಸಕದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ಅತ್ಯತ್ತಮ ತುತ್ತ ತುದಿ ತಲುಪಿದ ಸಂತೋಷ ನನ್ನದಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದರೂ ತುದಿ ತಲುಪಿದ ಸಂತಸ ನನ್ನದು.

ಚಿತ್ರಗಳಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಚಿಟುಕಿಸಿ

ಅಥವ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, http://photobucket.com/nidyamale

ಧಾರೇಶ್ವರ ಸಮುದ್ರತೀರ, ಮೇದಿನಿ, ಬೆಣ್ಣೆಹೊಳೆ, ಮತ್ತಿಘಟ್ಟ, ವಿಭೂತಿ ಮತ್ತು ಬುರುಡೆ ಜಲಪಾತ

2011-10-30T07:35:00.000-07:00

http://photobucket.com/uk05091011

೫ ದಿನ ರಜದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿದ ಚಿತ್ರಗಳು ಮೇಲಿನ ಕೊಂಡಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೊನ್ನಾವರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ನಮ್ಮ ಪ್ರವಾಸ ಬುರುಡೆಜೋಗದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಿ ಮನೆಯವರಂತೆ ಕಂಡ (ಯಾಣದ ಸಮೀಪ) ಮತ್ತಿಘಟ್ಟದ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಕುಟುಂಬದವರ ಸಹಾಯ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಮರಣೀಯ.
ಮುಕ್ತಿಹೊಳೆ ನೋಡಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಜಾರಿನ ವಿಷಯ, ಆದರೂ ಮೇದಿನಿ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಿದ ಜನಾರ್ಧನ ಅವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಎಂದಿನಂತೆ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಕಂಡ ರಾಘವೇಂದ್ರಶರ್ಮರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.
ಚಿತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸಿ.

ನಾ ಕಂಡ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜಲಪಾತಗಳು

2011-09-03T05:56:00.000-07:00

೧. ಹೆಬ್ಬೆ ಜಲಪಾತ (ಕೆಮ್ಮಣ್ಣುಗುಂಡಿ)
೨. ಗಗನಚುಕ್ಕಿ, ಭರಚುಕ್ಕಿ (ಮಂಡ್ಯ)
೩. ಜೋಗ
೪. ಉಂಚಳ್ಳಿ (ಲೂಷಿಂಗ್ಟನ್)
೫. ಸಾತೊಡ್ಡಿ (ಯಲ್ಲಾಪುರ)
೬. ಮಾಗೋಡು (ಯಲ್ಲಾಪುರ)
೭. ಶಿವಗಂಗೆ (ಸಿದ್ದಾಪುರ)
೮. ದೇವ್ಕಾರ್ (ಕದ್ರಾ ದ್ವೀಪ)
೯. ಮಲ್ಲಳ್ಳಿ (ಪುಷ್ಪಗಿರಿ)
೧೦. ಅಬ್ಬೆ (ಮಡಿಕೇರಿ)
೧೧. ಇರ್ಪು (ಶ್ರೀಮಂಗಲ, ಕೊಡಗು)
೧೨. ಚೇಲಾವರ (ವಿರಾಜ ಪೇಟೆ)
೧೩. ಮಾದಂಡಬ್ಬಿ (ಕೊಡಗು)
೧೪. ದೇವರಕೊಲ್ಲಿ (ಸಂಪಾಜೆ)
೧೫. ಕಲ್ಯಾಳ (ಕೊಯ್ನಾಡು)
೧೬. ದೇವರಗುಂಡಿ (ತೋಡಿಕಾನ)
೧೭. ಉರುಂಬಿ (ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ)
೧೮.ಬಾಳೆಬರೆ (ಹುಲಿಕಲ್ ಘಾಟಿ)
೧೯. ಅರಿಶಿನಗುಂಡಿ (ಕೊಡಚಾದ್ರಿ)
೨೦. ಹಿಡ್ಲುಮನೆ (ಕೊಡಚಾದ್ರಿ)
೨೧. ಗೋವಿಂದ ತೀರ್ಥ (ಜಡಕಲ್ಲು)
೨೨. ದಬ್ಬೆ ಜಲಪಾತ (ಹೊಸಗದ್ದೆ)
೨೩. ಕೋಡ್ಲು ತೀರ್ಥ, ಜೋಮ್ಲು ತೀರ್ಥ (ಹೆಬ್ರಿ)
೨೪. ಒಣಕಬ್ಬೆ (ಆಗುಂಬೆ)
೨೫. ಜೋಗಿಗುಂಡಿ (ಆಗುಂಬೆ)
೨೬. ಬರ್ಕಣ (ಆಗುಂಬೆ)
೨೭. ನಾಪೊಂಡಪೊಳೆ (ಸುರ್ಲಭಿ, ಕೊಡಗು)
೨೮. ದಬ್ಬಡ್ಕ ( ಕಲ್ಲುಗುಂಡಿ)
೨೯. ಕಾಂತಬೈಲು (ಕಲ್ಲುಗುಂಡಿ)
೩೦. ಉಂಬಳೆ
೩೧. ಪಾದೆಕಲ್ಲು (ಕಲ್ಲುಗುಂಡಿ)
೩೨. ಲೈನ್ಕಜೆ (ಕಲ್ಲುಗುಂಡಿ)
೩೩. ಬೊಳ್ಳೆ ( ಬೆಳ್ತಂಗಡಿ)
೩೪. ಆನಡ್ಕ, ಕಡಮೆಗುಂಡಿ (ದಿಡುಪೆ)
೩೫. ಬಂಡಜೆ
೩೭. ಆಲೇಖಾನ್ (ಚಾರ್ಮಾಡಿ)
೩೮. ಮಾಣಿಕ್ಯ ಧಾರ (ಚಂದ್ರದ್ರೋಣ)
೩೯. ಮಗೇಬೈಲು (ಶೃಂಗೇರಿ)
೪೦. ಸಿರಿಮನೆ (ಶೃಂಗೇರಿ)
೪೧. ಹನುಮಾನ್ ಗುಂಡಿ (ಕುದುರೆಮುಖ)
೪೨. ಚನ್ನೆಕಲ್ (ಭೀಮೇಶ್ವರ)
೪೩. ಚಂಡೆಮನೆ ( ಭೀಮೇಶ್ವರ)
೪೪. ತೀರ್ಥಕರೆ (ಬಸ್ರಿಕಟ್ಟೆ)
೪೫. ಕೋಟೆ ಬೆಟ್ಟದ ಜಲಪಾತ (ಕೊಡಗು)
೪೭. ಕಲ್ಲತ್ತಗಿರಿ (ಕೆಮ್ಮಣ್ಣುಗುಂಡಿ)
೪೮. ಶಾಂತಿ (ಕೆಮ್ಮಣ್ಣುಗುಂಡಿ)
೪೯. ಹೊನ್ನಮ್ಮನ ಹಳ್ಳ (ಚಂದ್ರದ್ರೋಣ)
೫೦. ಕಡಾಂಬಿ (ಕುದುರೆಮುಖ)
೫೧. ಕಳಸದ ಬಳಿಯ ಜಲಪಾತ+

ಕರಿಕೆಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಜಲಪಾತಗಳು ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಹೆಸರು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಜಲಪಾತವೆಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಸಂಖ್ಯೆ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಆಗಸ್ಟ್ ೧೫ ರ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಸಹನಾ ಅವರು ಕೇಳಿದ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಈ ಪಟ್ಟಿ ತಯಾರಿಸಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡಪ್ರಭ ಬಳಗದ "ಸಖಿ" ಯಲ್ಲಿ ೬೦ ಜಲಪಾತಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಕೂಡ ಪ್ರೇರೇಪಣೆ.

ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಪ್ರವಾಸ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಬಲಮುರಿ ಫಾಲ್ಸಿಗೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಕೆರೆಯ ಕೋಡಿ ಹರಿಯುವುದನ್ನು ಫಾಲ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದಾ ಎಂದು ಆಯೋಜಕರನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೆ.

ನಾ ನೋಡಬೇಕಿರುವ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜಲಪಾತಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಸಿದ್ದ ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ

ಪ್ರವಾಸ, ಪತ್ರಕರ್ತರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮತ್ತು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಜಲಪಾತಗಳ ಸಹವಾಸ

2011-08-16T04:48:00.000-07:00

ಶನಿವಾರದ ಉಪಾಕರ್ಮ ಆಚರಣೆ ಮುಗಿಸಿ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ನನ್ನ ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚಿದ್ದು ಅಕ್ಕನ ಮಗ ಜಯಂತ. ನಾನೂ ಬರ್ತಿನಿ ಶನಿವಾರ ಸಂಜೆ ಹೊರಡೋಣವೆಂದು ವರಾತ ಹಚ್ಚಿದವನ್ನು ಮನದಲ್ಲೆ ಹಳಿಯುತ್ತ ಜಾಗಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ.

ಉಹೂಂ ಯಾವ ಜಾಗಗಳು ಸರಿ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಚಾರಣದ ಗುರುಗಳಾದ ರಾಜೇಶ್ ಕೂಡ ಸೂಚಿಸಿದ ಜಾಗಗಳು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಕೊಡಲು ಪ್ರಶಸ್ತ ತಾಣಗಳಲ್ಲವೆಂದು ಅವರೇ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ನನಗೆ ಈ ಪ್ರವಾಸದ ಕತೆ ಅಷ್ಟೆ ಅನಿಸಿತ್ತು.

ಶರಾವತಿ ಟ್ರೆಕ್ಸ್ ನ ಸಂಪತ್ ನೀವು ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೆ ಇಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದರೆ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ಆದರೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಹನ ಚಾಲನೆ ನನಗಾಗದ ವಿಷಯ ಅಪಾಯ ಕೂಡ. ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕಳೆದ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ನೋಡಲಾಗದೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದು ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಯೋಚಿಸಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗನೆ ಸಿದ್ದವಾಗಲು ಸೂಚಿಸಿದೆ.

ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೫.೩೦ಕ್ಕೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಹೊರಟು ನೋಡದೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಜಲಪಾತದ ಸಮೀಪದ ಊರಿನಲ್ಲಿರುವ ಏಕೈಕ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಹೋಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತದ್ದು ನನ್ನ ಇಡೀ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೊಸ ತಿರುವು ಕೊಟ್ಟಿತು.

ನನ್ನ ಈ ಬಾರಿಯ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಅಚ್ಚರಿಯ ತಿರುವು ಕೊಟ್ಟ ಹೋಟೆಲ್ ಇದು. ಇದರ ಮಾಲಿಕ ಮನೋಹರ್ ಕೊಟ್ಟ ಮಾಹಿತಿ, ಒಂದೇ ಒಂದು ಜಲಪಾತ ನೋಡಲು ಬಂದ ನಮಗೆ ಮತ್ತೆ ೪ ಜಲಪಾತಗಳ ಅದರಲ್ಲೂ ಜನರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಪರಿಚಯವಿರುವ ಜಲಪಾತಗಳ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಈ ಜಲಪಾತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯಿಲ್ಲ ಒಂದು ಜಲಪಾತದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾಹಿತಿಯಿದೆ. ಕೆಲವು ಸ್ಥಳೀಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಉದಯವಾಣಿ ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದರೂ ಜನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ದೂರವೇ ಇರುವ ಜಲಪಾತಗಳ ದರ್ಶನ ತಂದ ಸಂತೋಷ ಅವರ್ಣನೀಯ. ಉಳಿಯಲು ಜಾಗ ಕೊಟ್ಟು ತಿಂಡಿ ಊಟ ಕೊಟ್ಟು ಸಲಹಿದ ಮಹೇಶ್ವರ ಭಟ್ಟರಿಗೂ ಅವರ ಪತ್ನಿ ಸಹನಾ ಅವರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಅವರ ಸಹಾಯ ಸ್ಮರಣೀಯ. ಪ್ರವಾಸ ಹೊರಟಾಗ ಸುಂದರ ಪ್ರವಾಸ ಇದಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನೋಹರ ಆದರೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕ ಈ ಜಲಪಾತಗಳ ಮಾಹಿತಿ, ಇಡೀ ಪ್ರವಾಸ ಬಹುಕಾಲ ನೆನಪಿನಲ್ಲುಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.

ಇದು ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದ ಮೋಹನನ ಮನೆಯ ಬಳಿಯಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಆದರೆ ಮನಮೋಹಕ ಜಲಪಾತ.
ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ತಾವೆ ತಯಾರಿಸಿದ ವಿದ್ಯುತ್ ಬಳಸುವುದು ವಿಶೇಷ

ಕಣ್ಮನ ಸೋಲುವಷ್ಟು ಹಸಿರು, ನದಿ ಕಾಡು ಜಲಪಾತ ಈ ಪ್ರವಾಸದ ವಿಶೇಷ

ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಈ ನದಿ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹರಿಯುತ್ತ ಇಂತಹ ಮನೋಹರ ದೃಶ್ಯಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ.

ದೂರದಿಂದ ಜಲಪಾತದ ಮೊದಲ ನೋಟ

ನಮ್ಮ ಆತಿಥೇಯರ ತೋಟದಲ್ಲಿರುವ ಸುಂದರ ಬೆಡಗಿ, ಚಿಕ್ಕದಾದರೂ ಸುಂದರ ಜಲಪಾತ.
ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಆನೆಲದ್ದಿಯ ದರ್ಶನ ವಿಶೇಷ. ಜಯಂತನಂತೂ ಓಡಲು ಸಿದ್ದವಾಗಿಯೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ.

ಜಲಪಾತದೆಡೆಗೆ ನಡೆಯುವಾಗ ಎದುರಾದ ಇಂತಹ ಹಲವಾರು ಸ್ಥಳಗಳು ಎದುರಾದವು

ನಮ್ಮ ಈ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಜಲಪಾತವಿದು. ಪ್ರವಾಸ ಹೊರಟು ಈ ಸ್ಥಳದ ಸಮೀಪವಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗಲೂ ಇಂತದ್ದೊಂದು ಜಲಪಾತವಿದೆಯೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೂಗಲ್ ನಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯೊಂದಿಗೆ ಹುಡುಕಿದಾಗ ಈ ಜಲಪಾತದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕೊಂಡಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅದೂ ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಆತಿಥೇಯರೇ ಬರೆದ ಲಖನ

ನಮ್ಮ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ನೆರವಾದ ಮಹೇಶ್ವರ ಭಟ್ಟರೊಂದಿಗೆ

ಭಟ್ಟರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಕೊ ಹಣ್ಣುಗಳ ರಾಶಿ

ಮಹೇಶ್ವರ ಭಟ್ಟರೊಂದಿಗೆ ಹೊಳೆದಾಟಲು ಕಾಲುಸಂಕದ ಮೇಲೆ

ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕ ಜಲಪಾತದಲ್ಲಿ ಅಮಿತ್, ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಜಯಂತ್. ಈ ಜಲಪಾತದ ಬಗ್ಗೆ ಹೋಟೆಲ್ಲಿನ ಮನೋಹರ ಕೂಡ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಹನಾ ಅವರ ಉದಯವಾಣಿಯಲ್ಲಿನ ಬರಹ ನನ್ನು ಸೆಳೆಯಿತು. ಹೌದಲ್ಲ ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ. ಈಗ ತುಂಬಾ ನೀರುಂಟು ಎಂದಿದ್ದು ಮಹೇಶ್ವರ ಭಟ್ಟರು. ಅವರ ಮನೆಯಿಂದ ಕೇವಲ ಅರ್ಧ ಕಿಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಜಲಪಾತವಿದು.

ಜಲಪಾತದೆಡೆಗೆ ಪುಟ್ಟ ಚಾರಣ

ಇದು ಈ ಜಲಪಾತದ ೨ನೇ ಹಂತವಂತೆ. ಈ ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಬರುವವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಭಾಕರಭಟ್ಟರ ಮನೆಯವರು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಕೊಡುವ ಕಾರಣ ಸಕಾರಣವೇ. ನಮಗೂ ಅವರು ಪೂರ್ವಾನುಮತಿಯಿತ್ತದ್ದು ಪ್ರಕಾಶ್ ಹೋಟೆಲ್ನ ಮನೋಹರನ ಮತ್ತು ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಸಹನಾ ಅವರ ವಿನಂತಿಯ ಮೇರೆಗೆ.

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೋಜು

೧೫ ದಿನದ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಭೇಟಿಯಿತ್ತಿದ್ದೆವು. ಇದರ ಪೂರ್ಣ ದೃಶ್ಯದ ದರ್ಶನವಾಗುವುದು ರಾಜ್ಯ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿಯೆ.

ಕೊಡಗಿನ ಜಲಪಾತಗಳ ಸರಣಿ, ದೇವರಗುಂಡಿ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಳ

2011-07-26T04:35:00.000-07:00

೨೩ರ ಶನಿವಾರ ಎಡಕುಮೇರಿ ರೈಲು ಹಳಿಯ ಮೇಲೆ ಚಾರಣ ಹೋಗುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆ. ಶುಕ್ರವಾರ ರಾತ್ರಿ ೧೦ ರವರೆಗೂ ಯಾಕೋ ಅದು ಸರಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬ ಆತಂಕವಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಕೈಗೊಂಡದ್ದು ಕೊಡಗಿನ ಕಡೆಗೆ ಪಯಣ. ಟಿವಿ೯ ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನಾಧರಿಸಿ ಹೊರಟಾಗ ಸಿಕ್ಕದ್ದು ಈ ಜಲಪಾತಗಳು. ಒಂದು ಸುಂದರ ಪ್ರವಾಸದ ಅನುಭವ. ಅತ್ಯಂತ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ.

ಕರಿಕೆಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಡಗಿನ ಸುಂದರಿ

ಸುಳ್ಯದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಜಲಪಾತ

ಇದೇ ಚಾರಣ

ಪಾರ್ಶ್ವ ನೋಟ

ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕುವ ಪರಿ

ಕಣಿವೆಯ ನೋಟ

ಇದೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವ. ಜಲಪಾತದ ಕೆಳಗೆ ನಿಂತು ಫೋಟೊ ತೆಗೆಯುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಚಿತ್ರ. ಜಲಪಾತದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ಕೆಳಗಿನ ಹೆದ್ದಾರಿಯಿಂದ ಕಾಣುವ ನೋಟ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಸಿಗದಿದ್ದರೂ, ಚಾರಣ ಅನುಭವ ಭಯಾನಕ. ಜಲಪಾತದ ಮುಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ ಇಳಿಯಬೇಕು, ಇಳಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಇರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರುಗಳು ಮರಗಿಡ ಕಲ್ಲುಗಳೆ ಆಸರೆ. ಅದೂ ಸುರಿದ ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಗೆ ಅಲ್ಲೂ ಜಲಪಾತದಷ್ಟೆ ನೀರು.

ಕಲ್ಯಾಳ ಜಲಪಾತದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಂಡ
ಎಡಗಡೆಯಿಂದ ಜಯಂತ್, ಅಮಿತ್, ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ನಾನು

ದೇವರಗುಂಡಿ ಜಲಪಾತ, ಎರಡು ಬಾರಿ ಹೊಳೆ ದಾಟಿ ಅಡಿಕೆ ತೋಟ ದಾಟಿ ಹೋಗಬೇಕು

ದೇವರಗುಂಡಿ ಜಲಪಾತ

ಇವು ಇರುವುದು ನಮ್ಮದೇ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ

ಎಷ್ಟೂಂತ ಫೋಟೊ ತೆಗೆಯುವುದು

ಕೊಡಗಿನ ಸುಂದರಿಯರು, ಕೇರಳದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ

ಕ್ಯಾಮೆರ ಕೈಕೊಟ್ಟಿತ್ತು, ಮೊಬೈಲ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾವೇ ಆಸರೆ

ಉತ್ತಮವಾದ ರಸ್ತೆ ಹಿತವಾದ ವಾತಾವರಣ ಸುಂದರ ಜಲಪಾತಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಎಂದಾದರೂ ಬರೆಯಬೇಕಿತ್ತು

ರಸ್ತೆಗೂ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕುವ ಜಲಪಾತಗಳು

ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಸುಂದರ ಮನೋಹರ ಜಲಪಾತಗಳು

೨೦ ಕಿ ಮೀ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ೨೦ ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜಲಪಾತಗಳು ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿಯೆ

ಭಾಗಮಂಡಲದಿಂದ ಮುಂದೆ ಸಿಕ್ಕ ಜಲಪಾತಗಳ ಸರಣಿ

ಮಳೆಗಾಲದ ಕೊಡಗಿನ ಜಲಪಾತ

ಸುಳ್ಯದ ಬಳಿಯಿರುವ ದೇವರಗುಂಡಿ ಜಲಪಾತ

ಪುತ್ರ ಶೋಕಂ ನಿರಂತರಂ. ವಿಕ್ಕಿಯ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವು

2011-06-21T18:37:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಬಂದಾಗ "ವಿಕ್ರಂ ಭಾರದ್ವಾಜ್"

ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅಕ್ಕನ ಮಗ ಜಯಂತನೊಂದಿಗೆ

ಅರಸೀಕೆರೆಯ ವಸತಿಗೃಹವೊಂದರಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ತಂಗಿದ್ದಾಗ. ಎಲ್ಲಿ ಮಲಗ್ತಿಯೋ ವಿಕ್ಕಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಸೀದಾ ಹೋಗಿ ಮಲಗಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ. ವಸತಿ ಗೃಹದವ ಮೊದಲು ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದ. ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಇವನನ್ನು ನೋಡಿ, ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆದು ಸಾರ್ ನಿಮ್ ನಾಯಿ ಮಲಗ್ಸಿ ಆದ್ರೆ ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಬೇಡ ಎಂದಿದ್ದ

ಗೇಟ್ ಕಾಣುವಂತೆ ಮನೆಯೊಳಗೇ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ಥಳ

ಅಮಿತನ ಟ್ರೈಸಿಕಲ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಾಗ, ಇಂತಹ ತರಲೆಗಳಿಂದಲೆ ನಮ್ಮ ಮನ ಗೆದ್ದವ

ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾಗಿ ನೋಡುಗರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತರಲೆ ಸುಬ್ಬ

ಅಮಿತ್ ಭಾರದ್ವಾಜನೊಂದಿಗೆ

ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ದಿವಾನಾ ಮೇಲೆ ಮಲಗಬೇಕು ವಿಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಗುಂಡ ( ೪ ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದ)

ನನ್ನೊಡನೆ ಆಟವಾಡಲು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭಂಗಿ

ಬೈಕ್ ಪ್ರಯಾಣ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು

ಕೋಪ ಬಂದಾಗ ದಿವಾನ ಕೆಳಗೆ ಅವಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿ

ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂದ ಹಾರಾಡುವ ಹುಳುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಓಡಿಸುವಾಗ

ನನ್ನೊಡನೆ ಜಗಳವಾಡುವಾಗಿನ ಭಂಗಿ

ನಂದಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದೊಡನೆ

ನಂದಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಕ್ಕ ಭಾವನ ಜೊತೆ

ಕಾಲು ಚಾಚಿ ಮಲಗುವುದು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ

ಹೆದರಿಸುವುದಕ್ಕೆಂದು ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಕೋಲನ್ನೆ ಕಿತ್ತಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಭೂಪ, ನನ್ನ ಪಾಪ

ನಿತ್ಯ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ನಿರತ

ಮನೆ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಬೊಗಳುವುದು ಅವನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೆಲಸ

೭ ಬಾರಿ ಕಳ್ಳನನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡದೇ ಮನೆ ಕಾಯ್ದಿದ್ದ

ಅದು ನಾಯಿಯಲ್ಲ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಆತ್ಮೀಯ ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯನಾಗಿದ್ದ. ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಅಣ್ಣನೇ ಆಗಿದ್ದ

ನಮ್ಮಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೊಮ್ಮಗ

ಜಿ ಕೆ ವಿ ಕೆ ಯಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವಾಗ

ಅವನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಜಾಗ

ನಮ್ಮನ್ನಗಲಿದ ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತ ವಿಕ್ಕಿ. ಮತ್ತೆ ಬಾ ಪುಟ್ಟ

ನನ್ನ ಜೀವವಿರುವವರೆಗೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಮರ. ಹೋದೆಯ ಗೆಳೆಯ, ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿ ಬಾ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನನ್ನ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ

ಜನಸ್ತಾನದ ಬಳಿಯೇ ಇರುವ, ಆದರು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚಾರವಿಲ್ಲದ ಜಲಪಾತ

2011-06-19T08:32:00.001-07:00

ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮಾಹಿತಿ ನನ್ನು ಈ ಜಲಪಾತದೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಮಯದ ಅಭಾವ, ಮಗನ ಉಪನಯನದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಂತರ ನನ್ನ ವಿಕ್ಕಿಗೆ ಬಂದ ಖಾಯಿಲೆ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಬಾರಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಕಾಲ್ತೆಗೆಯಲು ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ಅದೇನೇ ಆದರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆ. ಸಮೀಪದ ದೇವಸ್ತಾನನಗರಿಗೆ ಶನಿವಾರ ಜನಸ್ತೋಮವೇ ನೆರೆಯುವುದರಿಂದ ವಸತಿ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅಲ್ಲಿನ ಹತ್ತಿರದ ಊರಿನ ರವಿಕುಮಾರ್ ಅವರ ತಂಗಿಯ ಗಂಡ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ. ಅವನ ಮೂಲಕ ಹೋಂ ಸ್ಟೇ ಒಂದನ್ನು ಕಾದಿರಿಸಿದೆ. ಶನಿವಾರ ೧ ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆಬಿಟ್ಟಾಗಲೇ ನಾನು ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ಅರಿವಾದದ್ದು. ೨ ಗಂಟೆಯಾದರೂ ಗೊರಗುಂಟೆ ಪಾಳ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹೋಗಲು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಾಹನದಟ್ಟಣೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ೭ ಗಂಟೆಗೆ ಗಮ್ಯ ತಲುಪಿದೆವು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೮ ಗಂಟೆಗೆ ಜಲಪಾತದೆಡೆ ಪಯಣ. ದೇವಸ್ತಾನ ನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಈ ಜಲಪಾತದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೆ ಆಧರಿಸಿ ಆ ಶಾಲೆಯ ಬಳಿ ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದಾಗ ಕಂಡು ಬಂದ ಹಳ್ಳದ ಸೇತುವೆಯ ಬಳಿ ಕಂಡ ಜೀಪ್ ಚಾಲಕ ಇಲ್ಲಿ ಎಂತದೂ ಅರ್ಬಿ ಇಲ್ವಲ್ಲ ಎಂದಾಗ ನಿರಾಶೆ. ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕ ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಹೌದಲ್ಲ!! ಹೀಗೆ ಹೋಗಿ ಎಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದಾಗ ನೆಮ್ಮದಿ. ಆ ಮನೆ ತಲುಪಿ ಅವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ತೋಟವನ್ನು ಹಾಯ್ದು ನಿಂತದ್ದು ಈ ಜಲಪಾತ ಬಳಿ. ಇಷ್ಟು ಸುಲಭದ ದಾರಿಯ ಕ್ರಮಿಸಿ ಇಂತಹ ಸುಂದರ ಜಲಪಾತ ತಲುಪಿದ್ದು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿರಿಗಿಳಿದೇ ಬಿಟ್ಟರು. ಆದರೂ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ ಮಳೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಹೆಚ್ಚು ನಡಿಗೆಯಂತೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ, ಆದರೂ ಸುಂದರ ತಾಣವೊಂದನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿ ಬೆಂಗಳೂರು ತಲುಪಿದಾಗ ಸಂಜೆ ೫ ಗಂಟೆ.

ಅರವಿಂದರ ಬ್ಲಾಗ್ ನೋಡಿದಾಗ ಖಂಡಿಕಾ ಎಂದಿರುವುದು ಇದೇ ಜಲಪಾತವಿರಬೇಕೆಂದೆನೆಸಿತು. ಇರಬಹುದೇನೊ?
ತುಂಬಾ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಚಿಕ್ಕದಾದರೂ ಚೊಕ್ಕದಾದ ಪ್ರವಾಸ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡಿತು.

ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಗಳು

2011-06-07T09:07:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ವಿರುದ್ದ ಹೋರಾಡುವ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಸುವ ಗಿಲಾನಿ ದೆಹಲಿಗೆ ಬಂದರೆ ಕೆಂಪುಹಾಸಿನ ಸ್ವಾಗತ ಸಿಗುತ್ತೆ.
ಅಣ್ಣಾ ಹಜಾರೆ, ರಾಮ್ದೇವ್ ಬ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಕಪ್ಪುಹಣದ ವಿರುದ್ದ ಹೋರಾಡಿದ್ರೆ ಕತ್ತು ಹಿಡಿದು ಆಚೆ ನೂಕುತ್ತೆ.

ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಎ.ರಾಜ, ಕನಿಮೋಳಿ, ಸುರೇಶ್ ಕಲ್ಮಾಡಿ, ದಯಾನಿಧಿ ಮಾರನ್, ಅಶೋಕ್ ಚವ್ಹಾಣ್, ಪಿ ಜೆ ಥಾಮಸ್.

ಶತ್ರುಗಳು ಅಣ್ಣಾಹಜಾರೆ, ರಾಮದೇವ್, ಅರವಿಂದ್ ಕೇಜ್ರಿವಾಲ, ಕಿರಣ್ ಬೇಡಿ, ಶಾಂತಿ ಭೂಷಣ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಶಾಂತ್ ಭೂಷಣ್.

ಒಂದು ಮಾತಿದೆ ಅವನು ಓದುವ ಪುಸ್ತಕ ತೋರಿಸು ಅವ್ನು ಎಂತವನು ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು. ಹಾಗೆಯೆ ನನಗನ್ನಿಸುತ್ತೆ ಅವನ ಮಿತ್ರರನ್ನು ತೋರಿಸು ಅವ್ನು ಎಂತಹವನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆಂದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಸ್ತಿತಿ ಏನಾಗ್ಬೇಕು?

ಇದೀಗ ತಾನೆ ದಿಗ್ವಿಜಯ್ ಸಿಂಗ್ ಎಂಬ ತಲೆತಿರುಕ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ರಾಜ್ಘಾಟ್ನಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸುಷ್ಮಾ ಸ್ವರಾಜ್ ದೇಶದ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳ್ಬೇಕು ಅಂತ. ಎಂತ ವಿಪರ್ಯಾಸ ನೋಡಿ ರಾತ್ರೊ ರಾತ್ರಿ ಹೆಂಗಸರನ್ನು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಲಾಠಿ ಏಟು ಕೊಟ್ಟ ನಿರ್ಮಾನುಷವಾಗಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಪೆಂಡಾಲಿನಿಂದ ಹೊರಗಟ್ಟಿದ ಲಜ್ಜೆಗೆಟ್ಟವರು ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಇವರು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದವರು ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳ್ಬೇಕು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ನೀತಿಯೇ ಹೀಗಲ್ವ? ಅವರನ್ನು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗೆಲ್ಸಿ ಅವರಿಂದ ಆಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವಲ್ವ ನಮಗೆಲ್ಲ ಇದು ಸರಿಯಾದ ಶಿಕ್ಷೆಯೆ ಅಲ್ವೆ? we deserve it ಪಾಪ ಅವ್ರದ್ದೇನು ತಪ್ಪು.

ನಿಲುನೆಯಲ್ಲೊಂದಿಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಚರ್ಚೆಗಳಿವೆ ನೋಡಿ

2011-04-07T05:58:00.000-07:00

ನಿಲುಮೆ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಭರಪೂರ ಚರ್ಚೆಗಳಿವೆ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿವೆ, ಜ್ಞಾನ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿವೆ, ಗಮನಿಸಿ. ಕೆಲವು ಅನವಶ್ಯಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳಿವೆ (ನಾನೇ ಮೇಲು ಎನ್ನುವ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಬಂದವು) ಅವನ್ನು ಒತ್ತಟ್ಟಿಗಿಟ್ಟರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಚರ್ಚೆ ನೋಡಲು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಜಕ್ಕಳ ಗಿರೀಶ್ ಭಟ್ಟರ ಲೇಖನ

ಅದಕ್ಕೊಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಲೇಖನ

ಅಜಕ್ಕಳರ ಮತ್ತೊಂದು ಲೇಖನ ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗವೆ?

ಅದಕ್ಕೊಂದು ಮಾರುತ್ತರ (ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಹಂ ನ ತಾಕಲಾಟವಿದೆ ಹೊರತು ಪಡಿಸಿದರೆ ಉತ್ತಮ ಚರ್ಚೆ)

ನಿಲುಮೆ ತಂಡಕ್ಕೊಂದು ಧನ್ಯವಾದ ಅಲ್ಲಲ್ಲ ನನ್ನಿ ;)

ವೇದಗಳೇಕೆ ಎಲ್ಲ ಜನಕ್ಕೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ!

2011-03-01T06:50:00.000-08:00

ಪ್ರೊ ಕೆ ಎಸ್ ನಾರಾಯಣಾಚಾರ್ಯರ ವೇದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪರಿಚಯ ಸಂಪುಟ-೨ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನಗೆ ಹೊಳೆದದ್ದು. ವೇದಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟರು, ಅದು ತಪ್ಪು. ಜ್ಞಾನ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಂಚಬೇಕಿತ್ತು ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಡುವ ವಾದ ಅಲ್ಲವೆ?

ಆದರೆ ಸರಿಯಾದ ಶಿಷ್ಯ ಸಿಗದ ಹೊರತು ವೇದಗಳನ್ನು ಕೊಡತಕ್ಕುದಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಈ ಮಂತ್ರ

ಊಷರೇ ನಿವಪೇತ್ ಬೀಜಂ ಶಣ್ದೇ ಕನ್ಯಾಂ ಪ್ರಯೋಜಯೇತ್|
ಸೃಜೇದ್ವಾ ವಾನರೇ ಮಾಲಾಂ ನಾಪಾತ್ರೇ ಶಾಸ್ತ್ರಮುತ್ಸೃಜೇತ್|| (ಶಾಂಡಿಲ್ಯ ಸ್ಮೃತಿ Vi-258)

"ಬಂಜರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಬಹುದು, ಷಂಡನಿಗಾದರೂ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು. ಮಂಗನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾಲೆಯನ್ನಾದರೂ ಕೊಡಬಹುದು, ಆದರೆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಎಂತಹ ಆಪತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಅಪಾತ್ರನಿಗೆ ಕೊಡತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ". ಗುರುವಿನ ಶರೀರದೊಡನೆಯೆ ಭಸ್ಮವಾಗಿ ಹೋದರೂ ಸರಿಯೆ.

ನಾಚೀಕೇತವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ ಬಂದಿರುವ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿವು.

ವೇದಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೇನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕುತೂಹಲವಿದೆ.

ಜಾತಿ ಪದ್ದತಿ ಭಾರತೀಯರದ್ದೆ!?

2011-03-01T06:43:00.000-08:00

ಇದುವರೆವಿಗೂ ಜಾತಿ ಪದ್ದತಿಯಿಂದ ಮತಾಂತರ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆದವರು ಇದಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳ್ತರೊ? ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಆಗಿ ಮತಾಂತರವಾದರೂ ಅವರನ್ನು ಜಾತಿಭೂತ ಬಿಡಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ?

http://neladamaatu.wordpress.com/

ಮತಾಂತರ: ಸುಪ್ರೀಮ್ ನಿಲುವು

2011-01-22T06:48:00.000-08:00

ಮತಾಂತರದ ವಿರುದ್ದ ಸುಪ್ರೀಮ್ ತನ್ನ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಹೊರಗೆಡಹಿದೆ.

http://kannada.webdunia.com/newsworld/news/national/1101/22/1110122001_1.htm

ರಾಷ್ಟ್ರಧ್ವಜ ಹಾರ್ಸೋದ್ ತಪ್ಪ? ಅಂತ ಕೇಳ್ತಿದರೆ ರಾಕೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ

2011-01-22T06:18:00.000-08:00

ಸ್ನೇಹಿತ ರಾಕೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಕೇಳ್ತಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ನಿಲುವು ದಾಖಲಿಸಿ. ಇಲ್ಲಿದೆ ಲೇಖನ.

ಎಲ್ಲಿಂದೆಲ್ಲಿಗೋ ತಲುಪಿದ ಪ್ರವಾಸ

2010-12-28T04:22:00.000-08:00

ದೇವನೂರಿನ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ರಮಣ

ಜೈಮಿನಿಭಾರತದ ಕರ್ತೃ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ ಕವಿಯ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ದೇವಸ್ಥಾನ

ಅಯ್ಯನಕೆರೆ, ಸಖರಾಯಪಟ್ಟಣದ ಸಮೀಪ

ತೀರ್ಥಕರೆ ಜಲಪಾತ

ಬಸ್ರಿಕಟ್ಟೆ ಬಾಳೆಹೊಳೆ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಗುವ ಸಣ್ಣ ಜಲಧಾರೆ

ಮೇರುತಿಯೆಡೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ

ಕಾಫಿಹಣ್ಣು

ಇಂತದ್ದೇ ಹೂಗಿಡಗಳು ಮೇರುತಿಯಲ್ಲಿ

ಮೇರುತಿಯ ತುತ್ತ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಮಿತ್

ಮೇರುತಿ ಹತ್ತಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಮಲಗಿದ ಅಮಿತ್

ಹೊರನಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೆಲದೊಳಗೆ ಅರ್ಧ ಹುದುಗಿ ಕುಳಿತ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ

ಕೆಮ್ಮಣ್ಣುಗುಂಡಿ ಸಮೀಪದ ಅಬ್ಬೆ ಜಲಪಾತ

ಸಂಪದ › ಬ್ಲಾಗುಗಳು › prasca's blog › ಈ ಸ್ಥಳ ಗುರುತಿಸುವಿರಾ?

2010-12-28T04:16:00.000-08:00

೨ ದಿನದ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಮೂಲಿನಂತೆಯೆ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ ಹೊಳೆದದ್ದು, ಹೊರನಾಡು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಮೇರುತಿ ಗುಡ್ಡ. ವಸತಿ ಊಟ ಸೌಲಭ್ಯಕ್ಕೆ ಸಹಾಯವಿತ್ತ ರಾಘವೇಂದ್ರ ನಾವಡರಿಗೆ ಮತ್ತವರ ಸ್ನೇಹಿತ ಸುಂದರ ಅವರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಶನಿವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಹೊರಟಾಗ ಬೇಗನೆ ಹೊರನಾಡನ್ನು ತಲುಪುವ ಬದಲು ಈ ಕೆರೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟೆ. ಕೊನೆಗೂ ಸಿಕ್ಕ ಈ ಕೆರೆಯ ನೋಟ ರಮಣೀಯ. ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸಿದ್ದವಲ್ಲ ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಬಹುಶಃ ಇನ್ನೂ ಈ ಪ್ರದೇಶ ನೈರ್ಮಲ್ಯದಿಂದಿದೆ.

ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅಪರೂಪದ ಅತಿಥಿ

2010-10-23T08:00:00.000-07:00

ಶರವೇಗದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಸಿಗದಂತೆ ದಾರಿಗಡ್ಡಲಾಗಿ ನಿಂತು ಅದರ ಗಮ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿಸಲಾಯ್ತು. ಮನುಷ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ದಯೆ ತೋರಿದರೆ ನಾಗರೀಕ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುವ ಇಂತಹ ಅದೆಷ್ಟೋ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜೀವ ಉಳಿಸಬಹುದು.

http://www.youtube.com/watch?v=eP6Jc9RxTpc

ಕೊಡಗಿನ ಕಾಫಿ ತೋಟದ ಸುಂದರಿಯರು

2010-10-12T06:09:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ಪ್ರವಾಸದ ಕೊನೆಯ ತಾಣ, ನಾಗರಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಡು ಹಿಂಡಾಗಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ಚಿಗರೆಗಳು

ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಕೊಡಗಿನ ಸುಪ್ರಸಿದ್ದ ಇರ್ಪು ಜಲಪಾತ

ಪ್ರವಾಸದ ತಂಡ, ಚೇಲಾವರದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ

ಚೆಯ್ಯಾಂಡಣೆಯ ಬಳಿಯ ಚೇಲಾವರದ ಜಲಪಾತ

ಚೇಲಾವರ ಫಾಲ್ಸ್ ಉಂಟಾಗುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ನೋಟ

ಮಾದಂಡಬ್ಬಿ ಜಲಪಾತ

ಇಗ್ಗುತ್ತಪ್ಪ ದೇವಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕಾಣುವ ಜಲಪಾತ. ಇದೂ ಕೂಡ ಮುಂಭಾಗದಿಂದ ಫೋಟೊ ತೆಗೆಯಲು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಚಾರಣ ಕೈಗೊಳ್ಳ ಬೇಕು

ಪಾಡಿ ಇಗ್ಗುತ್ತಪ್ಪ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬಳಿ ಕಂಡ ತಾವರೆ, ಇದು ಕಂಡದ್ದು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ ಯಾಚಿಸಿದ ದಿನ. ಹಾಂ! ಕೊಡಗು ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಾರ್ತೆಗಳು ನಮ್ಮ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ನಾಟಕಗಳಂತೂ ದೂರವೇ ಉಳಿದಿತ್ತು.

ಅಬ್ಬಿ ಜಲಪಾತದ ಪೂರ್ಣ ದೃಶ್ಯ

ಮಾಂದಾಲಪಟ್ಟಿ, ಪುಷ್ಪಗಿರಿ ಶ್ರೇಣಿಯ ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಖರ. ಸುಂದರ ಮನಮೋಹಕ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನೊಳಗೊಂದ ಬೆಟ್ಟ ಸಾಲು

ಕೊಡಗಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ದ ಅಬ್ಬಿ ಜಲಪಾತ. ಮಡಿಕೇರಿಯ ಮೋರಿ ನೀರು ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಕೆಲವರ ಆರೋಪ.

ನಾಪಂಡಪೊಳೆ, ರಸ್ತೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೆ ಸಿಗುವ ಜಲಪಾತ. ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸಿದ್ದವಲ್ಲ ಕೊಡಗಿನ ಜಲಪಾತ. ಜಲಪಾತವೆನ್ನುವುದು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲವೆನೋ? ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿದಾದ ಇಳಿಜಾರಿನ ಜಾರಿ ಬರುವ ಹೊಳೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಧುಮುಕುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಬೇಕಾದ ಜಲಪಾತ!

ಅದೇ ಹೊಳೆ ಹರಿದು ಮತ್ತೊಂದು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಿವ ಪರಿ. ರಾತ್ರಿ ಡೇರೆ ಹಾಕಿ ತಂಗಲು ಪ್ರಶಸ್ಥವಾದ ಸ್ಥಳ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.

ಜಲಪಾತದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಿಂದ ತೆಗೆದ ಫೋಟೊ.

ಕೋಟೆ ಬೆಟ್ಟದ ಸಮೀಪವಿರುವ ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಜಲಪಾತ. ಮುಂಭಾಗದಿಂದ ಫೋಟೊ ತೆಗೆಯುವ ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಫಲವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಡೆದು ಸೇರಿದ್ದು ಜಲಪಾತದ ಮೇಲ್ಭಾಗ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಛಾಯಾಚಿತ್ರ ತೆಗೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಭೇಟಿ ಕೊಡಿ

ಹಿಂದೂ ಎನ್ನಲು ಹಿಂಜರಿಕೆಯೇಕೆ?

2010-07-28T09:05:00.001-07:00

ನಿಮ್ಮ ಊಹೆ ಸರಿ ಹಿಂದೂಗಳ ಸಂಕೋಚ ಸ್ವಭಾವದ ಬಗ್ಗೆಯೆ ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು. ಅಲ್ಲ ಈ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೇನಾಗಿದೆ? ತಾನು ಹಿಂದೂ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಿರಲಿ, ಅದಕ್ಕೆ ನಾಚಿಕೆ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೇಕೆ?
ಯಾವುದಾದರೂ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಬಹುತೇಕ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಹಿಂದೂಗಳ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಜಾತ್ಯಾತೀತ (ಧರ್ಮಾತೀತ ಅಥವ ಸೆಕ್ಯುಲರ್) ಎಂದೇ ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಬಲಪಂಥೀಯರಲ್ಲ ಎಡಪಂಥೀಯರೂ ಅಲ್ಲ ನಡುಪಂಥೀಯರೆಂದು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಏಕೆ ಹೀಗೆ? ಹಿಂದೂ ಎನ್ನುವುದು ಅಸ್ಪೃಷ್ಯವೆ? ಹೀಗೆ ಹಿಂಜರಿಕೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂದೂಗಳು ಮಾಡಿರುವ ಅಂತಹ ಅಪರಾಧ ಯಾವುದು?

ಇರಬಹುದು ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಕೆಲವು ಕೆಟ್ಟ ಆಚರಣೆಗಳು ಬೆಳೆದು ಬಂದಿರಬಹುದು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲೂ (ಧರ್ಮ ಮತ ಪಂಥ ಎಂಬ ವಿಭಿನ್ನ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಲ್ಲ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಧರ್ಮವೆಂದು ಕರೆದಿದ್ದೇನೆ) ಇರುವ ಅಥ ಇರದ ಹುಳುಕುಗಳು ಹಿಂದೂ ಪದ್ದತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿರಬಹುದು, ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅಂತಹ ಕೆಟ್ತ ಪದ್ದತಿಯನ್ನು ಮೈಕೊಡವಿಕೊಂಡು ಹಿಂದೆ ಬಿಡುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾವಣೆಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ತೆರೆದು ಕೊಂಡಿರುವ ಏಕೈಕ ಧರ್ಮ ಹಿಂದುತ್ವ. ಯಾರನ್ನೂ ನೋಯಿಸದ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬರಲೇ ಬೇಕು, ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಯಾವುದೇ ಕಟ್ಟು ಪಾಡುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಕೊನೆಗೆ ದೇವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಏಕೈಕ ಧರ್ಮ ಆದರೂ ಈ ಹಿಂಜರಿಕೆ ಏಕೆ? ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಬರಲಿ ಎನ್ನುವ ಧ್ಯೇಯೋದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿರುವುದು ತಪ್ಪೆ? ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತನ್ನಂತೆ ಕಾಣುವ ವಿಶಾಲ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ನಮಗೇಕೆ ಇನ್ನೂ ಬುದ್ದಿ ಬಂದಿಲ್ಲ? ಭಾರತದಿಂದ ಹೊರದೂಡಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ಎಲ್ಲಿ? ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ಹಾವು ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವರಂತೆ ಹೌಹಾರುವುದೇಕೆ? ಅವರು ಎಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಬಾಂಬಿಟ್ಟು ಉಡಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ? ಇತರರನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿಯಬಾರದೇಕೆ? ಈಗಾಗಲೆ ಅಫ್ಗಾನಿಸ್ತಾನದಿಂದ ದೆಹಲಿಯವರೆಗೆ ನಮಗೆ ಹಿಂಜರಿತ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳು ಈಗಾಗಲೆ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಯವಾಗಿವೆ. ಕೇರಳ ಸಧ್ಯದಲ್ಲೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ರಾಜ್ಯವಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ೫೨% ಇರುವ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಅಲ್ಪ ಸಂಖ್ಯಾತರಲ್ಲ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿನ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟಿದೆ. ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮನೊಬ್ಬನನ್ನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಲೂ ಸರ್ವ ಸರ್ಕಾರಗಳಲ್ಲೂ ಮಂತ್ರಿಗಿರಿ ಗಿಟ್ಟಿಸುವವನೊಬ್ಬ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನೆ ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಝಾಕಿರ್ ನಮಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗದಿದ್ದರೂ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಪ್ರಧಾನಿ ನಮ್ಮದು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ದೇಶ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಂತೆ ನಡೆಯುವುದಿದ್ದರೆ ಬನ್ನಿ ಎನ್ನುವ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ನಮಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಬೇಕಲ್ಲವೆ?

ಹೊರನಾಡಿನ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ

2010-06-29T04:21:00.000-07:00

ಹೊರನಾಡಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಕರ್ಷಕ ಪ್ರದೇಶಗಳಿವೆಯೆಂದು ತಿಳಿದಾಗಲಿಂದ ಹೋಗಲೇ ಬೇಕೆನ್ನುವ ನನ್ನ ತವಕ ತೀರಿದ್ದು ಮೇ ೯-೧೧ ರವರೆಗೆ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಓಡಾಡಿ ಬಂದಾಗ. ಊಟ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಸೌಕರ್ಯ ಒದಗಿಸಿಕೊಟ್ಟು ನನ್ನ ಕೊರೆತವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ಶ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರ ನಾವಡರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮತಿ ಮಂಜುಳ ನಾವಡ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ನನ್ನ ಹುಚ್ಚಿಗೆ ಬಲಿಯಾದವರು

ದುರ್ಗದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ

ದುರ್ಗದ ಕಡೆಗೆ ನಡಿಗೆ

ದುರ್ಗದಿಂದ ಮನಮೋಹಕ ದೃಶ್ಯ

ಇಂತಹ ಹೂಗಳು ನಾಡಿನಲ್ಲೇಕೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ???

ಕಟ್ಟಿ ತಂದ ಬುತ್ತಿಯ ವನಭೋಜನ

ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ದುರ್ಗ, ನಮ್ಮ ಗುರಿ

ದುರ್ಗದಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ ಸಿಗುವ ದೇವಳದ ಬಳಿ ಕಂಡ ಪುರಾತನ ಸಂಪಿಗೆ ಮರ

ಬಲ್ಲಾಳರಾಯನ ದುರ್ಗದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾಡಿ ಮತ್ತು ಕಿಲ್ಲೂರು ಇಲ್ಲಿಂದ ವೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಲಭ್ಯ

ಒಂದು ತುದಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಗೆ ಹೋದಾಗ ನಮ್ಮ ಜೀಪ್ ಕಂಡಿದ್ದು ಹೀಗೆ ಹಸಿರಿನ ಮಧ್ಯೆ ಕರಗಿ ಹೋದ ಜೀಪ್

ಕ್ಯಾತನಮಕ್ಕಿಯಿಂದ ಒಂದು ಹಸಿರು ನೋಟ

ಕಾಡಿನ ನಡುವೆ ನಾವೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ವೆ? ಅದಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ

ವನಸುಮ

ಕ್ಯಾತನಮಕ್ಕಿಯಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ನಡೆದಾಗ ಸಿಕ್ಕ ಸಣ್ಣ ಝರಿ

ಕಳಸದ ಸಮೀಪ ನಮ್ಮ ಜೀಪ್ ಚಾಲಕ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗ ದರ್ಶಕ ’ದೊರೆ’ ತೋರಿಸಿದ ಜಲಪಾತ ಹೆಸರಿಲ್ಲ (ಅವನಿಗೂ ಹತ್ತಿರದ ಮನೆಯವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ)

ಹೊರ ನಾಡಿನ ಸಮೀಪದ ಭದ್ರೆಯ ತೂಗು ಸೇತುವೆ ಬಳಿ,
ಇಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾವು ಕಂಡ ಅಮಿತ್ ಮತ್ತು ರಿಷಿ ಓಡಿದ್ದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ್ರೆ ಈಗ್ಲೂ ಹೊಟ್ಟೆ ಹುಣ್ಣಾಗುವಷ್ಟು ನಗು ಬರುತ್ತೆ

ಅಂಬಾತೀರ್ಥ ಬಳಿ ಕಾಣುವ ನಿಸರ್ಗ ಕೊರೆದ ಕಲೆ

ಅಂಬಾತೀರ್ಥದ ಭದ್ರೆ

ಅಂಬಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿನ ಬಂಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಮನಮೋಹಕ ಕಲೆ, ಹೊರನಾಡಿನ ಸಮೀಪ

ಶೃಂಗೇರಿಯ ಸಮೀಪದ ಮಗೇಬೈಲು ಜಲಪಾತದ ಬಳಿ ಅಮಿತ್ ಮತ್ತು ರಿಷಿ

ಹೊರನಾಡಿನ ಸಮೀಪ ಕ್ಯಾತನಮಕ್ಕಿ

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹುಡುಗಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ...............

2010-04-16T06:47:00.000-07:00

ಮೊನ್ನೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಜಯಂತಿಯಂದು ಕುಣಿಗಲ್ ಸಮೀಪದ ಮಾರ್ಕೋನಹಳ್ಳಿ ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುಣಿದಾಡಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರುವಾಗ ಕಂಡ ಲಾರಿಯೊಂದರ ಹಿಂಬದಿ ಬರಹ. ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಯಲು ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಸೋಮಾರಿ ಕಟ್ಟೆ ಶಂಕರಪ್ರಸಾದ.

ನರಹತ್ಯೆಯ ಅಜೆಂಡಾ ಹೀಗೊಂದು ವಿಡಂಬನೆ

2010-03-25T06:59:00.000-07:00

ಗೋಹತ್ಯೆಯ ನಿಷೇಧ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವರಿಗೆ ಕಣ್ಣುರಿ ಮೈ ಉರಿ ಬಂದು ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇವರ ಈ ಮಾತುಗಳು ಲೇಖನಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ಉದ್ದೇಶ ಏನೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಗೋಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಮಾಡೀಯೆ ತೀರಬೇಕೆಂದು ಇವರೇಕೆ ಇಷ್ಟು ಮುತುವರ್ಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು ವಯಸ್ಸಾದ ದನಗಳನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ. ದನಗಳನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ಆಗುವ ನಷ್ಟವನ್ನು ಪೈಸೆಗಳ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ನಾವಂತೂ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಸು ಎಮ್ಮೆ ಕರುಗಳನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡೆ ಮಲಗಿದ್ದೆವು. ಎಂದಿಗೂ ಮನೆಯ ದನಗಳನ್ನು ಕಟುಕರಿಗೆ ಮಾರಿದ್ದಿಲ್ಲ. ವಯಸ್ಸಾದರೆ ಮಾರಬೇಕನ್ನುವ ಇವರ ಬಾಯಿ ಚಪಲ ಆಗ ನಮ್ಮಲ್ಯಾರಿಗೂ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಮಾರುತ್ತೇನೆಂದರೂ ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರು ಬೈಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಹೀಗೆ, "ಒಂದು ಹೊರೆ ಹುಲ್ಲು ಒಂದು ತಂಬಿಗೆ ನೀರು" ಅದಕ್ಕಿನ್ನೇನು ಬೇಕು ಅದನ್ಯಾಕೆ ಮಾರ್ತೀಯ ನಮ್ಮನೆಲೆ ಸಾಯ್ಲಿ ಬಿಡು. ಸತ್ರೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಗೊಬ್ಬರ ಆಗುತ್ತೆ ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ನಾಯಿ ನರಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಎಂದು ಈಗಲೂ ನನ್ನೂರಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನನ್ನೂರಿನಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ನಡೆಯುವ ದನದ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಕಟುಕರನ್ನು ಬರಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬಂದರೂ ಎಷ್ಟೆ ಹಣ ಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದರೂ ರೈತ ಅವನ್ನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ವಯಸ್ಸಾದ ರಾಸುಗಳನ್ನು ಮಾರುವುದಕ್ಕೆ ತರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಕಟುಕರಿಗೆ ಮಾರಬಾರದೆಂದು ಕೆಲವರು ಕರಪತ್ರದ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಬೀದಿ ನಾಟಕಗಳ ಮೂಲಕ ಜಾಗೃತಿ ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಕಳೆದ ೧೦ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೂ ರಾಸುಗಳನ್ನು ಲಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದವರೆಗೂ ನೂರಾರು ಕಿಮೀಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡೆ ಹೋಗುವವರನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಗೋಹತ್ಯೆಯ ನಿಷೇಧ ಹಿಂದೂಗಳ ಅಜೆಂಡ ಎಂದೆ ಇವರುಗಳು ಇಷ್ಟು ಶತಾಯಗತಾಯ ವಿರೋಧಿಸುವುದು. ನೀವು ಗಮನಿಸಿರಬಹುದು, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ರೈತನನ್ನು ಇಲ್ಲವಾದರೆ ದಲಿತನನ್ನು ಎಳೆದು ತರಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ರೈತ ಮತ್ತು ದಲಿತ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವಿದ್ದಾರೆ. ಅವೆರಡು ಈಗ ಸಧ್ಯ ಇರುವ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೆದರಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತಿರುವ ಬೆದರು ಬೊಂಬೆಗಳು. ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಎಳೆದು ತರುವ ಇವರು ಅವಕಾಶ ರಾಜಕಾರಣ ಅನುಕೂಲ ಸಿಂಧು ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಹೆಸರಾದವರುಗಳು. ಗಾಂಧಿ ಬೇಕಾದಾಗ ಗಾಂಧಿ ರೈತ ಬೇಕಾದ ಕಡೆ ರೈತ ಇಲ್ಲ ದಲಿತ. ನಿಜವಾದ ರೈತ ಲಾಭ ನಷ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಅವನ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಯಾವುದೇ ನಿಜವಾದ ರೈತ ಖಂಡಿತ ತನಗೆ ಅನ್ನ ಕೊಟ್ಟ ರಾಸುಗಳನ್ನು ಕಟುಕರಿಗೆ ಮಾರುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ಆತನ ತಲೆಗೆ ಇದನ್ನು ತುಂಬಿ ಅವನನ್ನು ಬೀದಿಗೆ ಎಳೆದು ತರಬೇಕಷ್ಟೆ. ವಯಸ್ಸಾದ ಹಸುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಹೊರೆ ಹುಲ್ಲು ಒಂದು ಬಾನಿ ನೀರು ಖಂಡಿತ ರೈತನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಆ ರಾಸುಗಳಿಂದ ಅವನು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಪಡೆದಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವುಗಳಿಂದಲೆ ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಇವರ ಬಾಯಿ ಚಪಲಕ್ಕೆ ರೈತನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂತೆ ನಾಟಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಅಜೆಂಡ ಆ ಕಸಾಯಿಖಾನೆಗಳನ್ನು ನಂಬಿದವರ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಅವರಗಳ "ಮತ" ಪಡೆಯುವ ದುರುದ್ದೇಶ.

ನನಗೀಗ ಅನಿಸುತ್ತಿರುವುದು, ಗೋಹತ್ಯೆಯ ನಿಷೇದದ ಕಾನೂನು ವಿರೋಧಿಸಿದಂತೆ ನರಹತ್ಯೆ ಕಾನೂನನ್ನು ವಿರೋಧಿಸ ಬೇಕಲ್ಲವೆ? ಏಕೆಂದರೆ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದಲೂ ಯಾವುದೇ ಉಪಯೋಗವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಾದರೆ ಅವರಿಗೆ ವೃದ್ದಾಶ್ರಮವಿದೆ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ನರಹತ್ಯೆ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು ಕೊಂಡರೆ ವಯಸ್ಸಾದವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಾಯಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಇಂಬು ಸಿಗುವುದಲ್ಲದೆ ಇವರಿಗೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವ ಆಹಾರ ನೀರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾರಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ವೈಯಕ್ತಿವಾಗಿ ಅಲ್ಲದೆ ದೇಶಕ್ಕೂ ಲಾಭವಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಲಾಭವೂ ಇದೆ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಒಂದು ಕಾನೂನು ಬಂದರೆ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಕೊಲ್ಲುವವರು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಬಾಳ ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೂ ಮಾಡುವ ಖರ್ಚನ್ನೂ ಹೀಗೆಯೆ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿ ನೋಡಿದರೆ ಮುಂದೆ ಅದೂ ಬರಬಹುದು ನೀವೆನಂತೀರಾ?

ಅಮ್ಮಾ ಎನ್ನುವ ಎರಡಕ್ಷರದಲಿ ಏನಿದೆ ಶಕ್ತಿ!

2010-03-23T06:31:00.000-07:00

ಪ್ರತಿದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ನನಗೆ ಊಟ ಬಡಿಸುವ ಮಧ್ಯೆ ಅಮ್ಮ ಆಗಾಗ ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೆ, ಏಕೆಂದೆ ಕಂಡು ಹಿಡಿಯಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅದೊಂದು ದಿನ ಅಮ್ಮ ಹೊರಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಿದೆ ನಾನು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟಿರ್ತಿನಿ ಬಡಿಸ್ಕೊಂಡು ಊಟ ಮಾಡಿ ಹೋಗು ಎಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೆ ಹೇಳಿದ್ದರು.

ಸರಿ ೧೨ ಗಂಟೆಗೆ ಬಂದವನೆ ಊಟ ಮಾಡಲು ಕುಳಿತವನಿಗೊಂದು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಬೀಡಾಡಿ ಹಸುವೊಂದು ಬಂದು ನಿಂತು ಅಂಬಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಒಂದು ಬಕೆಟ್ ನೀರು ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗಿಟ್ಟೆ ಊಹೂಂ ಮೂಸಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಸರಿ ಹೋಗುತ್ತೆ ಬಿಡು ಎಂದು ಕೊಂಡವನೆ ಊಟ ಮುಗಿಸಿದೆ. ಆಗ ಬಂತು ಅಮ್ಮನ ಕರೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಒಂದು ಹಸು ಬಂದು ಅಮ್ಮಾ ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತೆ ಕಣೊ ಅಲ್ಲಿ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿರುತ್ತೆ ಕೊಟ್ಬಿಡು ಎಂದರು. ಆಗ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಅಮ್ಮನ ಚಡಪಡಿಕೆಗೆ ಕಾರಣ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಾದದ್ದು, ಈಗ ೪.೩೦ ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಬ್ಬರ್ ಅಂಟಿಹಾಕಿ ಟೈಲ್ಸ್ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಜಾರದಂತೆ ಮಾಡಿ ಬೀಸುವಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮಮ್ಮ, ಅಮ್ಮಾ ಎನ್ನುವ ಆ ಕರೆಗೆ ಬೀಸುವಕಲ್ಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ಹೋದಾಗ ಎನಿಸಿದ್ದು

ಅಮ್ಮಾ ಎನ್ನುವ ಎರಡಕ್ಷರದಲಿ ಏನಿದೆ ಶಕ್ತಿ ಹೇಳುವರಾರಮ್ಮ?

ಓಲಾಡುವ ಜಲಪಾತ ಮತ್ತದರ ಜೊತೆ ಮಗದೊಂದು

2010-01-27T03:56:00.000-08:00

ದೂರದಿಂದ ಕಾಣುವ ಜಲಪಾತದ ನೋಟ, ಮಾಹಿತಿಯಿತ್ತ ರಾಜೇಶ್ ನಾಯಕ್ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಚಾರಣ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾದ್, ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಮತ್ತು ಸಂಜೀವ್. ಅದೇನು ಚಾರಣ ಅಂತ ಹೋಗ್ತಿರ್ತಿಯ ನೋಡೋಣ ನಡಿಯಪ್ಪ ಎಂದು ಹೊರಟವರು. ಈ ಓಲಾಡುವ ಜಲಪಾತ ತಲುಪವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹೈರಾಣವಾಗಿದ್ದರು.

ಕೂಗಿದ ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು ಕೂಗಿನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವ ಜಲಪಾತ

ಜಲಪಾತದಿಂದ ಕಾಣುವ ಸುಂದರ ಕಣಿವೆಯ ದೃಶ್ಯ

ನೆಲ ತಲುಪವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಓಲಾಡಿಕೊಂಡು ಹಾರುವ ಜಲಪಾತದ ಸೊಗಸು

ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ನಡೆಯುವಾಗ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ

ಹಸಿರುಗದ್ದೆಗಳ ಮದ್ಯೆ ನಡೆಯುವ ಸುಖ ವರ್ಣಿಸಲಸದಳ

ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಚಾರಣ ಮುಗಿಸಿ ಆಯಾಸ ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು

ಮತ್ತೊಂದು ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಚಾರಣ ಹೊರಟವರು ಆರು ಜನ

ಜಲಪಾತದ ಮನೋಹರ ದೃಶ್ಯ

ಜಲಪಾತದ ಪೂರ್ಣ ದೃಶ್ಯ

ಕಣ್ಮನ ತಣಿಸುವ ಜಲಪಾತ

ಜಲಪಾತದ ಬಳಿ ನಮ್ಮ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕುಳಿತ ಚಿಟ್ಟೆ

ಜಲಪಾತ ತಲುಪಿದವರು ಇಬ್ಬರೆ! ಮಿಕ್ಕವರು ಅರ್ಧ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು

ಮರುದಿನ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ ನೀರಾಟಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ನದಿಯ ಬಳಿ ನಮ್ಮ ತಂಡ

ಊಟ ವಸತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಅತ್ಯಂತ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಆತಿಥ್ಯವಿತ್ತ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಅವರಿಗೆ ವಂದನೆಗಳು

ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಶುಭಾಷಯಗಳು

2010-01-13T19:12:00.000-08:00

ಬದಲಾಗಬೇಕಿದೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ದಾರಿ ಏಕೆಂದರೆ ರವಿಯೂ ಕೂಡ ಬದಲಿಸುತ್ತಾನೆ ತನ್ನ ಹಾದಿ

ಬಳಲಿದ ಮನಗಳಿಗೆ ಹೊಸಹಾದಿಯ ಭರವಸೆಯ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಹಾಯಿಸುವ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಶುಭಾಷಯಗಳು.

ಮೂರುದಿನ ಮೂರು ಜಲಪಾತಗಳು

2010-01-09T08:10:00.000-08:00

ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ಲಿಕೆ ಮನಸ್ಸು ತವಕಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗಲೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಬರುವ ರಜೆ ದಿನಗಳನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕ್ರಿಸಮಸ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಟ್ರೆಕಿಂಗ್ ಬರಲ್ಲ ಅಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗ್ತಿನಿ ಎನ್ನುವ ರಾಗ ಹಾಡಿದ ಹೆಂಡತಿಯ ಮಾತಿಗೆ ತಲೆದೂಗಿದೆ. ನಂಗೊತ್ತಿತ್ತು ಅದು ಅಪ್ಪಟ ಸುಳ್ಳೆಂದು, ನಾನು ಹೊರಟ ಮೇಲೆ ಆಕೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಬದಲಾಗಿ ನನ್ಜೊತೆ ಹೊರಡುವುದು ಶತಃಸಿದ್ದ ಎಂದು.

ಕೊಡಚಾದ್ರಿ ಮತ್ತು ಭೀಮೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದ ರಾಘು ಬರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ಹೊಸ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಚಾರಣ ಮುದ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಶಾಂತತೆಯೆ ಮೈವೆತ್ತಂತೆ ಇರುವ ರಾಘುವಿನ ಜೊತೆ ಪ್ರವಾಸ ಖಂಡಿತ ಒಳ್ಳೆಯ ಅನುಭವ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅವರ ಸಹವಾಸದಿಂದಲಾದರೂ ನನಗೂ ಆ ಗುಣ ಬರಲಿ ಎನ್ನುವ ಆಶೆಯಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ನೀವ್ ಮಾತ್ರ ಅವ್ರ ಜೊತೆಗೆ ಹರಟೆ ಹೊಡ್ಕೊಂಡು ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ ಬಿಟ್ರೆ ಆಯ್ತ? ನನ್ಜೊತೆಗೆ ಯಾರೂ ಇರಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ದೂರಿನ ಮೇರೆಗೆ, ರಾಘುವಿಗೆ ವಿಷಯ ಹೀಗಿದೆ ಹೆಂಡತಿ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಜೊತೆಗೂಡುವ ಸಂಭವವಿದೆ ಎಂದಾಗ ಸರಿ ಸರ್ ತಂಗಿಯರನ್ನು ಕರ್ಕೊಂಡ್ ಬರ್ತೀನಿ ಎಂದಿದ್ದು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಿದ್ದ ಜೊತೆಗಾರ್ತಿಯರ ಕೊರತೆ ನೀಗಿತ್ತು.

ಯಥಾ ಪ್ರಕಾರ ಚಾರಣದ ಜಾಗಗಳಿಗೆ ಅಂತರ್ಜಾಲ ತಾಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಕುಳಿತೆ. ೨೫ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಹೊರಟು ೨೭ ರ ರಾತ್ರಿ ಹಿಂತಿರುಗುವಂತಹ ಸ್ಥಳಗಳು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಆಯ್ಕೆ. ಸಂಪದದಲ್ಲೂ ಒಂದು ಮನವಿಯಿಟ್ಟೆ ಆದರೆ ಯಾವುದು ನನಗೆ ಪೂರಕವಾದ ಸಲಹೆಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಮುಕ್ತಿಹೊಳೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಗೆ ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸಿತ್ತು, ಆದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ನರಿಮಲೆ ನಿರೀಕ್ಷಣಾ ಬಂಗಲೆ ಖಾಲಿಯಿರಲಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಆ ಜಾಗ ಕೈಬಿಡಬೇಕಾಯಿತು. ಮುಕ್ತಿಹೊಳೆ ಹೊನ್ನಾವರದ ಸಮೀಪವಿರುವುದರಿಂದ ಸುಮಾರು ೪೨೫ ಕಿಮೀಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಿ ಒಂದೇ ಜಲಪಾತ ವೀಕ್ಷಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗುವುದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ.

ನನ್ನ ಚಾರಣದ ಗುರುಗಳಾದ ರಾಜೇಶ್ ನಾಯಕ್ ಅವರಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದೆ. ಮೊದಲೆರಡು ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗದ ರಾಜೇಶ್ ೩ ನೇ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ದೂರವಾಣಿ ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟರು. ಸಹಜವೇ ನನ್ನಂತೆ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಜನ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನಂತೆ ತಲೆ ತಿನ್ತರೋ? ನನ್ನಂತಹವರಿಗೆಲ್ಲ ಸಲಹೆ ಕೊಡುವಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಅರ್ಧ ದಿನ ಮುಗಿದು ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಚಾರಣಿಗರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗಿರುವ ಕಳಕಳಿ ಸ್ತುತ್ಯರ್ಹ. ಜಾಗ ಹೇಳ್ತಿನಿ ಆದ್ರೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆದು ಆ ಜಾಗಗಳಿಗೆ ಪ್ರಚಾರ ಕೊಡ್ಬೇಡಿ ಅನ್ನುವ ಅವರ ನಿಭಂದನೆ, ಪರಿಸರದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಾಡುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗಿರುವ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಎಂದೂ ಕೂಡ ನನ್ನನ್ನು ಇದುವರೆಗೂ ರಾಜೇಶ್ ನಿರಾಸೆಗೊಳಿಸಿಲ್ಲ. ನನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಸಮಾಧಾನಕರವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಹೇಳಿ ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಅಗತ್ಯ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡುವ ರಾಜೇಶ್ ಗೆ ಈ ಮುಖೇನ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಅಲ್ಲಿ ೪ ಜಲಪಾತಗಳಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ ರಾಜೇಶ್ ೨ ರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯಿತ್ತು ಇನ್ನೆರಡು ಜಲಪಾತಗಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರವನ್ನು ಹೊಳ್ಳ ಅವರಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ೪ ಜಲಪಾತಗಳಲ್ಲದೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಆಲೇಕಾನ್ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿನಸಂಕ ಜಲಪಾತಗಳಿಗೂ ಭೇಟಿ ಕೊಡಿ ಎಂಬ ಸಲಹೆ ಹೊಳ್ಳರವರಿಂದ. ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ತಲುಪುವ ಎಲ್ಲ ಮಾಹಿತಿಯಿತ್ತ ಹೊಳ್ಳ ಅವರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

೨೫ ಚಪಾತಿಗಳ ಬುತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ವಿಜಯನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ ಸಮಯ ೭ ಗಂಟೆಯಿದ್ದಿರಬೇಕು. ನೆಲಮಂಗಲ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದಾಗಿ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಕಾರಣ ಕುಣಿಗಲ್ ತಲುಪಲು ಈ ಬಾರಿ ನಾನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡದ್ದು ಮಾಗಡಿ ಮಾರ್ಗ. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರವೆನಿಸಿದರೂ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆಯೆ ಇಲ್ಲದ ರಸ್ತೆ ಎನ್ನುವ ಅರಿವಿತ್ತು. ಆದರೆ ರಸ್ತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಳ್ಳೆದಾಯ್ತು ಎಂದ ರಾಘು ವರ್ತುಲ ರಸ್ತೆಯ ಬಳಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ನೇರವಾಗಿ ಮಾಗಡಿ ನಂತರ ಕುಣಿಗಲ್ ತಲುಪಿದೆವು. ನನ್ನ ಊಹೆ ಸರಿಯಿತ್ತು ಈ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ರಸ್ತೆ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು.

ನನ್ನ ಪ್ರವಾಸದ ಜೊತೆಗಾರರಾಗಿ ಚಿತ್ರ, ರಾಘು, ತೇಜಸ್ವಿನಿ, ಜಯಶ್ರೀ, ಗೌತಮ್, ಸುಹಾಸ್ ಮತ್ತು ಅಮಿತ್ ಭಾರದ್ವಾಜ್.

ಪರಸ್ಪರ ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಕುಣಿಗಲ್ನ ಹೊಟೆಲ್ಲೊಂದರಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ಉಪಹಾರ ಮುಗಿಸಿದೆವು. ನಮ್ಮ ಪ್ರವಾಸದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಪ ವಿವರಣೆಯ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಚಹಾ ವಿರಾಮಕ್ಕೆ ನಿಂತಾಗ ಮಲ್ಲಳ್ಳಿ ಜಲಪಾತ ಮತ್ತು ಬಿಸ್ಲೆ ಘಟ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ರಾಘು ಮತ್ತವರ ಗುಂಪು ಸರಿ ಆ ಜಲಪಾತವನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಹೋಗೋಣ ಎಂದರು. ಸಕಲೇಶಪುರದ ನಂತರ ದೋಣಿಗಲ್ ಸಮೀಪ ನಾವು ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆಯಿಂದ ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗಬೇಕಾಗಿದೆಯೆಂದು ರಾಘುಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೆ. ಗಮನಿಸದೆ ಮುಂದುವರೆದ ರಾಘು ೧-೨ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದರು.

ಆಗಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಷ್ಟೆ ಮಲ್ಲಳ್ಳಿ ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ದಾರಿ ಅಪರಿಚಿತವೆನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕೂಡು ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ದಾರಿ ಸರಿಯಿದೆಯೆಂದು ಖಚಿತ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮುಂದುವರೆದೆವು. ಸುಮಾರು ೨.೧೫ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಜಲಪಾತದ ಬಳಿ ತಲುಪಿದೆವು. ಕಳೆದ ಬಾರಿ ನನಗಾದ ಕೆಟ್ಟ ಅನುಭವ ನಮ್ಮ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸದಂತೆ ಮುಂಚೆಯೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿತ್ತು. ವಾಹನವಿಳಿದು ನಡೆದೆವು ೧೦ ನಿಮಿಷಗಳ ನಡಿಗೆ ಜಲಪಾತದ ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದೆವು. ಅದೇ ವಿಜಯ್ ಕುಮಾರ್ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿದದ್ದು ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ತರಿಸಿತ್ತು.

ನೀರು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಜಲಪಾತದ ವೈಭವ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಕಳಪೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾರ್ ಜಲಪಾತದ ಬಳಿಗೆ ತೆರಳಲು ಕಾಲುದಾರಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ ಹೋಗ್ಬನ್ನಿ ಎಂದರು ವಿಜಯ್ ಕುಮಾರ್. ರಾಘು ಕೂಡ ಹೋಗೋಣ ಎಂದಾಗ ಇಳಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆವು. ೩ ಗಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು ಮಧ್ಯಾನ್ಹದ ಊಟಕ್ಕೆ ನಮಗೆಲ್ಲೂ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಜಲಪಾತ ಬಳಿ ಈಗಾಗಲೆ ಹೋಗಿದ್ದವರು ಹತ್ತುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ ಎಂದು ಪುಕ್ಕಟೆ ಸಲಹೆಯಿತ್ತರು. ೭-೮ ಜನರ ಯುವಜನರ ಗುಂಪೊಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ದಾಟಿ ಮುಂದೆ ಹೋಯಿತು.

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಡಿದಾಗಿದ್ದರೂ ನಂತರದ ದಾರಿ ಸುಗಮವಾಗಿತ್ತು. ಬಂಡೆಯಿಂದ ಬಂಡೆಗೆ ಹಾರಿ ನೀರಿದ್ದ ಕಡೆ ಜಾರಿ ಜಲಪಾತದ ಸಮೀಪ ಬಂದು ನಿಂತಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳ ಸಿಂಚನ. ನೀರಿಗಿಳಿಯುವ ಮನಸ್ಸಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸರಿಯಾದ ಜಾಗವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಮಧ್ಯೆ ಯುವ ಗುಂಪಿನಲ್ಲೊಬ್ಬ ಜಾರಿ ೮-೧೦ ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ಕೆಳಗಿದ್ದ ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದ. ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಅನಾಹುತವೇನೂ ಸಂಭವಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಅದೇ ನೀರಿಗಿಳಿಯುವ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವಿರಬೇಕು!

ಸುದೀರ್ಘ ಛಾಯಾಚಿತ್ರದ ಅವಧಿ ಮುಗಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ ಅಮಿತ್ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ವರಾತ ತೆಗೆದ ತಿಂಡಿಯೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಾರಿನಲ್ಲೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಕಾರಿನವರೆಗೂ ಖಾಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲೆ ನಡೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ಬ್ರೆಡ್ ಮತ್ತು ಕುರುಕಲು ತಿಂಡಿಗಳೇ ಊಟವಾಯಿತು. ಹಿಂತಿರುಗಿ ಪುಷ್ಪಗಿರಿ ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆ ತಲುಪಿ ೧೦ ನಿಮಿಷವಾದರೂ ರಾಘು ಬರದಿದ್ದಾಗ ಆತಂಕ ಕಾಡತೊಡಗಿತು. ಮೊದಲೆ ಕಿರಿದಾದ ರಸ್ತೆ ತಕ್ಷಣ ವಾಹನ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದಾರಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಊಹಿಸಿ ದಾರಿಹೋಕರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಘು ತಂಡ ಕಾಣಿಸಿತು.

ನೇರವಾಗಿ ಬಿಸ್ಲೆಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದೆವು. ಬಿಸ್ಲೆ ಸುಂದರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಛಾಯಾ ಚಿತ್ರಗಳ ನಂತರ ರಸ್ತೆಯಿತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಎನ್ನುವಂತಹ ಬಿಸ್ಲೆಘಟ್ಟದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸತೊಡಗಿತು. ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲುದುಂಡಿಗಳ ಮೇಲೆಯೆ ಕಾರು ಓಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸಿದಂತೆ ವೇಗ ಕಡಿಮೆಯಾಗತೊಡಗಿತು. ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣದೆ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಇಳಿಸಿದಾಗ ನನ್ನ ಕಾರಿನ ಮುಂಭಾಗಕ್ಕೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಲ್ಲು ಬಲವಾಗಿಯೇ ಬಡಿಯಿತು. ಅಬ್ಬ ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಡಾಂಬರು ರಸ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿದಾಗ ಸ್ವರ್ಗವೇ ಸಿಕ್ಕಷ್ಟು ಸಂತೋಷ. ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ತಲುಪಿದಾಗ ೭ ಗಂಟೆಯಿರಬೇಕು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಜನಜಂಗುಳಿ. ವಾಹನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಕಾರು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ ಕೆಲವು ವಾಹನ ಚಾಲಕರು ಸಾರ್ ನೋಡಿ ನಿಮ್ಕಾರ್ ಪಂಚರ್ ಆಗಿದೆ ಎಂದರು ಅವರಲ್ಲೊಬ್ಬ ಸಾರ್ ಆಯಿಲ್ ಸಹ ಸೋರ್ತಿದೆ ಎಂದಾಗ ಎದೆ ಧಸ್ಸಕ್ಕೆಂದಿತು. ನನ್ನ ಊಹೆ ಸರಿಯಿತ್ತು. ಕಲ್ಲು ಬಡಿದಾಗ ಆದ ಆನಾಹುತ ಅದು. ಕಾರು ದುರಸ್ಥಿಯಾಗಿ ಮತ್ತೆ ರಸ್ತೆಗಿಳಿದಾಗ ಸಮಯ ರಾತ್ರಿ ೯.೩೦. ತನ್ನ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಊರೆಲ್ಲ ತಿರುಗಿ ತಂತ್ರಜ್ಞನನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ವಾಹನ ದುರಸ್ಥಿಗೊಳಿಸಲು ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ ಚಾಚಿದ ರಾಘುವಿಗೊಂದು ಧನ್ಯವಾದ.

ನನ್ನ ವಾಹನ ದುರಸ್ಥಿಗೆ ಸಹಕರಿಸಿದ ಆ ಎಲ್ಲ ಜನರಿಗೂ, ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯದ ವಾಹನ ತಂತ್ರಜ್ಞ ರೋಹಿತ್ ಗೆ ವಿಶೇಷ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ದುರಸ್ಥಿಯಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತಂಡದ ಎಲ್ಲರ ಊಟವಾಗಿತ್ತು. ದೇವರ ದರ್ಶನದ ಮಾತಂತೂ ದೂರವೇ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಈಗ ವಸತಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಅದನ್ನು ಬಗೆ ಹರಿಸಿದ್ದು ರಾಘು. ಧರ್ಮಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಸಿಗುವ ದೋಸೆ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಮಾಲೀಕ ರಾಘು ಅವರ ಕುಟುಂಬ ಸ್ನೇಹಿತ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಸತಿ.

ಸಕ್ಕತ್ತಾಗಿದ್ದ ನೀರ್ದೋಸೆ ಮಸಾಲೆದೋಸೆ ಎಷ್ಟು ಖಾಲಿಯಾದವೆಂದು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೊಂದು ಧನ್ಯವಾದ ಅರ್ಪಿಸಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ಪಂಚರ್ ಆಗಿದ್ದ ಚಕ್ರವನ್ನು ದುರಸ್ತಿಗೊಳಿಸಿ ಧರ್ಮಸ್ಥಳದ ಒಳಗೆ ಬಂದಾಗ ಅದೇ ಜನಜಾತ್ರೆ. ದರ್ಶನವಂತೂ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇರದ ಸ್ಥಿತಿ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ಹೊಳ್ಳ ಅವರ ಮಾಹಿತಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅಂಗಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಆತ ಅಂತಹ ಜಲಪಾತ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತ ಕೈಯಾಡಿಸಿದರು. ಮುಂದೆ ವಿಚಾರಿಸಿದರಾಯಿತು ಎಂದು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಓಹ್ ಆ ಅರ್ಬಿನಾ? ಇಲ್ಲಿಂದ ೧೬ ಕಿ ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿ ಊರು ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ಎಂದು ಮಾಹಿತಿಯಿತ್ತರು.
-
ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಜಲಪಾತ ಅರಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿತು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಊರು ಸೇರಿ ಅಂಗಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದೆವು. ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಡಿಲಿಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ದೂರ ಉಂಟು ಎಂದರು. ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪುಟ ಹುಡುಗಿ ನಿನ್ನೆ ಹೋಗ್ಬಂದೆ ೧೧ ಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ೧೨ ಕ್ಕೆ ಜಲಪಾತ ತಲುಪಿದೆವು ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಕ್ಕಳು. ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹಳ್ಳಿಯ ನಾಲ್ಕೈದು ಜನರೊಡನೆ ವಿಚಾರ ವಿನಿಮಯದ ನಂತರ ಜೀಪ್ ಉಂಟಲ್ಲ ಅದರಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಏಯ್ ಸುಂದರ ಜೀಪ್ ತಗೊಂಡ್ ಬಾ ಅಂತ ಹೇಳು ಎಂದರು ೨ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಜೀಪ್ ಬಂತು. ೪೫೦ ರೂ ಕೊಡಿ ಸಾರ್ ಅಲ್ಲೆ ಇದ್ದು ಕರ್ಕೊಂಡು ಬರ್ತೇನೆ ಎಂದ ಸುಂದರನ ಜೀಪ್ ಹತ್ತಿ ಹೊರಟೆವು.

ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ಜೀಪ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಪಯಣಿಸಿದ ನಂತರ ಮನೆಯೊಂದರ ಮುಂದೆ ಸುಂದರನ ಜೀಪ್ ನಿಂತಿತು. ಈ ದೂರವನ್ನು ನಾವೇನಾದ್ರೂ ನಡೆದಿದ್ದರೆ ಖಂಡಿತ ನಮಗೆ ೨-೩ ಗಂಟೆಗಳ ಸಮಯ ಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿಂದ ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂದ ಸುಂದರನಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಲು ಕೋರಿದೆ. ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬರೀ ಲಂಗೋಟಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ಅರೆಬೆತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕತ್ತಿ ತಗೊಂಡು ಕರ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗ್ಬಾ ಎಂದು ಸೂಚನೆಯಿತ್ತರು. ಸರಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಡಿಗೆ ಆರಂಭ. ಅವರ ತೋಟವನ್ನು ದಾಟಿ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ನಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದೆವು. ಜಿಗಣೆಗಳ ಆತಂಕವಿರಲಿಲ್ಲ. ೨೦ ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಜಲಪಾತದ ಬುಡಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದೆವು. ಊಹ್, ವಾವ್, ಸಖತ್ ಎನ್ನುವ ಉದ್ಗಾರಗಳು ಕೇಳಿಸಿದವು. ಜೀಪ್ ಹತ್ತಿರ ಕಾಯ್ತಿರ್ತಿನಿ ಬೇಗ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸುಂದರ್ ಮತ್ತೆ ಜೊತೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಬಂಡೆಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿರುವ ಜಲಪಾತ ಮೊದಲ ನೋಟಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಜಿಗಿಯುವಂತೆ ಕಂಡರೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಸುಂದರ ಜಲಪಾತವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ.

ಹೊರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಳಿಸಿ ನೇರವಾಗಿ ಜಲಪಾತದಡಿಗೆ ತೆರಳಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ನೀರಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿದರೆ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸುಖ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗದು. ಪುಕ್ಕಟೆ ಮಸಾಜ್ ಕೂಡ. ೧ ಗಂಟೆಯ ನೀರಾಟದ ನಂತರ ತಂದಿದ್ದ ಬುತ್ತಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಕೂತೆವು. ೧ ಗಂಟೆಯ ಆಸು ಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗತೊಡಗಿದೆವು ೧೦ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಮನೆ ತಲುಪಿ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಹಿರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇದರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿ ಯಾರು ಎಂದು ಕೇಳಲು ವರಾತ ಹಚ್ಚಿದರು. ಸರಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆಶೆ ಪೂರೈಸಿ ಜೀಪ್ ಹತ್ತಿ ಹೊರಟೆವು. ವಾರದಲ್ಲಿ ೨-೩ ತಂಡ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತೆ ಸಾರ್ ಎಂದರು ಸುಂದರ್. ಒಳ್ಳೆದಾಯ್ತು ಬಿಡಪ್ಪ ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಈ ಜಲಪಾತ ತನ್ನ ನಿಸರ್ಗ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಅಷ್ಟೆ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಜೀಪ್ನಿಂದಿಳಿದು ಕಾರ್ ಹತ್ತಿ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಲಾಡ್ಜ್ ಒಂದನ್ನು ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ನಿದ್ದೆಗೆ ಶರಣು.

ಸಂಜೆ ೫ ಗಂಟೆಯ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭ ಈ ಬಾರಿ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಸುರ್ಯ (ಸೂರ್ಯ ಅಲ್ಲ) ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕಡೆಗೆ, ಸುರ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಶಿವನ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ. ಇಲ್ಲಿನ ವಿಶೇಷ, ಹರಕೆ ಹೊತ್ತವರು ಈಡೇರಿದ ಮೇಲೆ ಹರಕೆ ತೀರಿಸುವ ವಿಧಾನ. ತೊಂದರೆಯಿದ್ದವರು ಅಥವ ತಮಗೇನು ಬೇಕೆಂದು ಹರಸಿಕೊಂಡವರು ಅದು ಈಡೇರಿದರೆ ಈಡೇರಿದ ಹರಕೆಯ ಮಣ್ಣಿನ ಆಕೃತಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಹರಕೆ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬಹುಶಃ ಯಾವುದೋ ೨೪ ಗಂಟೆ ವಾರ್ತಾ ವಾಹಿನಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರಸರಿಸಿರಬೇಕು ಅದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಜನಜಾತ್ರೆ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಸದ್ಯ ನಾವು ಸಂಜೆ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಜನಜಂಗುಳಿಯಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕತ್ತಲಾವರಿಸಿತ್ತು. ನಾವುಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಊಟ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟವಾದ್ದರಿಂದ ಪಕ್ಕದೂರಿನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಲಾಡ್ಜ್ ಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದೆವು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗನೆ ಎದ್ದು ತಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲೆ ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ರಾಘು ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಂತೆ ಧರ್ಮಸ್ಥಳದ ಮಂಜುನಾಥನ ದರ್ಶನಗೈಯಲು ಹೊರಟೆವು. ನನಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ಅರಿವಿತ್ತು ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಮಾತೆಂದು. ಆದರೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವ ಎಂದ ಸಂಗಡಿಗರನ್ನು ನಿರಾಶೆ ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ಹೊರಟಿದ್ದಾಯ್ತು. ಧರ್ಮಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುವ ದಾರಿಯಲಿ ನೇತ್ರಾವತಿ ಬಳಿ ೧೫-೨೦ ನಿಮಿಷಗಳ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆಯಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮ ವಾಹನಗಳು ನಿಂತಲ್ಲೆ ನಿಂತವು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕ ಕಡೆಯೆಲ್ಲ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ವಾಹನಗಳಿದ್ದವು. ನದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಗಿಜಿಗುಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನರು. ಈ ಮಧ್ಯೆ ವಾಹನವನ್ನೂ ಕೂಡ ನದಿಯಲ್ಲೆ ತೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವರು ಮಾಲಿನ್ಯಕ್ಕೆ ತಂತಮ್ಮ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲೆ ಮಲಗಿದ್ದವರು ವಾಹನಗಳನ್ನು ರಾತ್ರಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೆ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಜನರೆಷ್ಟೋ?

ದೇವಳದ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ ರಾಘು ಸ್ನೇಹಿತ, ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಹರಿದು ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೈಯೆತ್ತಿ ಬಿಟ್ಟರು. ಹುಂಡಿಗೆ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಡಲೂ ಕಷ್ಟವಿದ್ದ ಹೊಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಮತ್ತೆ ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಚಾರ್ಮಡಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದ ನಂತರ ಎಡ ತಿರುವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಗಮ್ಯವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಜಲಪಾತದ ಹತ್ತಿರ ಊರನ್ನು ಸೇರಿದಾಗ ಸಮಯ ೧೦.೩೦.

ಇಲ್ಲೊಂದು ಜಲಪಾತವಿದೆಯಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಹೇಗೆಂದು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದಿಬ್ಬರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದೆ. ಜೀಪ್ ಇದೆ ಕರೀತೇನೆ ಹೋಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಮಾತ್ರ ನಡಿಬೇಕು ಎಂದು ಸಂದೇಶ್ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀಪ್ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ೧೦ ನಿಮಿಷದ ಜೀಪ್ ದಾರಿ ಸವೆಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇಬ್ಬರು ಅಗಂತುಕರು ಜೀಪ್ ಗೆ ಕೈ ನೀಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಟೋಪಿ ಧರಿಸಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಬ್ಬರು ಇದು ಕುದುರೆಮುಖ ಅಭಯಾರಣ್ಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವುದರಿಂದ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಪೂರ್ವಾನುಮತಿ ಬೇಕೆಂದು ವರಾತ ತೆಗೆದ. ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಂದೇಶನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಸಂದೇಶನ ಮುಖ ನೋಡಿದೆ ಅಪರಾಧಿ ಮನೋಭಾವದ ನಗೆ ಬೀರಿದ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಮಾಹಿತಿ ನನಗೆ ಕೆಲವು ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳಿಂದ ತಿಳಿದು ಬಂದಿತ್ತು. ಆದರೂ ಸಂದೇಶ್ ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ ಸಾರ್ ಎಂದು ತಿಪ್ಪೆ ಸಾರಿಸಿದ್ದ. ಪೂರ್ವಾನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆತ ಹೇಳಿದಾಗ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ನಗೆಯೊಂದು ನನಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ ಹಾಯ್ದು ಹೋಯ್ತು.

ನಿನ್ನೆ ನಿಮ್ಮ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಕಛೇರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲಿ ಅನುಮತಿ ಕೊಡಲು ಯಾರೂ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂದೆ. ಅವನ ಉದ್ದೇಶ ಅದಕ್ಕಿರುವ ಹಣವನ್ನು ತಾನೇ ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ನಾನು ಕಾರ್ಕಳದ ಜಯನಾರಾಯಣವನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ಅನುಮತಿ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಬೇಕೆಂದರೆ ಮಾತನಾಡಿ ನೀವೆ ಎಂದು ನನ್ನ ದೂರವಾಣಿ ತೆಗೆದೆ. ಇಬ್ಬರೂ ಈಗ ಪರಸ್ಪರ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ನೀವು ಡಿ ಸಿ ಎಫ್ ಕಡೆಯವರ ಸಾರ್ ಎಂದು ತಾನೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡವ ಹಾಗಾದ್ರೆ ಹೋಗಿ ಸಾರ್ ಎಂದ. ತತ್ ಕ್ಷಣವೇ ಇರಿ ನಾನೂ ಬರ್ತಿನಿ ನಿನ್ನೆ ಮಳೆ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ ಕಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ ನಾನೇ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಿನಿ ಎಂದು ಜೀಪ್ ಹತ್ತಿದ ಆಸಾಮಿ.

ಹೆಗ್ಗಡೆಯವರ ಮನೆಯ ಬಳಿ ಜೀಪ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಡೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆವು. ನಿನ್ನೆ ಬಿದ್ದ ಧಾರಾಕಾರ ಮಳೆಯಿಂದ ನೆಲವೆಲ್ಲ ತೋಯ್ದು ಹೋಗಿತ್ತು. ಜಿಗಣೆ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿರಬಹುದೆಂಬ ನನ್ನ ಊಹೆ ತಪ್ಪಾಗಿತ್ತು. ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಝರಿಯ ತಟದಲ್ಲೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೀರನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಜಲಪಾತದ ಬಳಿ ಸೇರಿದೆವು. ಅಲ್ಲಾಗಲೆ ಒಂದು ಗುಂಪು ಜಲಪಾತದಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವರು ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿದಂತೆ ನಾವು ಆ ಜಾಗವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದೆವು. ಜಲಪಾತವಂತೂ ಸೂಊಊಪರ್ಬ್ ಸಾರ್ ಎಂದು ರಾಘು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಜಲಪಾತದಡಿಗೆ ನಡೆಯುವಾಗ ಮೇಲಿನಿಂದ ಬೀಳುವ ನೀರು ಸಿಂಪಡಿಸಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಜಾರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೂ ಬಿಡದೇ ನೇರವಾಗಿ ಜಲಪಾತದಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತೆವು. ನೋಟದಲ್ಲಿ ಕೋಡ್ಲುತೀರ್ಥ ಜಲಪಾತವನ್ನು ಹೋಲುವ ಜಲಪಾತ ನಿನ್ನೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಮೈದುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ ನೀರಿರುವುದು ಇದರ ವಿಶೇಷ. ಈ ಮಧ್ಯೆ ನಾವು ನಿಂತಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಿಂದ ಕಲ್ಲೊಂದು ಜಾರುವ ಶಬ್ದ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿತು. ತಕ್ಷಣವೇ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಬಂದಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಓಡಿ ಆ ಕಡೆ ಹೋಗಿ ಎಂದು ಕಿರುಚಿಕೊಂಡ. ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲೊಂದು ಬಂದು ನಾವು ನಿಂತಿದ್ದ ಸಮೀಪವೇ ಬಂದು ಬಿತ್ತು.

ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು ಊರು ಸೇರಿದಾಗ ಗಡಿಯಾರ ೧.೦೦ ಗಂಟೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನಂತೂ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾರು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಸುತ್ತಲೂ ಬೆಟ್ಟ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ ಮದ್ಯೆ ಬಯಲಿನಂತಿರುವ ಊರು. ಬಯಲಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ಆಗತಾನೆ ಒಣತೊಡಗಿದ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲು, ಹಸಿರು ಗದ್ದೆ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಮುಖ ವಲಯದ ಬೆಟ್ಟಗಳು. ದೂರದಲ್ಲೊಂದು ಜಲಪಾತ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಯಾವುದೆಂದು ಹೇಳಲೂ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬರುವಾಗ ಕಟ್ಟಿಸಿ ತಂದಿದ್ದ ಚಪಾತಿಯನ್ನು ಮೆದ್ದು ೨ ಗಂಟೆಗೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಗುಂಡಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಚಾರ್ಮಡಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ವಾಹನ ಹತ್ತಲಾಗದೇ ನಿಂತಾಗ ಹಿಂದೆ ಬಂದ ರಾಘುವಿನ ಕಾರು ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಯಿತು.
ಕಾಮಾಕ್ಷಿಪಾಳ್ಯದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಗುಂಪೊಂದು ಏಯ್ ನಮ್ ಏರೀಯಾ ಕಾರ್ ಕಣ್ರೋ ಬನ್ರೋ ಎತ್ತೋಣ ಎಂದು ಅನಾಮತ್ತಾಗಿ ಕಾರನ್ನು ಎತ್ತಿ ರಸ್ತೆಗಿಟ್ಟ ಆ ತಂಡಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ಪಯಣ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ಕೊಟ್ಟಿಗೆಹಾರ ಮೂಡಿಗೆರೆ ಬೇಲೂರು ನಂತರ ಹಾಸನ ತಲುಪಿದಾಗ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯಾಕಾರದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಅಂತಿಮ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆರಾಯನನ್ನು ತಣಿಸಿ ಬೆಂಗಳೂರು ರಸ್ತೆಗಿಳಿದೆವು.

ಕುಣಿಗಲ್ ನಂತರ ಮತ್ತದೆ ಮಾಗಡಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಪಯಣಿಸ ತೊಡಗಿದೆವು. ಮಾಗಡಿ ದಾಟಿದ ನಂತರ ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟು ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಪೋರ್ಡ್ ಫಿಯೆಸ್ಟಾ ಕಾರಿನವನೊಂದಿಗೆ ಜಿದ್ದಾಜಿದ್ದಿಯಿಂದ ಕಾರು ಓಡಿಸತೊಡಗಿದಾಗ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ರಾಘುವಿನ ವಾಹನ ಮರೆತು ಹೋಗಿತ್ತು. ಅಪ್ಪಾ, ರಾಘು ಅಂಕಲ್ ಕಾರ್ ಕಾಣಿಸ್ತಾ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅಮಿತ್ ಎಚ್ಚರಿಸಿದಾಗಲೇ ಆದ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿದ್ದು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಫೋನ್ ರಿಂಗಣಿಸಿತು. ನಮ್ಕಾರ್ ಕೆಟ್ಟು ನಿಂತಿದೆ ಎಂದಾಗ ಫಿಯೆಸ್ಟಾದವನಿಗೆ ದಾರಿ ಬಿಟ್ಟು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದಾಗಲೆ ಗೊತ್ತಾದದ್ದು ಸುಮಾರು ೧೨-೧೩ ಕಿ. ಮೀ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆಂದು. ಚಾಲನೆಗೆ ತರುವ ನಮ್ಮ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಕೈಗೂಡದಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದ ದ್ವಿಚಕ್ರಿಗಳಿಬ್ಬರು ಹಗ್ಗದಿಂದ ಕಟ್ಟಿ ಎಳೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಿಡಿ ಎಂಬ ಅವರ ಸಲಹೆ ಹಗ್ಗ ಕಿತ್ತು ಬಂದಾಗ ವಿಫಲವಾಯ್ತು. ರಾಘುವಿನ ಸಂಭಂದಿ ಅನಿಲ್ ನಾನಿನ್ನೂ ರವೀಂದ್ರ ಕಲಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಬರಲು ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತೆಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ನಾವೀಗ ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿಯ ಕೆರೆ ಸಮೀಪವಿದ್ದೆವು ಆ ದ್ವಿಚಕ್ರಿಗಳಿಬ್ಬರೂ ಹೋಗ ಬೇಕಾದರೆ ಸಾರ್ ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾರ್ ಬಿಡ್ಬೇಡಿ ನಿಮಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕಾರಿನ ಬಿಡಿ ಭಾಗಗಳೂ ಸಿಗಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದರು.

ಈಗ ನಮ್ಮ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ನಿಂತವರು ಹತಿರದಲ್ಲೆ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ಅಗಂತುಕರು. ಅದರಲ್ಲೊಬ್ಬ ಫ್ಯೂಸ್ ಹೋಗಿರ್ಬೇಕು ನೋಡಿ ಎಂದರು ಆತನ ಊಹೆ ನಿಜ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗೆ ಹಾಕುವ ಪಿನ್ನೊಂದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬದಲಿ ಪ್ಯೂಸಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗ ಕಾರ್ ಚಾಲನೆಗೊಂಡಿತು. ೨ ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಆ ಕಾರಿನ ಮುಖ್ಯ ದೀಪ ಆರಿ ಹೋಯ್ತು ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ೧೦-೧೨ ಕಿ.ಮೀ ದೂರದ ತಾವರೆಕೆರೆ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ ಕಾರ್ ಮತ್ತೆ ನಿಂತು ಹೋಯ್ತು. ಈ ಬಾರಿ ಊರಿನ ಮದ್ಯೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಈ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅನಿಲ್ ಮತ್ತು ಓಮ್ ಶಿವು ಬರುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ರಾಘು ಮತ್ತು ಗೌತಮ್ ಕಾರಿನೊಂದಿಗೆ ಉಳಿದು ಕೊಂಡರು ಮಿಕ್ಕವರನ್ನು ನನ್ನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಮನೆ ಸೇರಿದಾಗ ೧೨ ಗಂಟೆಯಿರಬೇಕು.

ಚಿತ್ರಗಳು

ಮರೆಯದ ನೆನಪನು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ ನೀನು

2010-01-06T07:00:00.000-08:00

ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಎಂಬ ಹುಚ್ಚು ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ನಾನು ಪಟ್ಟ ಕೆಲವು ಪಾಡುಗಳ ಮೆಲುಕು.

ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೆ ವಿಷ್ಣು ಎಂದರೆ ಅದೇನೋ ಅಪ್ಯಾಯತೆ! ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವವೇ ಹಾಗೆ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಎರಡನೆ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರು ಗೆಲ್ಬೇಕು ಅಂತ ಬಯಸುವವ ನಾನು. ಬಹುಶಃ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಪುರದ್ರೂಪಿ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿದ್ದದ್ದು ವಿಷ್ಣು ಮಾತ್ರ ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ. ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಸಹಪಾಠಿ ತ್ಯಾಗರಾಜ ಆ ಹೊತ್ತಿಗಾಗ್ಲೆ ವಿಷ್ಣೂನ ಡಾಕ್ಟರ್ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಅಂತ ಕರೀತಾ ಇದ್ದದ್ದು ವಿಚಿತ್ರ ಎನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಆತನ ಯಾವುದೇ ಚಿತ್ರಗಳು ಯಾವುದೇ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದ್ರೆ ಸಾಕು ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸ್ಕೊಂಡು ಬಂದು ಅದಕ್ಕಾಗೆ ಇರಿಸಿದ್ದ ೨೦೦ ಪುಟಗಳ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಸುವುದು ನನ್ನ ಆ ಕಾಲದ ಹವ್ಯಾಸ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ ವೀಣಾಳಿಂದ ಪ್ರಶಂಸೆಯ ನುಡಿಗಳು ಕೇಳಿದಾಗಂತೂ ಏನೋ ಒಂತರಾ ಖುಷಿ. ವೀಣಾಳ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಜಾಮತ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತಂದು ಕೊಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗಲೆ ತಿಳಿದದ್ದು ಅವ್ಳೂ ಕೂಡಾ ನನ್ಜೊತೆಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬೀಸಣಿಗೆಯಾದದ್ದು.

ಏಯ್ ನಿನ್ ಗುರು ಪಿಚ್ಚರ್ ನಾಳೆ ಟಿವಿಲಿ ಬರುತ್ತೆ ಕಣೋ ಕರ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗ್ತಿನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದ ಗೋಪಾಲನೊಡನೆ ಗಂಧರ್ವಗಿರಿ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಪಕ್ಕದೂರಿನ ರಾಜಣ್ಣನ ಮನೆ ಟಿವಿ ನೋಡ್ಕೊಂಡು ರಾತ್ರಿ ೭ ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಸದ್ಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಎಲ್ಲ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ತೀರಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ನನ್ಕೈಲಿ ಏನ್ಬೇಕಾದ್ರೂ ಮಾಡಿಸ್ತಿತ್ತು.

ಒಮ್ಮೆ ತುರುವೇಕೆರೆಯ ಕೃಷ್ಣ ಚಿತ್ರ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ’ಮಹಾಪುರುಷ’ ಚಿತ್ರ ಬಂದಿತ್ತು. ಪಿಚ್ಚರ್ ನೋಡಕ್ ಹೋಗ್ತಿನಿ ಅಂದ್ರೆ ಒದೆ ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೂ ಬಯ್ಗುಳಗಳಂತೂ ಗ್ಯಾರಂಟಿ. ಸದ್ಯ ನನ ಅದೃಷ್ಠಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪ ತುರುವೇಕೆರೆಯಿಂದ ಸೈಕಲ್ ಬಾಡಿಗೆ ತಂದಿದ್ರು ಅದನ್ನ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ದಿನಕ್ಕೆ ೫ ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡ್ಬೇಕಾಗುತ್ತೆ ಸೈಕಲ್ ಬಿಟ್ಟು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಾ ಅಂದ್ರು. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಹಾಗೆ ಪಿಚ್ಚರ್ಗೆ ಹೋಗ್ತಿನಿ ಅಂದಾಗ ಪಿಚ್ಚರ್ಗೆ ಅಂತ ೨ ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ರು. ಸರಿ ಸೈಕಲ್ ಏರಿ ರಾತ್ರಿ ೭ ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ೯ ಗಂಟೆಯ ಸೆಕೆಂಡ್ ಶೋ ನೊಡ್ಕೊಂಡು ಅತ್ತೆ ಮನೇಲಿ ಮಲಗೋಣಾಂತ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ ತುಂಬಿದ ತೋಟದೊಳಗೆ ಹೋಗಲು ಧೈರ್ಯ ಸಾಲದೆ ಬಳಸು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ೨ ಕಿ ಮಿ ನಡೆದು ಹೋಗಿ ರಾತ್ರಿ ೧ ಗಂಟೆ ಸುಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಅವ್ರನ್ನೆಲ್ಲ ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೮ ಗಂಟೆ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಬಂದ್ರೆ ಬಸ್ ಒಳ್ಗಡೆ ಜಾಗ ಇಲ್ದೆ ಮೇಲ್ಗಡೆ ಕೂತ್ಕೊಂಡು ಚಳಿ ನಡುಗಿಕೊಂಡು ಊರು ಸೇರಿದ್ದು ಈಗ ಮಜಾ ಅನ್ಸುತೆ.

ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಅಪ್ಪನೊಡನೆ ಬಂದಾಗ ನನ್ ವಿಷ್ಣು ಅಭಿಮಾನ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಆಗ್ತಾನೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಆಗಿದ್ದ ’ಈ ಜೀವ ನಿನಗಾಗಿ’ ಚಿತ್ರದ ಪೋಸ್ಟರ್ ನರ್ತಕಿ ಚಿತ್ರ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪ ಕೇಳಿದ್ರು ಹೋಗ್ಬೇಕಾ? ಅಂತ. ಹೂಂ ಅಂತ ಕತ್ತು ಬಗ್ಗಿಸ್ದವನಿಗೆ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಚಿತ್ರ ಮುಗಿದ್ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲೆ ನಿಂತಿರು ಬಂದು ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಿನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಮಾಯ ಆದ್ರು. ಸರಿ ಪೋಸ್ಟರ್ ಇದ್ದ ಚಿತ್ರ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಟಿಕೆಟ್ ತಗೊಂಡು ಒಳ್ಗಡೆ ಕೂತ್ಕೊಂಡೆ ಮೂರು ಮತ್ತೊಂದ್ ಜನ ಇದ್ರು ಚಿತ್ರ ಶುರು ಆಯ್ತು. ಯಾವ್ದೋ ಕುರಿಕಾಯುವ ಸನ್ನಿವೇಶ ಅದೂ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲ. ಹೌದು ಬೇಸ್ತು ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ. ಮೊದ್ಲೆ ಹಳ್ಳಿ ಗಮಾರ ಬೆಳಗಿನ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಇದ್ದ ಇಂಗ್ಲೀಶ್ ಚಿತ್ರವೊಂದಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕೂತಿದ್ದೆ. ದೂರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಇದು ಕನ್ನಡ ಪಿಚ್ಚರ್ ಅಲ್ವ? ಎಂದೆ ಅವ್ನು ಇಲ್ಲ ಅದು ಮಧ್ಯಾನ್ಹದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಅಂತ ಹೇಳ್ದ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಹಾಗೇ ಕೂತಿದ್ದೆ. ತಲೆ ಬುಡ ಏನೂ ತಿಳಿಲಿಲ್ಲ ಎದ್ದು ಹೊರ್ಗಡೆ ಬಂದೆ. ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆಗ್ಲೆ ೧ ಗಂಟೆ ಸರಿದುಹೋಗಿತ್ತು ಇನ್ನೂ ೨ ಗಂಟೆ ಸಮಯ ಕಳೀಬೇಕಿತ್ತು. ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಹೊರ್ಗೆ ಹೋದ್ರೆ ಕಳೆದು ಹೋಗೋದು ಖಂಡಿತ. ಸರಿ ಅಪ್ಪ ಹೇಳಿದ್ ಜಾಗದಲ್ಲೆ ನಿಂತಿದ್ದೆ ಅದೇಕೋ ಕಾಣೆ ಅಪ್ಪ ಅರ್ಧ ಗಂಟೇಲಿ ಬಂದು ಯಾಕೆ ಹೋಗಲಿಲ್ವ ಅಂದ್ರು ವಿಷಯ ಹೇಳ್ದೆ! ನಕ್ಕು ಸರಿ ಮಧ್ಯಾನ್ಹದ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೋಡಿ ಇಲ್ಲೆ ನಿಂತಿರು ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮಾಯವಾದ್ರು.

ನೂಕುನುಗ್ಗಲಿನಲ್ಲಿ ಟಿಕೆಟ್ ತಗೊಂಡೆ ಮೊದಲ್ನೆಯವ್ನೆ ನಾನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ತೊಂದ್ರೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

ತಿಪಟೂರಿನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾಕಷ್ಟು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ತು. ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನದಲ್ಲೆ ತಿಪಟೂರಿಗೆ ಚಿತ್ರಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ವಿ. ನನ್ ಜೊತೆಗೆ ಮಂಜ ಮತ್ತೆ ಸತೀಶರಿಗೆ ಕೂಡ ವಿಷ್ಣು ಕಡೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಒಲವಿದ್ದರಿಂದ ನಗೂ ಜೊತೆ ಸಿಕ್ತಾ ಇತ್ತು. ಹಾಂ! ಅದು ನನ್ ೨ನೇ ವರ್ಷದ ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳು ಅಲ್ಲಿವರ್ಗೂ ಒಂದೂ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸದೆ (ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ) ನೋಡದ ಮಂಜನಿಗೂ ಅದರ ರುಚಿ ಹತ್ತಿಸಿದ್ದೆವು.

ದಿನವೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೬ ಗಂಟೆಗೆ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟ್ರೆ ೪೫ ಕಿ ಮೀ ದೂರದ ತಿಪಟೂರಿಗೆ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ರಾತ್ರಿ ೮ ಗಂಟೆಯ ಕೊನೆಯ ಬಸ್ಸಿಗೆ.

ತುರುವೇಕೆರೆ ಮತ್ತು ತಿಪಟೂರಿನ ಮಧ್ಯೆ ಇದ್ದ ನೊಣವಿನಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ವಿಷ್ಣು ಅಭಿನಯದ ’ಕರ್ತವ್ಯ’ ಚಿತ್ರ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಿತ್ತು. ಸರಿ ನಂದೊಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಇತ್ತಲ್ಲ ವಿಷ್ಣು ಅಭಿನಯದ ಎಲ್ಲಾ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡ್ಬೇಕೂಂತ. ಸರಿ ಶನಿವಾರ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ಸ್ ಇರಲ್ಲ ಅವತ್ತು ಹೋಗೋಣ ಅಂತ ಯೋಜನೆ ಹಾಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನನ್ ದುರಾದೃಷ್ಠಕ್ಕೆ ಅವತ್ತು ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ಸ್. ಇವತ್ತು ಬೇಗ ಮುಗ್ಸಿ ಹೋರಟು ಬಿಡೋಣ ಅಂತ ಮುರುಘೇಶ್ ಹೇಳ್ದಾಗ ನಂಗೆ ಒಳ್ಗೆ ಅವ್ರನ್ನ ತಿಂದು ಬಿಡುವಷ್ಟು ಕೋಪ. ಅದೂ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಲ್ಯಾಬ್ ಬೇರೆ ತಪ್ಪಿಸ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಕಷ್ಟ. ಮೊದ್ಲೆ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಸಿಸಿದ ನನ್ನಂತವನಿಗೆ ಇದು ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡಲೆಯಾಗಿತ್ತು ಇನ್ನು ಚಕ್ಕರ್ ಹೊಡೆದ್ರೆ ಕಷ್ಟ ಅಂತ ಬೇಗ ಬೇಗ ಮುಗ್ಸಿ ಹೋಗೋಣಾಂತ ಯೋಚಿಸ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಸಹಪಾಠಿ ರಾಜ್ ಅಭಿಮಾನಿ ರವಿ ಯಾಕೋ ಅರ್ಜಂಟು ಎಂದ. ನೊಣವಿನಕೆರೆಲಿ ವಿಷ್ಣು ಚಿತ್ರ ಎಂದಾಗ ನಾನೂ ಬರ್ತಿನಿ ತಾಳು ಎಂದ. ಅಬ್ಬ ಜೊತೆಗೆ ಸಿಕ್ನಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂತೋಷ. ಅವ್ನು ಬಂದಿದ್ದು ಒಳ್ಳೆದೆ ಆಯ್ತ. ಇಲ್ಲಾಂದಿದ್ರೆ ಅಂತ ಡಬ್ಬಾ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಜೊತೆಯಿಲ್ದೆ ಇದ್ದಿದ್ರೆ ನಂಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಶತಃ ಸಿದ್ದ. ಚಿತ್ರ ಮುಗ್ಸಿ ಹೊರ ಬಂದಾಗ ಆಗ್ಲೆ ೭.೩೦ ಆಗಿತ್ತು. ಆಗ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು ಆಗಿ ಹೋದ ಪ್ರಮಾದ. ತುರ್ವೇಕೆರೆಯಿಂದ ನನ್ನೂರಿಗೆ ಇದ್ದ ಕೊನೆ ಬಸ್ಸು ೭.೪೦ ಕ್ಕೆ ತುರುವೇಕೆರೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಸರಿ ತುರುವೇಕೆರೆಗೆ ಬಂದು ಬಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿಳಿದಾಗ ನನ್ನ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಸಹಪಾಠಿ ನಂದ (ನಮ್ಮದೇ ಬೀದಿಯ ಜಯರಾಮಣ್ಣ ನ ಮಗಳು) ಅವಳ ಸಹಪಾಠಿ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಬಸ್ಟಾಪ್ನಲ್ಲೆ ಹ್ಯಾಪ್ ಮೋರೆ ಹಾಕ್ಕೊಂಡ್ಕೂತಿದ್ರು. ೧೧ ಕಿ ಮೀ ನಟರಾಜ ಸರ್ವೀಸ್ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ವಿ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಿಂದ ತಿಂಡಿ ಯಾವಾಗ್ಲೋ ಖಾಲಿ ಆಗಿತ್ತು. ಹೊಟ್ಟೆ ಚುರುಗುಡ್ತಿತ್ತು. ಸಂತೆಬೀದಿಲಿ ಕಳ್ಳೆಪುರಿ(ಮಂಡಕ್ಕಿ) ಕೊಂಡು ಮೆಲ್ತಾ ಹೊರಟಾಗ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಸಹಪಾಠಿಗಳು ಹೇಳ್ತಿದ್ದ ದೆವ್ವದ ಕತೆಗಳು ಒಂದೊಂದೆ ನೆನಪು ಬರ್ಲಿಕ್ಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದ್ವು. ಕೆರೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಸೇತುವೆ ಬಳಿ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಐದೂ ಜನ ದೆವ್ವವಾಗಿರುವುದಾಗಿ ಹೆದರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಾಮ್ಲಿಯ ಭಯಾನಕ ಕಥೆಗಳು ಬೇಡವೆಂದರೂ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಮನೆ ಸೇರಿದಾಗ ರಾತ್ರಿ ೧ ಗಂಟೆ ಆಗಿತ್ತು.

’ಆಸೆಯಬಲೆ’ ಚಿತ್ರ ಬಿಡುಗಡೆ ಆದಾಗ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಶುಕ್ರವಾರದ ಚಿತ್ರಮಂಜರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಾಡು ಪ್ರಸಾರವಾಗುವುದಾಗಿ ಪ್ರಕಟಣೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಚಿತ್ರ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಮುನ್ನ ವಿಷ್ಣು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ವಿಶೇಷ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದು ಬ್ರೇಕ್ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಯಥಾ ಪ್ರಕಾರ ಸಂಜೆ ೮ ಗಂಟೆಗೆ ಚಿತ್ರ ಮಂಜರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನಾನು ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದು ವೀಕ್ಷಿಸುವುದಾಗಿ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಮತ್ತದೆ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ಸ್ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಬಸ್ಸು ತಪ್ಪಿ ಹೋಗಿ ತುರುವೇಕೆರೆಗೆ ಬಂದಾಗ ರಾತ್ರಿ ೭.೫೦. ಸೋದರತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಅತ್ತೆ ಮಗನ ಸೈಕಲ್ ತಗೊಂಡು ತುಳಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ ೨ ಕಿ ಮೀ ಬಂದ ಕೂಡಲೆ ಮತ್ತದೆ ಬಾಲ್ಯದ ಸಹಪಾಠಿಗಳ ದೆವ್ವದ ಕತೆ ನೆನಪಾಗತೊಡಗಿತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಪುರದ ಕ್ರಾಸ್ ಬಳಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸಹಪಾಠಿ ಕುಮಾರ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮರ ಹತ್ತಿರ ಬಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಈ ಮರವೇ ನಮ್ಮೂರಿನ ರಂಗೇಗೌಡನಿಗೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಂತೆ ಅದರ ಮೇಲೆಲ್ಲ ದೀಪಗಳು ಹೊತ್ತಿದಂತೆ ಕಂಡು ಬಂದು ೩ ದಿನ ಜ್ವರ ಹಿಡಿದು ಮಲಗಿದವನನ್ನು ದೆವ್ವ ಹಿಡಿದಿದೆ ಎಂದು ಗ್ರಾಮದೇವತೆ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿದಾಗ ದೆವ್ವ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಬೆನ್ನಿನ ಹುರಿಯಲ್ಲಿ ಛಳಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಪಯಣಿಸಿತು. ಇಂತಹ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಕಥೆಗಳು ಹಲವು ಕುಮಾರನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸುಳಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ರಂಗೇಗೌಡನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಆತ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ನೆನೆಸಿ ಕೊಂಡರೆ ಈಗಲೂ ಮೈ ಜುಮ್ಮೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಚಿತ್ರದ ಆ ಹಾಡಿನ ಧ್ಯಾನ ನನ್ನೊಳಗೆ ಆವರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ೧೨ ಕಿ ಮೀ ದೂರವನ್ನು ೧೫ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಿಸಿ ಟಿವಿ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಾಗ ಏದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಬಯ್ದರೂ ನನಗೆ ಅದೇನೊ ಧನ್ಯತೆಯ ಭಾವ.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ

ಅಷ್ಟೂ ದಿನವೂ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ, ವಿಷ್ಣು ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಪುಟ್ಟಣ್ಣನವರ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಟಿಸಲಿಲ್ಲ? ಕೊನೆಗೂ ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಂತಾಗ ಪರಿಚಿತನಾದ ಪುಟ್ಟಣ್ಣನವರ ಹತ್ತಿರ ಸಂಭಂಧಿ ಪ್ರಸನ್ನನಿಂದ. ಪ್ರಸನ್ನ, ನಾಗರತ್ನಮ್ಮ (ಪುಟ್ಟಣ್ಣನವರ ಪತ್ನಿ) ನವರ ಸಹೋದರನ ಮಗ.

ಒಮ್ಮೆ ನಾಯಕನಾಗಿ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಖಳನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದು ಆತನಿಗೆ ಪುಟ್ಟಣ ಹೇಳಿದರು. ಕಾರಣ ಅದು ರಾಜ್ಕುಮಾರ್ ಎದುರಿಗೆ ಎಂದಲ್ಲ ಯಾರೇ ಆದರೂ ಒಮ್ಮೆ ನಾಯಕನಾಗಿ ಬಡ್ತಿ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂಬಡ್ತಿಯಾಗುವುದು ಸರಿ ಅಲ್ಲ ಎಂದರೂ ಕೇಳದೆ ಆತ ಗಂಧದ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಖಳನಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದು ಪುಟ್ಟಣ್ಣನವರಿಗೆ ಸಹ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಂದಿನಿಂದ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಆತನನ್ನು ತನ್ನ ಯಾವ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೂ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಈ ತೆರನಾದ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ವಿಧಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ವಿಷ್ಣು ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿದಿದ್ದರೆ ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತೂ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಿದ್ದರೇನೊ? ಏಕೆಂದರೆ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಶುಭಮಂಗಳ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಶ್ರೀನಾಥ್ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವವರಿದ್ದರು. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ವಿಷ್ಣು ಆಯ್ಕೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರಸನ್ನ ತಿಳಿಸಿದ. ದೂರದರ್ಶನವೊಂದ ಸಂದರ್ಶಕಿ ಒಬ್ಬಳು ವಿಷ್ಣುಗೆ ಇದೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದಾಗ ವಿಷ್ಣು ನನಗೆ ಸಿಕದ್ದು ಒಂದೆ ಅವಕಾಶ ಅದನ್ನೆ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹಾರಿಕೆಯ ಉತ್ತರವಿತ್ತಿದ್ದರು.

ಮೊನ್ನೆ ಭಾರತಿ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ವಿಷ್ಣುಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟಾಗ ಈ ಎಲ್ಲ ದೃಶ್ಯಗಳು ಸಿನೆಮಾದಂತೆ ನನ್ನೆದುರು ಹಾದು ಹೋದವು.

ಸಾಹಸಸಿಂಹನ ಮರೆಯದ ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತ್ತಿವೆ.

ವಿಷ್ಣೂಜಿ ನೀವು ನನ್ನಂತಹ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿರುತ್ತೀರಿ.

ನಿಶ್ಚಲ ಮನುಜಗೆ ಮರಣವು ಉಂಟೆ???

ಕಸಬ್ ತಂದೆಯ ಸಂದರ್ಶನ!!!

2009-11-26T05:52:00.000-08:00

ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಮುಸ್ಲಿಂ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ನನಗ್ಯಾಕೊ ಒಮ್ಮೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ಭಯೋತ್ಪಾದಕನನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಲೇಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಒಳಗೆ ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೂ ಮನೆಯವರ್ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳದೆ ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟೆ. ಎಲ್ಲಿಗ್ ಹೋಗೋದು ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಾಡಿದರೂ, ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಅಂದ್ರೆ ಸಿಗೋದೆ ಪಾಕಿಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ. ಹೌದಲ್ವ? ನೇರ manufacturing unit ಗೆ ಹೋದ್ರೆ ಒಳ್ಳೆ ಮಾಲು ಸಿಗೋದು ಖಚಿತೆವೆಂದೆನಿಸಿ ಸರಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಹೊರಟೇಬಿಟ್ಟೆ.

ಹೋಗೋದ್ ಹೇಗೆ? ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ವಾಘಾ ಗಡಿ ಸಂದರ್ಶಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆ ಮೂಲಕವೇ ಯಾವ್ದಾದ್ರೂ ಈರುಳ್ಳಿ ಲಾರಿ ಒಳ್ಗೆ ಸೇರ್ಕೊಂಡು ಹೋದ್ರಾಯ್ತು ಅನ್ಕೊಂಡೆ. ಭಾರತದಿಂದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ಬೇಕೂಂದ್ರೆ ವೀಸಾ ಬೇಕು, ಹುಹ್ ಏನ್ಮಾಡೋದು ಅದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗ್ ಬರ್ಲಿಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಇದ್ರೆ ಸಾಕು. ಇಲ್ವ ಒಂದು ಗನ್ ಸಾಕು ನೋಡಿ.

***

ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಏನೋ ಸೇರ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾಯ್ತು ಇನ್ನು ಯಾರನ್ನು ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡೋದು ಅಂತ ಯೋಚ್ನೆ. ಹೌದು ಮುಂಬೈ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿನ ಕಸಬ್ ತಂದೆನ ಸಂದರ್ಶಿಸಿದರೆ ಹೇಗೆ? ಅದೆ ಸರಿ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿನ ಕಾಶ್ಮೀರ ಉಗ್ರರ ಸ್ವರ್ಗವಾದ್ರೂ ಅಲ್ಲಿಗ್ ಬಿಡಲ್ಲ ಯಾಕೇಂದ್ರೆ? ಸ್ವತಃ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸರ್ಕಾರವೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬೇರೆಯವ್ರು ಹೋಗದಹಾಗೆ ಸ್ವತಃ ಕಟ್ಟೆಚ್ಚರ ವಹಿಸಿದೆ. ಯಾರಿಗೂ ಹೋಗ್ಲಿಕ್ಕೆ ಬಿಡಲ್ಲ ಅದ್ರಲ್ಲೂ ಭಾರತದ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳನ್ನಂತೂ ಸುತರಾಂ ಬಿಡೋದೆ ಇಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರನೇ ಐಎಸೈ ಮೂಲಕ ತರಭೇತಿ ಕೊಡ್ತಾ ಇರೋ ವಿಷ್ಯ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಲ್ರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದ್ರೂ ಈ ಭಾರತೀಯ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳು ನಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದರೆ ಅನ್ನೊ ವಿಷ್ಯ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿರೊದ್ರಿಂದ ಅವ್ರಾದ್ರೂ ನಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಕ್ಕಿರ್ಲಿ ಅನ್ನುವ ಮುಂದಾಲೋಚನೆ, ಇರ್ಲಿ ಬಿಡಿ.

ಅಲ್ಲಿಗ್ ಬಿಡದೇ ಇದ್ದದ್ದು ಒಳ್ಳೆದಾಯ್ತು ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಉತ್ಪಾದಕನನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ವೆ?
ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಮಾಡಿ ಕಸಬ್ ತಂದೆ ನಂಗೆ ಸಂದರ್ಶನ ಕೊಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿದ ಅದೂ ೨೫೦೦೦ ಕೊಡ್ತೀನಿ ಅಂದ್ಮೇಲೆ

ಮೊದಲನೇ ಪ್ರಶ್ನೆ: ಸಾರ್ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮಗನನ್ನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕನಾಗಿ ಮಾಡೋದಿಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿದ್ರಿ?
ಕಸಬ್ ತಂದೆ: ಬಡತನ, ಈಗ ನೋಡಿ ಇವತ್ತಿನ ಸಂಪಾದನೆ ೨೫೦೦೦. ಒಂದು ಗಂಟೆಗೆ. ಬೇಗ ಮುಗ್ಸಿ ಇನ್ನೂ ಡಾಲರ್ ಕೊಡೋವ್ರು ಕಾಯ್ತಿರ್ತರೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ನಿಮ್ಗೆ ಅದು ಸರಿ ಅನ್ಸುತ್ತ? ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಬೇರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸ್ರು ತರ್ತನಲ್ಲ?

ಉತ್ತರ: ನಮ್ಗೆ ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಧರ್ಮ ಮುಖ್ಯ. ನಂಗೆ ಅವ್ನೊಬ್ನೆ ಮಗ ಅಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ಇದರೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅವ್ನೇನು ಸತ್ತೇನು ಹೋಗಿಲ್ವಲ್ಲ. ಮೊಂದೊಂದು ದಿನ ಬಂದೇ ಬರ್ತನೆ ಅನ್ನೊ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ ನಂಗೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾರ್ ಅಷ್ಟೊಂದು ವಿಶ್ವಾಸ?

ಉತ್ತರ: ನಿಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿದೆ. ಭಾರತೀಯರು ಕರುಣಾಮಯಿಗಳು. ಏನಾದ್ರೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಆದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಸಹಾಯ ಮಾಡೇ ಮಾಡ್ತರೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ಯಾರು ಸಾರ್ ನಿಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಿಗರು? ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಆಯೋಗನ?

ಉತ್ತರ: ಇಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿನ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳು. ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಅವನನ್ನು ನೇಣಿಗೇರಿಸಲು ಅವ್ರು ಬಿಡಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿನ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ನಮ್ಮವ್ರ ಓಟ್ ಬೇಕಾಗಿರೋವರ್ಗೂ ನನ್ ಮಗ ಸೇಫ್.

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಜನಗಳು ಸೇರ್ಲಿಕ್ಕೆ ಶುರು ಆಯ್ತು ನಂಗೆ ಭಯ. ಭಯ ಪಟ್ಕೋಬೇಡಿ ಅವ್ರು ನಿಮ್ಗೆ ಏನೂ ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ, ಬೇಗ ನಿಮ್ ಕೊನೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ನಾನು ಹೊರ್ಡಬೇಕು.

ಎಲ್ಲಿಗ್ ಹೋಗ್ತಿದೀರ ಸಾರ್? ಇಷ್ಟೊಂದು ಜನ ಇಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಸೇರ್ತಿದರೆ?

ನಾವೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಲಷ್ಕರ್ ಎ ತೋಯ್ಬ ಆಫೀಸ್ಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೀವಿ ಅದಕ್ಕೆ.

ಯಾಕೆ ಸಾರ್?

ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅವರ ಕ್ಯಾಂಪಿಗೆ ಸೇರಿಸ್ಕೊಳಿ ಅಂತ ಹೇಳಲಿಕ್ಕೆ.
ಓಹ್ ಎಲ್ರನ್ನೂ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನ ಮಾಡ್ಕೊಳಿ ಅಂತ ಕೇಳ್ತಿದೀರಾ?

ಹೌದು! ಆದ್ರೆ ಒಂದು ಕಂಡೀಶನ್ ಹಾಕ್ದಿವಿ.
ಏನು ಸಾರ್ ಕಂಡಿಶನ್ ನಮ್ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬರೀ ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಾಗಿ ಕಳಿಸ್ಬೇಕು ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಕಳಿಸ್ಬಾರ್ದು ಅಂತ.

ಓಹ್ ಯಾಕೆ ಸಾರ್ ನಿಮ್ಗೆ ಭಾರತದ ಮೇಲಿಷ್ಟು ದ್ವೇಷ?

ದ್ವೇಷನೂ ಇಲ್ಲ ಮಣ್ಣೂ ಇಲ್ಲಯ್ಯ. ಅಲ್ಲಿಗ್ ಹೋಗಿ ಸಿಕ್ಕಾಕೊಂಡ್ರೆ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಳಿಗೆ ರಾಜಾತಿಥ್ಯ ಸಿಗುತ್ತೆ. ತಿಂಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಯಾಂತರ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಸಾಕ್ಕೊಳ್ತರೆ. ಶಿಕ್ಷೆ ಅಂತೂ ಆಗೋದೆ ಇಲ್ಲ. ವಿಚಾರಣೆ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅವನ ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಅಲ್ಲೆ ಇದ್ದು ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ಅಲ್ಲಿಯ ಪೌರತ್ವವೂ ಸಿಗುತ್ತೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಮಂತ್ರಿ ಆದ್ರೂ ಆಗ್ಬಹುದು!!! ಇಲ್ಲಿದ್ರೆ ಏನ್ ಸಿಗುತ್ತೆ?

ಏನಾಗಿದೆ ಈ TV9ಗೆ?

2009-11-13T06:06:00.000-08:00

ಇಂದು ಈ ವಾಹಿನಿಯು ಸರಿ ಸುಮಾರು ೧೧ ಗಂಟೆಯಿಂದ ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಮತ್ತು ಆನಂದ್ ಸಂಭಂದದ ಕತೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ೧೨ ಗಂಟೆಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಪರಿತ್ಯಕ್ತ ಪ್ರೇಮಿ ಆಕೆಯ ಅಕ್ಕಂದಿರೊಡನೆ ಸ್ಟುಡಿಯೋಗೆ ಬಂದಾಗ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೋಡಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೆ ಸಂಜೆ ಬಂದಾಗ ಈ ವಾಹಿನಿ ಒಂದು ದೃಶ್ಯದ ತುಣುಕನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆಕೆ ಗರ್ಭಿಣಿಯೆನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಫೋಕಸ್ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸ್ತಾ ಇದ್ದ ಆ ದೃಶ್ಯ ಇವರ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯ ದ್ಯೋತಕವೋ? ಅಥವಾ ಗರ್ಭಿಣಿ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ಮುಂದೆ ಬಂದಿರುವ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ತೋರಿಸಲು ಆ ಕ್ಯಾಮೆರಾದವ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ನಾ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆಲ್ಲ ಗರ್ಭಿಣಿ ಅಂದಾಕ್ಷಣ ಆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹೊಟ್ಟೆ ತೋರಿಸುವುದು ಅಸಭ್ಯತನ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸ್ಲಿಲ್ವ? ನಾನಿಲ್ಲಿ ಮಡಿವಂತಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತೋರ್ಸಿ ಆತ ಏನು ದೃಢ ಪಡಿಸ್ಲಿಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದ ಅಂತ? ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ೨-೩ ತಿಂಗಳ ಗರ್ಭಿಣಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಲಿ ಇವನಿಗೆ ಏನು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಕಾಮ್ನ್ ಸೆನ್ಸ್ ಇಲ್ವ ಈ ವರದಿಗಾರರಿಗೆ? ಇದ್ದ ೧-೨ ನಿಮಿಷದ ದೃಶ್ಯದ ತುಣುಕನ್ನು ಇಡೀ ದಿನ ತೋರಿಸುವ ಇವರ ಚಾಳಿ ಇಲ್ಲೂ ಮುಂದುವರೆದು ಪದೆ ಪದೇ ಇದೇ ದೃಶ್ಯ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ದದ್ದು ಆ ವಾರ್ತಾ ವಾಚಕನಿಗೂ , ಅಲ್ಲೆ ಬಂದು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಪ್ರಮೀಳಾ ನೇಸರ್ಗಿಗೂ ಏನೂ ಅನ್ನಿಸ್ದೇ ಇದ್ದದ್ದು ಆಶ್ಚರ್ಯ! ನನಗೆ ಈಗ್ಲೂ ಅರ್ಥ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ ಗರ್ಭಿಣಿ ಅಂದಾಕ್ಷಣ ಆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹೊಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಈತನ ಕಣ್ಣೇಕೆ ಬಿತ್ತು ಅಂತ.

ಸ್ವರ್ಣವಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ

2009-10-09T08:26:00.000-07:00

ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ ಬರೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಯಾಕೋ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೂ ಚಿತ್ರವನ್ನಾದ್ರೂ ಇಲ್ಲಿ ಲಗತ್ತಿಸೋಣ ಅನ್ನಿಸ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ.

ತುಂಗ ಭದ್ರೆಯರ ಸಂಗಮ ಕೂಡ್ಲಿ

ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಆವರಣದ ಬಳಿಯಿರುವ ದೇವಳ

ಕೂಡ್ಲಿಯಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ

ಗುಡವಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ

ಗುಡವಿ ಪಕ್ಷಿಧಾಮದಲ್ಲಿ

ಹತ್ತಿಯ ಉಂಡೆಗಳಂತೆ ಹಕ್ಕಿಗಳು

ಮಧುಕೇಶ್ವರನ ದ್ವಾರಪಾಲಕ

ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದ ಮಧುಕೇಶ್ವರ ದೇವಳ

ಗೋಪುರ

ಬನವಾಸಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅಪರೂಪದ ತ್ರೀಲೋಕ ಮಂಟಪ

ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಒದ್ದೆಯಾದ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ರಸ್ತೆಗಳು

ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಳ್ಳಕೊಳ್ಳಗಳು ತುಂಬಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು

ಸ್ವರ್ಣವಲ್ಲಿ ಮಠದ ಬಳಿಯಿರುವ ಶಾಲ್ಮಲೆ

ಉಂಚಳ್ಳಿ ಜಲಪಾತ, ೩ ನೇ ವೀಕ್ಷಣಾ ಗೋಪುರಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದಂತ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ

ಅಘನಾಶಿನಿಯ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ತಂಡ

ಶನಿವಾರ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನಿಂದ ನೀರು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮವಿರಬೇಕು, ಜೋಗಿನ ತುಂಬಾ ಬರೀ ಮಂಜು

ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದ ಅಘನಾಶಿನಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ೧೦ ನಿಮಿಷ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ಇಳಿದ ನಂತರವಷ್ಟೆ ಹೊರಟಿದ್ದು.

೩ ದಿನ ಮುಂಚೆ ಅನಿಲ್, ರಾಘು ಮತ್ತು ರಾಮಶೇಷನ್ ಜೊತೆ ಬಂದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದು ಈಗ ಸಹಾಯವಾಯ್ತು

ಕೋಗಾರು ಭಟ್ಕಳ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಝರಿ, ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಜಲಧಾರೆಗಳು ಮೈದುಂಬಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು

ಚನ್ನೆಕಲ್ ಜಲಪಾತ

ಅರವಿಂದ್, ರಾಘವೇಂದ್ರ ಶರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಜೇಶ್ ನಾಯಕ್ ಅವರ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿಯ ಆಧಾರದಿಂದ ಈ ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದು

ಭೀಮೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬಳಿಯ ಜಲಪಾತ

ಭೀಮೇಶ್ವರದ ಬಳಿಯ ಹೊಳೆ

*****ಚಂಡೆಮನೆ ಜಲಪಾತ******

ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨, ೩ ಮತ್ತು ೪ ರಂದು ಇದ್ದ ರಜಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ರವಾಸದ ಚಿತ್ರಗಳಿವು. ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಉಳಿದು ಅಲ್ಲಿಂದ ೩ ರಂದು ಗುಡವಿ, ಬನವಾಸಿ ಸ್ವರ್ಣವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಉಂಚಳ್ಳಿ ಜೋಗ ನೋಡಿದ ನಂತರ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಮರುದಿನ ಜೋಗ,ಕೋಗಾರು ಭಟ್ಕಳ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಳೆಗಾಲದ ಜಲಪಾತಗಳಾದ ಚಂಡೆಮನೆ, ಚನ್ನೆಕಲ್ ನಂತರ ಭೀಮೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ನಡೆದು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದ್ದರಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು ಅಂದೆ ರಾತ್ರಿ ೯ ಘಂಟೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರು ತಲುಪಿದೆ.

ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ರಘು, ಸ್ವರ್ಣವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಅಂತ ಚಾಮರಾಜ ಪೇಟೆಯಿಂದ ಬಸವನಗುಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದಹಾಗೆ ಹೇಳ್ತಿಯಿದ್ದಲ್ಲೊ ಅಂತ ಒಳ್ಗೊಳ್ಗೆ ನಗ್ತಿದ್ದ. ಅದೇನು ವ್ಯಂಗ್ಯದ ನಗುವೊ? ಆಶ್ಚರ್ಯದ್ದೊ? ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಬರಹ

ಮಲ್ಲಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಮೂಕನ ಮನೆ ಪ್ರವಾಸ

2009-09-01T04:39:00.000-07:00

ಆಗಸ್ಟ್ ೧೫ ರಂದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ ದಿನದ ರಜಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗೋಣವೆಂದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹೊಳೆದದ್ದು ಮೂಕನ ಮನೆ ಜಲಪಾತ. ಪಯ ಣಿಗ ಬ್ಲಾಗಿನ ಪ್ರಶಾಂತ್ (ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲ ಆದರೂ) ಅವರಿಂದ ಬಂದ ಮಿಂಚೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ತಿಳಿಸಿತ್ತು. ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಅತಿಥಿ ಸಂ ಪದದ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಯವಾದ ಹಾಸನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಹರಿಹರಪುರ ಶ್ರೀಧರ್ ಅವರಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಹಿತಿ ಕಲೆಹಾಕಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಅವರಿತ್ತದ್ದು ದಾಸೇಗೌಡರ ದೂರವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯೆ.

ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಸಾರ್ ಹೋಗ್ಬನ್ನಿ ಎನ್ನುವ ದಾಸೇಗೌಡ್ರು ಗೋಪಿಯ ದೂರವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನಿತ್ತರು. ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದಾಗ ಗೋಪಿಯವ್ರು ಹೇಳಿದ್ದು ಬನ್ನಿ ಸಾರ್, ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಮಳೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಜಲಪಾತಗಳು ಮೈದುಂಬಿವೆ ಎಂದರು. ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲೆ ವಸತಿ ಗೃಹವಿದೆ ತಂಗಲು ಸಮಸ್ಯೆಯಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಕೇವಲ ೨೦ ಕಿ ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ ಮೂಕನ ಮನೆಯೆಂದಾಗ ನನಗೆ ಆಗಲೆ ಹೊರಟು ಬಿಡೋಣವೆನಿಸಿತ್ತು ಆದರೆ ಶನಿವಾರ ರಜೆಯಿರುವುದರಿಂದ ಸೂಕ್ತ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.
ಸರಿ ಶುಕ್ರವಾರದವೆರೆಗೂ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಲ್ಲೂ ಚರ್ಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಒತ್ತಡ ಒಂದೆ ಸಮ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲಸ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ ಇದೇ ಆಗಿದೆ ಎನ್ನುವ ಪತ್ನಿಯ ಗೊಣಗಾಟಕ್ಕೆ ಆಗಾಗ ಮುಕ್ತಿ ಕೊಡಿಸಲು ಪ್ರವಾಸ ಎನ್ನುವ ಅದ್ಭುತ ಔಷಧ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆಗಸ್ಟ್ ೧೫ ಶನಿವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೬ ಗಂಟೆಗೆ ಹೊರಡೋಣ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ಸಮಯ ೬.೩೦. ತಕ್ಷಣ ಗೋಪಿಯವರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ. ಅವರ ಪತ್ನಿ ತುಂಬಾ ಮಳೆಯಿದೆ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲ ನಿನ್ನೆ ಅಂತೂ ಸಿಕಾಪಟ್ಟೆ ಮಳೆ ಬಂತು ಎಂದು ಮಾಹಿತಿಯಿತ್ತರು. ಸರಿ ಮಳೆಯಿದ್ರೆ ಹೊಗೋದು ಬೇಡ ಎಂದವನಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಮಿಸೈಲ್ಗಳು ಹಾರಿಬರುತ್ತವೆನೋ ಎಂದೆಣಿಸಿದ್ದವನಿಗೆ ಅಂತಾದ್ದೇನೂ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಮಾಧಾನ. ಮುಂದಿನವಾರ ಗೌರಿ ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಹೋಗಲಿಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತೆ ಎಂಬ ಅಸಮಾಧಾನದ ಮಾತು ಮಾತ್ರ ಬಂದಿದ್ದು.

ಆಗಸ್ಟ್ ೨೨ರ ಶನಿವಾರ ಹೊರಡೋಣ ಎಂದವನಿಗೆ ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಬಂದ ಮರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಈ ಸರ್ತಿನೂ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯಿರಲ್ಲ ಅಲ್ವ? ಹರಿಹರಪುರ ಶ್ರೀಧರ್ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಭೇಟಿಯಿತ್ತು ನಂತರ ಪ್ರವಾಸ ಮುಂದುವರೆಸುವ, ನಾವೂ ಬರ್ತೀವಿ ಎಂದು ವಾರ ಪೂರ್ತಿ ಆಶ್ವಾಸನೆ ಕೊಟ್ಟು ಕೊನೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕೈ ಎತ್ತಿದ ಸಂಪದಿಗಳು ರಾಕೇಶ್ ಮತ್ತು ವಿನಯ್. ನನ್ಗೆ ಯಾವುದೆ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಬರದಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಬರ್ತೀನಿ ಎನ್ನುವ ಆಶ್ವಾಸನೆಯಿತ್ತಿದ್ದವರು ಅದರಂತೆ ಕೆಲ್ಸದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಬರಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದವರು ಭಾಸ್ಕರ್. ಈ ಬಾರಿ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗಾರಿಗೂ ಬೇಕೆಂದೆ ತಿಳಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ನಿನ್ಜೊತೆ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ನಾವೂ ಬರ್ತೀವಿ ಎನ್ನುವ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಮಿತ್ರರು ಪ್ರವಾಸ ಹೊರಟಾಗ ಮಾತ್ರ ನೆಪ ಹೇಳಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೇ ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ್ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಸುವ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.

೨೯ರ ಶನಿವಾರ ಮಗನನ್ನು ೧೧ ಗಂಟೆಗೆ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಕರೆತಂದು ಊಟ ಮಾಡಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಸಮಯ ೧.೩೦. ತುಮಕೂರು ರಸ್ತೆ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬದಲಿ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆಯೆಂದೆಣಿಸಿ ಹೆಸರಘಟ್ಟ ಮಾರ್ಗ ಹಿಡಿದವನಿಗೆ ಹಳೆದಾರಿಯೇ ಸೂಕ್ತವೆನಿಸಿತ್ತು. ಕರಡಿಗುಚ್ಚಮ್ಮ ದೇವಸ್ತಾನದ ಆವರಣದ ತ್ರಿಮುಖ ಗಣಪನಿಗೊಂದು ನಮಸ್ಕಾರ ಹಾಕಿ ಬಹುತೇಕ ರಸ್ತೆ ಅಗಲೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ರಸ್ತೆ ಕಾಮಗಾರಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಹಾಸನ ತಲುಪಿದಾಗ ೪ ಗಂಟೆ. ೨-೩ ಸುತ್ತು ಹೊಡೆದ ನಂತರ ಶ್ರೀಧರ್ ಅವರು ಬಂದು ಮನೆಗೆ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋದರು.

ನನ್ನ ಯೋಜನೆಯಂತೆ ಅಂದೆ ನಾನು ನನ್ನ ಗಮ್ಯವಾದ ಗೋಪಿಯರ ತಿಳಿಸಿದ ವಸತಿ ಗೃಹ ತಲುಪಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಶ್ರೀಧರ್ ಅವರ ಆತ್ಮೀಯ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೆ ಉಳಿಯ ಬೇಕಾಯಿತು. ಹಾಸನದ ವಾರಿಗೆಯ ಅಕ್ಕನ ಮನೆಗೆ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕನ ಮಗಳ (ಭಾವ ಅನಂತ್ ಮತ್ತು ಆದಿಶೇಷ ಶ್ರೀಧರ್ ಅವರಿಗೂ ಪರಿಚಯವಿದ್ದರಿಂದ) ಮನೆಗೆ ಭೇಟಿಯಿತ್ತೆ. ಶ್ರೀಧರ್ ಅವರ ಮನೆಯ ತಿಳಿಸಾರು ಮಜ್ಜಿಗೆಹುಳಿಯ ಭರ್ಜರಿ ಭೋಜನ ಉದರ ತಣಿಸಿದರೆ, ಅವರ ನಾದಿನಿ ಹಾಡಿದ ಭಾವಗೀತೆಗಳು ಮನ ತಣಿಸಿದವು. ಅಂತಹ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಆತಿಥ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಚಿರಋಣಿ ಶ್ರೀಧರ್ ಸಾರ್.

ಬೆಳಗಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಂತರ ಮಂಗಳ ದ್ರವ್ಯಗಳೊಡನೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟ ಶ್ರೀಧರ್ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಮನದಲ್ಲೆ ವಂದಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆವು. ೨-೩ ಕಿ ಮೀ ನಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತೆ ಎನ್ನುವ ಗೋಪಿಯವರ ಮಾತಿನಿಂದ ಶ್ರೀಧರ್ ಮತ್ತವರ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಆಹ್ವಾನಿಸದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ. ಕೆಟ್ಟು ನಿಂತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣದ ವೇಗವನ್ನು ಮಿತಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ೮.೩೦ರ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿತಾಯಿದೆ ಅಪ್ಪ ಎನ್ನುವ ಮಗನ ಮಾತಿಗೆ ಹೌದು ನನಗೂ ಎಂದು ಹೆಂಡತಿ ಕೋರಸ್ ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಇದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆ ೨-೩ ಕಿ ಮೀ ಹಿಂದಿರುವ ಸುರಭಿ ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ಮಾತ್ರವೇ ಪರಿಹಾರವೆಂದು ಸೂಚಿಸಿತು. ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು ಸುರಭಿಯಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಗೋಪಿಯವರ ಮನೆಯತ್ತ. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಿಗುವ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಮೇಯುತ್ತಿರುವ ಹಸುಕರುಗಳ ಕೊರಳಿನ ಘಂಟೆಯ ನಿನಾದ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳ ಹಸಿರು ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವಾಹನ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅಲ್ಲಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಸವಿಯೋಣವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರೆದರೆ, ಇಂದೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವ ನಮ್ಮ ಯೋಜನೆ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಯ ಬೇರೆ. ರಸ್ತೆ ಬದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹರಿಯುವ ಜುಳುಜುಳು ನೀರು ಅದನ್ನಾಧರಿಸಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಹಸಿರು ಪೈರು ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಬೀಸುವ ಶುದ್ದ ಗಾಳಿ ಹಕ್ಕಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕಲರವ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಷ್ಟು ಕಾಣುವ ಹಸಿರು ಜನಗಳೆ ಓಡಾಡದ ರಸ್ತೆಗಳು ಎಂತಹವರನ್ನು ಕವಿಯನ್ನಾಗಿಸುತ್ತವೆಯೆನೋ?

ಸಮಯದ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಆ ಹಸಿರು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸುವುದು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತಸದ ವಿಚಾರ. ಗೋಪಿಯವರ ಮನೆ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಅವ್ರ ಮಗ ಅವ್ರು ಹಾಸನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ನಾನೇ ಹೇಳ್ತಿನಿ ಹೇಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕೂಂತ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು ಅವರ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಟೀ ಕುಡಿದು ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಯಂತೆ ಮಲ್ಲಳ್ಳಿ ಜಲಪಾತದ ಕಡೆಗೆ ವಾಹನ ತಿರುಗಿಸಿದೆ. ಅಲ್ಲಲಿ ಸಿಗುವ ರಸ್ತೆಯ ಕವಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರೂ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಆದರೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ದಾರಿ ತಪ್ಪದೇ ನಮ್ಮ ವಾಹನ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಈ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಗಿರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಪರಿಚಿತವೆನಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಇದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕವಾಗಿತ್ತು.
ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಘಟ್ಟದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿನ ಡಾಂಬರು ಮಾಯವಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಾ ನಡೆಯಿತು ನಮ್ಮ ಪಯಣ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮಳೆ ನೀರು ನಿಂತು ಹಳ್ಳದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದ ಕಡೆ ವಾಹನದಿಂದಿಳಿದು ಕೋಲಿನಿಂದ ಅದರ ಆಳ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ನಂತರ ಹೋಗುವುದು ಸುರಕ್ಷಿತವೆಂದು ತಿಳಿದು ಅದರಂತೆ ನಡೆದೆ. ಸುಮಾರು ೩ ಕಿ ಮೀ ನಂತರ ಇನ್ನು ವಾಹನ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಅರಿತಾಗ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಹನ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಹೊರಟೆವು. ಇಡೀ ಪ್ರದೇಶ ನಿರ್ಜನವಾಗಿತ್ತು. ಬರೀ ಕೀಟಗಳ ಝೇಂಕಾರ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಡುಹೂಗಳು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಕಾಡಿಗೆ ಬಗೆಬಗೆಯ ಬಣ್ಣದ ಮೆರಗು ತಂದಿತ್ತಿದ್ದವು. ಹೂವಿನಲ್ಲಿರುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಮನಸೆಳೆಯಿತು. ಜೀಪ್ ಹೋಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ದಾರಿಯಾದರಿಂದ ಎಲ್ಲಿಯೂ ದಾರಿತಪ್ಪುವ ಆತಂಕವಿರಲಿಲ್ಲ.

೧೫ ನಿಮಿಷದ ನಡಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಸಿರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ತೆರೆದ ಬಯಲಿಗೆ ಕರೆ ತಂದಿತ್ತು. ಕಲ್ಲಿನ ರಾಶಿಯ ಮೇಲೆ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಯೊಬ್ಬ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆ ಎದ್ದು ಬಂದು ವಂದಿಸಿ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ ವಿಜಯ್ ಕುಮಾರ್ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಜಲಪಾತದೆಡೆಗೆ ನಡೆದರು. ಮೊದಲ ನೋಟದಲ್ಲೆ ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಸೆಳೆದು ಬಿಡುತ್ತದೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕುವ ಕುಮಾರಧಾರ. ಮೇಲಿನಿಂದ ಯಾರೋ ಹಾಲನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬಂತೆ ಬೆಳ್ಳಗೆ ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲಿನಿಂದ ಹರಿಯುವ ಪರಿ ಸುಂದರ. ಎದುರಿಗೆ ನಿಸರ್ಗ ನಿರ್ಮಿತ ವೀಕ್ಷಣಾಗೋಪುರದಂತಿರುವ ಬಂಡೆಯ ಬದಿ ನಿಂತು ನೋಡುವುದೇ ಚೆಂದ. ಬಹುಶಃ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಹಸಿರು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾಲ್ನೊರೆಯಂತೆ ಬೀಳುವ ಜಲಧಾರೆಗೆ ಮೆರುಗು ತಂದಿರಬೇಕು. ೬೦-೭೦ ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ಕೆಳಗಿಳಿಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆಲ್ಲ ಜಲಧಾರೆಯ ಸೌಂದರ್ಯ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಜಲಧಾರೆಯವರೆಗೂ ಹಸಿರು ಹಬ್ಬಿರುವುದು ಈ ಜಲಪಾತದ ವಿಶೇಷಗಳಲ್ಲೊಂದು ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಹಾಲಿನ ಬಣ್ಣದ ನೀರಿಗೆ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಜಲಪಾತದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇಮ್ಮಡಿಸಿದೆಯೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಹೆಚ್ಚೇನು ಜನ ಬರಲ್ಲ ಸಾರ್, ಎನ್ನುವ ವಿಜಯ್ ಕುಮಾರ್ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಜನ್ಮತಃ ವಿಕಲಾಂಗತೆಯಿರುವ ವಿಜಯ್ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಕಂಪ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವೇನು ಆತನಿಗೆ ಹಣ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಆತ ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸರವನ್ನು ಶುಚಿಕೊಳಿಸಿದ್ದು ನೋಡಿ ಮನ ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಎಸೆದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ವಸ್ತುಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂಡೆಡೆ ಗುಡ್ಡೆ ಹಾಕಿ ಅವನ್ನು ಸಾಗಿಸುವುದು ಅವರ ನಿತ್ಯ ಕಾಯಕಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಸಾರ್, ಇಲ್ಲಿಂದ ಜಲಪಾತ ಧುಮುಕುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಿದೆ ಹೋಗಿ ಸಾರ್ ಎನ್ನುವ ಮೃದುಭಾಷಿ ವಿಜಯ್ ಆತ್ಮೀಯನಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದು ಖುಷಿ ತರಿಸುತ್ತದೆ.

ಆತನ ಮಾತಿನಂತೆ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಹೊರಟವರಿಗೆ ೫ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಕುಮಾರಧಾರ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಈಗಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ನದಿಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಜಲಪಾತ ಉಂಟಾಗುವ ಎಷ್ಟೋ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ ಆದರೆ ಈ ಸ್ಥಳದಷ್ಟು ಯಾವುದೂ ನನಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಪ್ಯಾಯವೆನಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಕುಳಿತವರಂತೆ ನಾವು ಮೂವರು ಆ ಸ್ಥಳದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತವರಿಗೆ ಸಮಯ ಸರಿದದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಬೆಳಕಿನ ಬೋನನ್ನು ಮುಟುಕಿಸಿದರೂ ತೃಪ್ತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀರಿಗಿಳಿದು ೩ ಮುಳುಗು ಹಾಕಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆವು. ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರುವಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ನಾಗರಿಕ ಮಾನವನ ಕುರುಹಾದ ಮದ್ಯದ ಶೀಷೆಗಳು ಬಿದ್ದದ್ದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಬಹುಷಃ ವಿಜಯ್ ಇಲ್ಲಿವರೆಗು ನಡೆದು ಬರಲಾಗಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅವು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರಬಹುದು ಅದನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಉಳಿದಂತೆ ಇನ್ನು ಸ್ವಚ್ಚತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿರುವುದು, ಬಹುಶಃ ಸ್ಥಳ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸಿದ್ದಿಗೆ ಬರದಿರುವುದರಿಂದ ಕಾರಣವಿರಬೇಕು.
ನನಗೆ ಇದುವರೆವಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಇಂತಹ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕುಡಿಯುವ ಅಗತ್ಯವೇನು ಎಂಬುದು. ನನ್ನ ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಿತರ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ನಶೆ ಹೆಚ್ಚು ಏರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು. ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಮದ್ಯದಲ್ಲಿಲ್ಲದ ನಶೆ ಪ್ರಕೃತಿಯದೆ? ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ನಶೆ ಏರಿಸುವಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದರೆ ಈ ಮದ್ಯದ ಅವಶ್ಯಕ್ಯಾತೆ ಏಕೆ? ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಶೆ ಸಾಕಲ್ಲವೆ? ಊಹೂಂ ಇನೂ ಅರ್ಥವಾಗಿಲ್ಲ. ನಿಮಗೇನಾದ್ರೂ ಗೊತ್ತಿದ್ರೆ ತಿಳಿಸಿ.

ವಿಜಯ್ಗೊಂದು ಧನ್ಯವಾದ ತಿಳಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನಡೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆವು. ಪುಷ್ಪಗಿರಿ ದೇವಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಎಂದ ವಿಜಯ್ಗೆ ಈಗಾಗಲೆ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಈಗ ದೇವಸ್ತಾನದವರೆಗೂ ರಸ್ತೆಯಿದೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಹೋಗ್ಬನ್ನಿ ಎಂದರು. ನಾವು ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಜಲಪಾತ ವೀಕ್ಷಿಸ ಬೇಕಿರುವುದರಿಂದ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಸಿ ವಿಜಯ್ಗೊಂದು ಧನ್ಯವಾದ ತಿಳಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನಡೆದು ವಾಹನ ಏರಿ ಮೂಕನ ಮನೆ ಜಲಪಾತದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆವು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕೆರೆ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು. ನೀರಿಗಿಳಿದು ಈಜುವ ಮನಸ್ಸಾದರೂ ಸಮಯದ ಅಭಾವದಿಂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ೪ ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ನೀರೆಂದರೆ ಭಯ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಅಮಿತ್ ಈಗೆಲ್ಲ ನೀರು ಕಂಡರೆ ಸಾಕು ಅಪ್ಪಾ ಈಜೋಣ ಎನ್ನುವುದು ಮುಗುಳ್ನಗೆ ತರಿಸುತ್ತದೆ

ಅವರಿವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡು ನಾವು ಮೂಕನ ಮನೆ ಜಲಪಾತದ ಕಡೆ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅತ್ಯಂತ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ವಾಹನ ಇಳಿಸಬಾರದಿತ್ತು ಆದರೆ ಗಮನಿಸದೆ ಇಳಿಸಿದಾಗ ಅರಿವಾದದ್ದು ಆಗಿ ಹೋದ ತಪ್ಪು. ಸುಮಾರು ೧೦೦ ಮೀಟರ್ಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ದವಿರುವ ಒಂದೆ ದಿಬ್ಬವನ್ನು ಇಳಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೆ ಮಧ್ಯೆ ಕಾರು ಕೊರಕಲಿಗೆ ಇಳಿದಿತ್ತು. ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಗನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಮಡುಗಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಭರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಘಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಯೋಚ್ನೆ ಮಾಡಿ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಏನ್ಮಾಡ್ಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕಾರಿನ ಜ್ಯಾಕ್ನಿಂದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಚಕ್ರದ ಕೆಳಗೆ ಕಲ್ಲಿಟ್ಟು ವಾಹನವನ್ನು ದಾರಿಗೆ ತಂದು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುವ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಳಗೆ ವಾಹನ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅಲ್ಲೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದ ದನ ಹುಡುಕಿ ಕೊಂಡು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಜಲಪಾತದೆಡೆಗೆ ಹೋಗಲು ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದಾಗ ಬನ್ನಿ ನಾನೇ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀನಿ ಎಂದು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಎತ್ತನ್ನು ಮೇಯಲು ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರು. ಮುಕ್ತಿಹೊಳೆಯ ದಂಡೆಯಲ್ಲೆ ಮಳೆಯಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾಗಿ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದ ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಒಬ್ಬರು ಆಸರೆಯಾಗಿ ಜಲಪಾತದೆಡೆಗೆ ತೆರಳಿದೆವು. ಕಾಲಲ್ಲಿ ಜಿಗಣೆಗಳು ಹಿಡಿದರೂ ( ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ) ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ೧೫ ಅಡಿಗಳಷ್ಟೆ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ಜಲಪಾತದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆವು. ೧೫-೨೦ ಅಡಿಯಿಂದ ಧುಮುಕುವ ಜಲಪಾತ ನದಿಪಾತ್ರದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಹರಡಿದೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾನು ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಹೊರಟು ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೂ ಇದಕ್ಕೂ ಏನೂ ಸ್ವಾಮ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಸಕ್ಕತ್ತಾಗಿರುವ ಜಲಪಾತ. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಜಲಪಾತದಡಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು ಎಂದು ವಿಶ್ವನಾಥ್ ತಿಳಿಸಿದರು. ಗುಂಡ್ಯ ಜಲ ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಗೆ ಈ ಜಲಪಾತ ಮುಳುಗಡೆಯಾಗಲಿದೆ ಎಂಬ ವಿಷಯ ನೋವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತು. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೆಂಬ ಹೆಮ್ಮಾರಿಗೆ ಅದಿನ್ನೆಷ್ಟು ಪ್ರಕೃತಿ ಬಲಿಯಾಗಬೇಕಿದೆಯೋ?

ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಪುತ್ರನನ್ನು ಜಲಪಾತವುಂಟಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಇನ್ನೂ ಕೆಳಕ್ಕಿಳಿದು ಜಲಪಾತದ ಮುಂದೆ ನಿಂತೆವು. ಒಂದೆರಡು ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲಾಗುವಂತೆ ಮೋಡಗಳು ಮುಸುಕಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಮಳೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ವಾಹನ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹಿಂತಿರಿಗುವಾಗ ೭-೮ ಜನ ಹುಡುಗರ ಗುಂಪು ಎದುರಾಯಿತು. ಉಭಯಕುಶಲೋಪರಿಯ ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಕಾರು ಮೇಲೆ ಹತ್ತದಿದ್ದರೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರಿನತ್ತ ತೆರಳಿದೆ. ಈಗ ಇತ್ತು ಸರ್ಕಸ್. ಸುಮಾರು ೫೦ ಮೀಟರ್ ನಂತರ ಸಿಕ್ಕ ಆ ದಿಬ್ಬವನ್ನು ಹತ್ತಲಾರದೆ ನನ್ನ ವಾಹನ ಅಡ್ಡ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿ ಕೊಂಡಿತು. ಹಿಂಬದಿಯ ಚಕ್ರ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಮಿತ್ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಗಾಭರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಆತಂಕ ಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಈಗಾಗಲೆ ಮಳೆ ಭೋರೆಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕ್ಲಿಷ್ಟವಾಗಿಸಿತು.ಚಕ್ರ ನಿಂತಲ್ಲೆ ತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಆ ಹುಡುಗರನ್ನು ಕರೆ ತರಲು ಚಿತ್ರ ನಡೆದಳು. ಅವರು ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಕಾರಿನ ಬ್ರೇಕುಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ಲಚ್ ವಾಸನೆ ಬರಲು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ನಡೆದು ಬಂದ ಹುಡುಗರು ನೀವು ಕೆಳಕ್ಕಿಳಿಯಿರಿ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ ಅವರಲ್ಲೊಬ್ಬ ಚಾಲಕನಾಗಿ ಮಿಕ್ಕವರು ಹಿಂದಿನಿಂದ ತಳ್ಳಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಂದಿತ್ತರು. ಅವರ ಈ ಸಹಾಯ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ. ಮೇಲೆ ತಳ್ಳುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಆ ಹುಡುಗರಲ್ಲೊಬ್ಬರ ಚಪ್ಪಲಿ ಕಿತ್ತುಹೋಯಿತು. ಪಾಪ ಆತ ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಊರು ಸೇರಬೇಕಾದದ್ದು ಅದೂ ನನ್ನಿಂದ ತುಂಬಾ ಬೇಜಾರಿನ ಸಂಗತಿ.

ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಚಾಲಕನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಾರ್, ಕ್ಲಚ್ ಮತ್ತು ಬ್ರೇಕ್ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ತುಂಬಾ ವಾಸನೆ ಬರ್ತಾ ಇದೆ ಟೈರ್ಗಳಂತೂ ೫೦೦೦ ಕಿ ಮೀ ಓಡುವಷ್ಟು ಸವೆದಿವೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಒಂದರ್ಧ ಗಂಟೆ ವಾಹನದ ಬಿಸಿ ಆರುವವರೆಗೆ ನಿಂತು ಹೋಗಿ ಎಂದು ಸಲಹೆಯಿತ್ತರು ಈಗಾಗಲೆ ಸಮಯ ೪ ಗಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು. ನಾವು ಇಂದೆ ಬೆಂಗಳೂರು ತಲುಪ ಬೇಕಿತ್ತು. ಮಳೆ ಮಾತ್ರ ಭೋರೆಂದು ಸುರಿದೇ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೊಂದು ಕೈಮರದ ಬಳಿ ಬಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವಂತೆ ವಿನಂತಿಸಿ ಕೊಂಡವನನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟೆ. ಆತನ ೩೦ ಎಕರೆ ಏಲಕ್ಕಿ ತೋಟ ಮುಳುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ದುಃಖಿಸಿದರು. ನಾವು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಬೆಂಗಳೂರು ತಲುಪ ಬೇಕಿತ್ತು ಆದರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಆ ಚಾಲಕನ ಸಲಹೆಯಂತೆ ೧೦ ನಿಮಿಷಗಳ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ನಂತರ ವಾಸನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯಲ್ಲೆ ಹೊರಟೆವು ಆತನ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಆಗಂತುಕನನ್ನಿಳಿಸಿ ಸಕಲೇಶಪುರ ಸೇರಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಾಗ ಸಮಯ ೫ ಗಂಟೆ.

ಊಟ ಮಾಡಿ ೫.೩೦ ಕ್ಕೆ ಸಕಲೇಶಪುರದಿಂದ ಹೊರಟು ಹಿರೀಸಾವೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸತೊಡಗಿತು. ಕತ್ತಲಾದ ನಂತರ ವಾಹನ ಚಲನೆ ಕಷ್ಠವಾಗತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ವಾಹನಗಳ ದೀಪ ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರಖರವಾಗಿ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುತ್ತದೆಯೆಂದರೆ, ಇಡೀ ದಿನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಆ ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯ ಈ ದೀಪಗಳ ಪ್ರಖರತೆಯಿಂದ ಆ ಕಣ್ಣಿನ ಮೂಲಕವೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಆ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು EPROM ಅಳಿಸಿದಂತೆ ಅಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತದಯೇನೋ ಎನಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಬೆಳ್ಳೂರುಕ್ರಾಸ್, ಯಡಿಯೂರು ಕುಣಿಗಲ್ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿದಾಗ ರಾತ್ರಿ ೯.೩೦.

ಚಿತ್ರಗಳು

ಭಾರತದ ಪರಮವೀರರು: ನಾಯಕ್ ಜಾದೂನಾಥ್ ಸಿಂಗ್

2009-08-06T06:24:00.000-07:00

೨೧ನೆ ನವೆಂಬರ್ ೧೯೧೬ ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಷಹಜಹಾಂಪುರದಲ್ಲಿ ಜನನ. ೨೧ನೆ ನವೆಂಬರ್ ೧೯೪೧ ರಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ೧ನೆ ರಜಪೂತ್ ಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆ.
೧೯೪೭ರ ಛಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಭಾರತದ ಮೇಲಿನ ಆಕ್ರಮಣದಲ್ಲಿ ನೌಷೇರವನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಪ್ರಾಣ ತೆತ್ತ ವೀರ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ ೨೪ರಂದು ಝಂಗಾರ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ದಾಳಿಕೋರರ ವಶವಾಯಿತು. ಇದು ಮುಂದಿನ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಜಾಗವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು. ಮಿರ್ಪುರದಿಂದ ಪೂಂಛ್ ವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲ ಸಂಪರ್ಕ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸೈನ್ಯದ ಬಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ಸದವಕಾಶವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ನೌಷೇರವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸುವ ಯೋಜನೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಇದರ ಸುಳಿವು ದೊರೆತ ಭಾರತೀಯ ಸೈನ್ಯ ನೌಷೇರವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಜನವರಿ ೧೯೪೮ರಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮುಂದಾಗಿ ನೌಷೇರಾದ ವಾಯುವ್ಯಕ್ಕಿದ್ದ ಕೋಟ್ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಯಾವುದೇ ತೆರನಾದ ದಾಳಿಯಿಂದ ನೌಷೇರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು.
ನೌಷೇರಾಕ್ಕೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲು ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಅಡಗುದಾಣಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಕಾವಲು ಹಾಕಲಾಯಿತು. ತೈನ್ಧಾರ್ ಮಾರ್ಗ ನೌಷೇರಾದ ಉತ್ತರಭಾಗಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಗಿತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ನೀರಿಕ್ಷಿಸಿದಂತೆ ವೈರಿಗಳ ದಾಳಿ ಫೆಬ್ರವರಿ ೬ರಂದು ಮಂಜುಮುಸುಕಿದ ಮುಂಜಾನೆಯಲ್ಲಿ ತೈನ್ಧಾರ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಮದ್ದು ಗುಂಡುಗಳು ಹಾರಾಡತೊಡಗಿದವು. ಶತ್ರು ಈ ಸಣ್ಣ ಅಡಗುದಾಣ ಮತ್ತು ತಡೆಯ ಮೇಲೆ ಸತತವಾಗಿ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿ ನಡೆಸಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರಖರ ದಾಳಿಯೆಂದರೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಡು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಫಿರಂಗಿಗಳ ಶಬ್ದದಿಂದ ಅನುರಣಿಸಿತು. ಇದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೆ ತೈನ್ಧಾರ್ ನ ತುತ್ತ ತುದಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ಕಾವಲಿನ ಮೇಲೂ ದಾಳಿ ನಡೆಯಿತು. ಕತ್ತಲು ಕರಗಿ ಬೆಳಕು ಹರಿಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶತ್ರು ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದ. ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನ ಬದಲು ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಶತ್ರುವಿನ ಗುಂಡಿನ ಮೊರೆತ ಸ್ವಾಗತಿಸಿತು. ನೂರಾರು ಪಾಕಿ ಸೈನಿಕರು ನೌಷೇರಾವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಅಡಗುತಾಣಗಳ ಮೇಲೆ ಸತತವಾಗಿ ದಾಳಿಯಿಡುತ್ತಾ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದರು.
೨ನೆ ಅಡಗುತಾಣದಲ್ಲಿದ್ದ ನಾಯಕ್ ಜಾದೂನಾಥ್ ಸಿಂಗ್ ಅತ್ಯಂತ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ತಾಣದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದರು ಈ ಅಡಗುತಾಣ ವಶವಾದರೆ ಶತ್ರು ಸುಲಭವಾಗಿ ನೌಷೇರಾಕ್ಕೆ ನಡೆದು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ. ಈ ಅಪಾಯವನ್ನರಿತ ಜಾದೂನಾಥ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ೯ ಜನರ ತಂಡ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನೂರಾರು ಸೈನಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಪುಟ್ಟ ತಂಡ ಅದ್ಯಾವ ಪರಿ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಎಗರಿ ಬಿತ್ತೆಂದರೆ ತಮಗಿಂತ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ೫-೬ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿದ್ದ ಶತ್ರುಪಡೆ ಅನೀರಿಕ್ಷಿತ ಪ್ರತಿದಾಳಿಗೆ ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾಗಿ ದಿಕ್ಕಾ ಪಾಲಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಅಲೆ ಅಲೆಯಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡುವ ಹೊಂಚು ಹಾಕಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರು ೨ನೆ ದಾಳಿಗೆ ಸಿದ್ದರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕೆಚ್ಚೆದೆಯಿಂದ ಕಾದಾಡುವ ಜಾದೂನಾಥ್ ಸಿಂಗ್ ಧೈರ್ಯ ಸಾಹಸಗಳು ಶತ್ರುವಿನ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿತ್ತು.
ಮೊದಲನೆ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಯಾಳುವಾದ ೪ ಜನ ಸೈನಿಕರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ರವಾನಿಸಿ, ಚದುರಿಹೋಗಿದ್ದ ತನ್ನವರನ್ನು ಒಟ್ಟು ಗೂಡಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದು ದಾಳಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸನ್ನದ್ದವಾಯಿತು ರಣಧೀರರ ಪಡೆ. ಈ ಬಾರಿಯಿದ್ದದ್ದು ಕೇವಲ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಮಂದಿ ಮಾತ್ರ.
೨ನೆ ದಾಳಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಆದರೆ ಅಸಾಧಾರಣ ಧೈರ್ಯ ಕೆಚ್ಚೆದೆ ದೇಶಪ್ರೇಮವೆ ಸೊತ್ತಾಗಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕ ತುಕಡಿ ತಕ್ಕ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಶತ್ರು ಶಿಬಿರದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದ ಈ ಬಾರಿ ತಾನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಗಾಯಗೊಂಡರೂ ತನ್ನ ಸಹ ಸೈನಿಕರೊಬ್ಬರ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಬ್ರೆನ್ ಗನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡು ತೆರೆದ ಮೈದಾನದಲ್ಲೆ ಶತ್ರುವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು ಎಂಟೆದೆಯಿರುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಜಾದೂನಾಥ್ ಸಿಂಗ್ ಈ ಆಕ್ರಮಣ ಅವರ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲೂ ಹುರುಪು ತಂದಿತು. ಈ ಬಾರಿ ಜಯ ತನ್ನದೆ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರು ಕೊನೆಯ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿನ ಈ ಪರಾಕ್ರಮಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲಾಗದೆ ಓಡಿಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು.. ಹಾಗಾಗಿ ಇವರಿದ್ದ ನೌಷೇರದ ದಾರಿ ೨ನೆ ದಾಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರೂ ಉಳಿದು ಕೊಂಡಿತು. ಯಾವುದು ವಿಜಯವಾಗಬೇಕಿತ್ತೋ ಅದು ಪರಾಜಯವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿತ್ತು.

೩ ನೆ ದಾಳಿಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಜಾದೂನಾಥ್ ಸಿಂಗ್ ತಂಡ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗಾಯಾಳುಗಳ ತಂಡವಾಗಿತ್ತು. ಉಳಿದಿದ್ದವರು ಮೂರು ಮತ್ತೊಂದು ಜನವಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಬಾರಿ ಕಡೆಯದೆಂಬಂತೆ ಶತ್ರು ತನ್ನೆಲ್ಲ ಬಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ದಾಳಿಯಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಜಾದೂನಾಥ್ ಒಬ್ಬನೆ ಈಗ ಉಳಿದಿದ್ದು. ತನ್ನ ಬಿಡಾರವನ್ನು ನೌಷೇರಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಛಲದಿಂದ ಸ್ಟೆನ್ ಗನ್ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡರು. ಶತ್ರುವು ಬರುವ ಮೊದಲೆ ಅವರ ದಾರಿಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ನಿಂತು ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದರೂ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ತಾವೆ ಅವರನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿದರು..ಇವರ ಈ ದಾಳಿಯ ಪರಿಗೆ ಹತ್ತಾರು ಜನರಿದ್ದ ಶತ್ರು ಸೈನಿಕರು ತತ್ತರಿಸಿಹೋದರು. ಅಳಿದುಳಿದವರಿಂದ ಇಂತಹ ಪ್ರತಿದಾಳಿಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರದ ಮತ್ತು ಶತ್ರುವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅಂದಾಜಿಸದ ಪಾಕಿ ಸೈನಿಕರು ಈ ಬಾರಿಯು ಸಹ ಬಂದ ದಾರಿಗೆ ಸುಂಕವಿಲ್ಲದಂತೆ ಹಿಂತಿರುಗ ಬೇಕಾಯಿತು. ಈ ಅಂತಿಮ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಂಡು ಜಾದೂನಾಥ್ ಸಿಂಗ್ ರ ದೇಶಪ್ರೇಮವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಹೃದಯವನ್ನು ಹೊಕ್ಕರೆ ಇನ್ನೊಂದು ತಲೆ ಸೀಳಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಜಾದೂನಾಥ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಬಂದೂಕಿನಿಂದ ಹಾರಿದ ಒಂದೊಂದು ಗುಂಡುಗಳು ಪಾಕಿಸೈನಿಕರನ್ನು ನೌಷೇರದಿಂದ ಒಂದೊಂದು ಮೈಲು ದೂರ ಕಳುಹಿಸಿತ್ತು.

ನಾಯಕ್ ಜಾದೂನಾಥರ ಈ ಅಪ್ರತಿಮ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಪರಮ ವೀರಚಕ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಮರಣೋತ್ತರವಾಗಿ ಪ್ರಧಾನ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಆಧಾರ: ಸಂಗ್ರಹಿತ ಬರಹಗಳು
ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: ಭಾರತೀಯ ಸೈನ್ಯದ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪುಟ

೧ ದಿನದ ಜೋಗ್ ಪ್ರವಾಸ

2009-07-31T08:22:00.000-07:00

ದಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡ ದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ತಳವಾಟದ ಪತ್ರಕರ್ತ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಶರ್ಮ ಅವರ ಪರಿಚಯವಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಂತರ್ಜಾಲಕ್ಕೊಂದು ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಲೇಬೇಕು. ಅವರ ಜೋಗಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ ಎಂಬ ಲೇಖನ ಓದಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದವನಿಗೆ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಆತ್ಮೀಯತೆ ಉಂಟು ಮಾಡಿದ್ದವು. ಸಾರ್, ಲಿಂಗನಮಕ್ಕಿ ತುಂಬಿ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನಿಂದ ನೀರು ಹೊರಬಿಟ್ಟ ತಕ್ಷಣ ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟು ಬರ್ತೇನೆ ಎಂದವನಿಗೆ ಶರ್ಮ ನಿರಾಶೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ೧೯೮೮ರಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಹೀಗೆ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನಿಂದ ನೀರು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಜೋಗಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ಜೋಗದ ಆ ವೈಭವ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

೦೮/೦೮/೨೦೦೭ ರಂದು ಶರ್ಮರಿಂದ ರಾತ್ರಿ ೯ ಗಂಟೆಯ ಸಮಯಕ್ಕೆ ದೂರವಾಣಿ ಕರೆಬಂತು ಅಣೆಕಟ್ಟೆಯ ಬಾಗಿಲುಗಳು ತೆರೆಯುತ್ತಿವೆ ಹೊರಟು ಬನ್ನಿ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ. ಸರಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರು ಚಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಕಷ್ಟಕರ. ಬರುವ ಇಂಗಿತ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಪತ್ನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಸಿ, ಹೇಗೆ ಹೋಗೋದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಪತ್ನಿಗೊಂದು ಧನ್ಯ್ವಾದ ಅರ್ಪಿಸದಿದ್ದರೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕೋಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪತ್ನಿಯ ಕೋಪಕ್ಕೆ ತುಪ್ಪ ಸುರಿದಂತೆಯೆ ಸೈ. ೧೧.೩೦ಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ಶಿವಮೊಗ್ಗೆಯ ರೈಲಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಚೀಲಕ್ಕೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡವನು ಮನೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ಕೈಬೀಸಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ನಡೆದೆ. ಬಿ.ಇ.ಎಲ್ ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸಿನಿಂದಿಳಿದು ಗೊರಗುಂಟೆ ಪಾಳ್ಯದವರೆಗೆ ಖಾಸಗಿ ವಾಹನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಬಂದಿಳಿದಾಗ ರಾತ್ರಿ ೧೦.೩೦. ಟಿಕೆಟ್ ಕಾದಿರಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಬಂತು. ಸರಿಯಾಗಿ ೧೧.೪೫ ಕ್ಕೆ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಟಿಕೆಟ್ ಕಾದಿರಿಸಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬೋಗಿಗೆ ನುಗ್ಗಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಆಸನಗಳೂ ಭರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಟಿ.ಟಿ ಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಮಲಗಲು ಜಾಗ ಸಿಕ್ಕಾಗ ರೈಲು ತುಮಕೂರು ತಲುಪಿತ್ತು. ಭದ್ರಾವತಿ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡೆ ಸಮಯ ೫ ಗಂಟೆಯಿರಬೇಕು.

ರೈಲಿನ ಹಳಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಳ್ಳಗಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಮಳೆಯ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದವು. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ನಿಲ್ದಾಣ ತಲುಪಿದಾಗ ೬ ಗಂಟೆ. ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಬಸ್ ಹಿಡಿದೆ. ಸೀಟ್ ಸಿಗುವ ಲಕ್ಷಣವಿರಲಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲೂ ಜಾಗವಿರದ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ ತೂರಿಕೊಂಡು ಒಳಸೇರಿದೆ. ೮ ಗಂಟೆಗೆ ಸಾಗರ ತಲುಪಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ. ನೇರವಾಗಿ ಅಕ್ಕನ ಮನೆಗೆ ನಡೆದೆ. ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಅಕ್ಕ ಕೊಟ್ಟ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು. ಸೀದಾ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಳವಾಟದ ಕಡೆಯ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದೆ. ೧೦ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ತಳವಾಟದಲ್ಲಿಳಿದಿದ್ದೆ. ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಶರ್ಮ ಪರಿಚಯದ ನಂತರ ಅವರ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವನಿಗೆ ಜೀವ ಬಾಯಿಗೆ ಬರುವುದೊಂದು ಬಾಕಿ ಅವರು ಆ ಜಾರುವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿ ಆ ರೀತಿಯಿತ್ತು. ಇವರೇನಾದ್ರು ಮುಂಚೆ ಯಾವ್ದಾದ್ರೂ ಬೈಕ್ ರೇಸ್ಗೆ ಹೋಗಿದ್ರೇನಪ್ಪ ಅನ್ಸಿತ್ತು. ೨ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ಮನೆ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿತ್ತು, ನನಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಜೀವ ಮರಳಿ ಬಂದಿತ್ತು. ವಾವ್ ಎಂತಹ ಸುಂದರ ಪರಿಸರದ ಮನೆ ಅಂತೀರಿ. ಯಾರಾದ್ರು ಲೇಖಕರು ಬರೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಕುಳಿತರೆ ಆ ಮನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯಬಹುದೇನೊ? ನನ್ನನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಸೆಳೆದದ್ದು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಸುವಿನ ಕರು.

ಸ್ನಾನ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮುಗಿಸಿದ ಶರ್ಮರೊಡನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸುತ್ತಿನ ತಿಂಡಿ. ಶರ್ಮ ಅವರ ಮಗ, ಶರ್ಮ ಅವರ ಅಣ್ಣನ ಮಗಳು ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತ ಮಾರುತಿ ಓಮ್ನಿ ಜೋಗಿನ ದಾರಿ ಹಿಡಿಯಿತು. ಚೈನಾ ಗೇಟ್ ಬಳಿ ಇನ್ನೇನು ಸೇತುವೆ ಯ ಮೇಲ್ಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪುವಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಶರಾವತಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದಳು. ನನಗೋ ಬೇಗ ಜಲಪಾತ ತಲುಪುವ ಕಾತರ. ೧೦ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಜಲಪಾತದೆದುರಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದೆವು. ಅಣೆಕಟ್ಟೆಯ ೮ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ೧೧ ಬಾಗಿಲುಗಳು ತೆರೆದರೆ ಜಲಪಾತದ ೪ ಕವಲುಗಳು ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂದು ಶರ್ಮ ಮಾಹಿತಿಯಿತ್ತರು. ನಾನು ಜಲಪಾತದ ಕಡೆ ಗಮನ ನೆಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಶ್ಯವಾದ್ದರಿಂದ ಶರ್ಮರ ದೃಷ್ಠಿ ಬೇರೆ ಕಡೆಯಿದ್ದದ್ದು ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಹೌದು ಜೋಗದ ವೈಭವವನ್ನು ಅದು ತುಂಬಿ ಹರಿಯುವಾಗಲೇ ಸವಿಯಬೇಕು. ಆಗಾಗ ಮೋಡಗಳು ಜಲಪಾತವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುತ್ತಿದ್ದವು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಗೋಚರಿಸಿದಾಗ ನೆರೆದಿದ್ದ ಜನರಿಂದ ಉತ್ಸಾಹದ ಕೇಕೆ. ಸುಮಾರು ೧ ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕವಲುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಎದುರಿಗೆ ಕಾಣುವ ಅತಿಥಿಗೃಹದ ಕಡೆ ಹೊರಟೆವು. ನಾನಿಲ್ಲೆ ಇರ್ತೀನಿ ನೀವು ನೋಡ್ಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ ಎಂದರು ಶರ್ಮ.

ಜಲಪಾತ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಳಿ ನಿಂತವನಿಗೆ ಕೆಲವರು ಗದರಿದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಬಂದು ನೇರವಾಗಿ ಶರ್ಮ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಲಸಿನ ಹಪ್ಪಳ ತಿಳಿಸಾರಿನ ಊಟ. ಲೊಟ್ಟೆ ಹೊಡ್ಕೊಂಡು ಊಟ ಮಾಡಿದ್ದು ಮತ್ತು ಉಪ್ಪಿನ ಕಾಯಿಯ ರುಚಿ ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆಗೆ ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ. ಆಗಾಗ ಮಳೆ ಬಿಟ್ಟೂ ಬಿಡದೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಬರೆದ ಜೇನಿನ ಪುಸ್ತಕ ಸಾಕಿದ್ದ ಜೇನುಗಳು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಲಕ್ಷಿಯ ಮಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ೨ ಗಂಟೆ ಸುಮಾರಿಗೆ ತಳವಾಟದ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಾಗರದ ಬಸ್ ಬಂತು. ಭಾವ ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ರೈಲು ಟಿಕೆಟ್ ಕಾದಿರಿಸಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೊಂದು ನಮಸ್ಕಾರ ತಿಳಿಸಿ. ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಬಸ್ ಹಿಡಿದೆ. ಭಾವನ ಸ್ನೇಹಿತರು ರೈಲಿನ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತಲುಪಿಸಿದರು. ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊರಟ ರೈಲು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೫ ಗಂಟೆಗೂ ಮುನ್ನವೇ ಯಶವಂತಪುರ ತಲುಪಿತ್ತು. ಮುಂಚೆಯೇ ತಿಳಿಸಿದ್ದರಿಂದ ತಂದೆ ದ್ವಿಚಕ್ರದೊಡನೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಸಣ್ಣದೊಂದು ನಿದ್ದೆ ತೆಗೆದು ೮ ಗಂಟೆಗೆ ಕಛೇರಿ ತಲುಪಿದೆ. ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಜೋಗಿಗೆ ಹೋಗಿಬಂದೆ ಎಂದವನ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಲು ಯಾರೂ ಸಿದ್ದರಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಒಂದು ಪ್ರವಾಸ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದು ರಾಘವೇಂದ್ರ ಶರ್ಮ ಅವರ ಸಮಯೋಚಿತ ಸಹಾಯದಿಂದ. ಎಂತಹ ಅಪರಿಚಿತರಿಗಾದರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮಲೆನಾಡಿಗರ ಗುಣ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು. ಅದೆಷ್ಟೆ ಅಪರಿಚಿತರಾದರೂ ಊಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡೇ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿಯುವ ಅವರ ಗುಣಗಳು ಸಕ್ಕತ್. ಅದು ತಳವಾಟದ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಶರ್ಮ ಅವರಿರಬಹುದು ಉಂಚಳ್ಳಿ ಜಲಪಾತದ ಬಳಿಯ ಹೆಗಡೆಯವರಿರಬಹುದು ಸಹಸ್ರಲಿಂಗದ ಬಳಿಯ ಶಿವಾನಂದ್ ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ ಯಲ್ಲಾಪುರದ ಗೀತಾಭವನದ ಭಾಗವತರಿರಬಹುದು. ನಾನಂತು ಒಂದು ಗಾದೆಯನ್ನೆ ಹೀಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದ್ದೇನೆ. "ಮಲೆನಾಡಿನ ನೋಟ ಚೆನ್ನ ಹವ್ಯಕರ ಮನೆ ಊಟ ಚೆನ್ನ". ೧ ದಿನ ೨ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಗದ ಪ್ರವಾಸ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದ ನನ್ನಿಂದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಗೊಂಡ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಜನ ಆ ವರ್ಷ ಜೋಗಿಗೆ ಭೇಟಿಯಿತ್ತರು.

ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ ಆದರೆ ಸ್ವಚ್ಚತೆ ಕಾಪಾಡಿ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಡಿ ಶರ್ಮ ಅವರು ಅಂದು ನಾವೆಲ್ಲ ಜಲಪಾತ ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತಾಗ ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರಗಳು ನಮಗೆಲ್ಲ ನಾಚಿಕೆ ತರಿಸುವಂತಿದ್ದವು.

ಹಾಂ! ೨ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಈಗೇಕೆ ಇದೆಲ್ಲ ಎಂದು ಅನುಮಾನ ನಿಮಗೆ ಬಂದಿರಬಹುದು. ಇಂದೂ ಕೂಡ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಶರ್ಮ ದೂರವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಲಿಂಗನಮಕ್ಕಿಯ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ೧೮೦೭ ಅಡಿ ತಲುಪಿದೆ ೧೮೧೨ ಅಡಿ ತಲುಪಿದರೆ ಅಣೆಕಟ್ಟೆಯ ಬಾಗಿಲುಗಳು ತೆರೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ ಬರ್ತೀರಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಹಳೆಯದೆಲ್ಲ ನೆನಪು ಬಂತು ಅದರ ಫಲವೇ ಈ ಕೊರೆತ. ನಾನಂತೂ ಅವರ ದೂರವಾಣಿಗೆ ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ, ನೀವೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ. ಅಂದಹಾಗೆ ನೆನಪಿರಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಸುಮಾರು ೪೦೦ ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ವಿಶ್ವವಿಖ್ಯಾತ ಜೋಗ್ ಜಲಪಾತವನ್ನು ೨ ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ದಿನದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟು ಹಿಂತಿರುಗಬಹುದು. ಜೋಗದ ಸನಿಹದಲ್ಲೆ ತಳವಾಟದ ಯುವಕರು ನಿರ್ಮಿಸಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಉಳಿಮನೆ (ಹೋಂಸ್ಟೇ) ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯವಾಗಬಲ್ಲುದು. ರಾಘವೇಂದ್ರ ಶರ್ಮರ ಬ್ಲಾಗ್ ವಿಳಾಸ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದೆ. ನೀವೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.

ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರಸಂಗ

2009-07-23T07:56:00.000-07:00

ನನ್ನ ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರಸಂಗ

ಕಾಲೇಜಿದ್ದಿದ್ದೇ ಪಟ್ಟಣದ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ. ಸಹಪಾಠಿಗಳಾದ ನಟ ಮತ್ತು ಮಂಜು ಬಾಲ್ಯ ಸ್ನೇಹಿತರು. ನಟರಾಜನಿಗೆ ನಾವಿಟ್ಟ ಅಡ್ಡಹೆಸರು ನರ್ವಸ್ ನಟ ಅನ್ವರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ನಟ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ಸಂತೆಬೀದಿಯಲ್ಲೆ ಬರ್ಬೇಕಿತ್ತು. ನಮ್ ಕಾಲೆಜಿದ್ದಿದ್ದು ಬಿ ಹೆಚ್ ರಸ್ತೆಯ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಕಟ್ಟಡದ ಮೊದಲನೆ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ. ಕಲ್ಪತರು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡ್ಕೊಂಡು ನಿಲ್ಲುವ ನಮ್ಗಂತೂ ಮೊದಲ ಮಹಡಿ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ತಾಣ.

ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ಗಾಭರಿಗೊಂಡಿದ್ದ ಭಯ ಮಿಶ್ರಿತ ಕಣ್ಣುಗಳ ನಟ ಸ್ವಲ್ಪ ಓಡೋಡ್ಕೊಂಡೆ ಬಂದ. ಅವನ ಗಾಭರಿಯ ಪರಿಚಯವಿದ್ದ ನಮ್ಗ್ಯಾರಿಗೂ ಅದು ಅಸಹಜವೆನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮಂಜುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದವನೆ, "ಮಂಜ ಸಂತೆಬೀದಿ ಸರ್ಕಲ್ನಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್ನಲ್ಲಿ ಬರ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ದಾರಿಗೆ ಒಂದು ಮುದುಕಿ ಅಡ್ಡ ಬಂದ್ಬಿಟ್ಲು ಕಣೋ". "ಡ್ಯಾಶ್ ಹೊಡೆದ್ಬಿಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಹೊಡೆದಿದ್ರೆ ಅಷ್ಟೆ ಪೀಸ್ ಪೀಸ್ ಆಗೋಗ್ತಾ ಇದ್ಲು" ಎಂದು ಬೆವರೊರೆಸಿಕೊಂಡ. ಮಂಜು ತಲೆ ಮೇಲೆ ಐಸ್ ಇಟ್ಕೊಂಡವನ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ

"ಒಳ್ಳೆದಾಗ್ತಿತ್ತಲ್ಲೊ ನಾವೆಲ್ರೂ ಒಂದೊಂದ್ ಪೀಸ್ ಗೆ ಲೈನ್ ಹೊಡಿಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲೊ"
.
.
.
.
.
( ಹರೆಯದ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು "ಪೀಸ್" (ತುಂಡು) ಅಂತ ಹರೆಯದ ಹುಡುಗರು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನಮ್ಮೂರ್ಕಡೆ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು)

ಭಾರತದ ಪರಮವೀರರು: ಮೇಜರ್ ಸೋಮನಾಥಶರ್ಮ

2009-07-19T00:29:00.001-07:00

ಸೈನಿಕನಾಗುವುದು ಮನೆತನದ ಸಂಪ್ರದಾಯವೆನಿಸುವಂತಿದ್ದ ಕುಟುಂಬವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮೇಜರ್ ಜನರಲ್ ಅಮರನಾಥಶರ್ಮ ಅವರ ಸುಪುತ್ರ ಸೋಮನಾಥಶರ್ಮ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ೧೯೨೩ ರ ಜನವರಿ ೩೧ರಂದು ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ. ತಂದೆಯಂತೆ ಮಕ್ಕಳು ನೂಲಿನಂತೆ ಸೀರೆ ಎಂಬ ಗಾದೆಯಂತೆ ತಾನೂ ಸೈನ್ಯ ಸೇರಿದ್ದು ೨೨ ನೇ ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೪೨ರಲ್ಲಿ. ಎರಡನೆ ವಿಶ್ವ ಮಹಾಯುದ್ದದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು ಆರಾಕನ್ ಆಪರೇಶನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಶೌರ್ಯ ಮೆರೆದದ್ದು ಹೆಮ್ಮೆ.

೨೨ನೆ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೧೯೪೭ರಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಸ್ತಾನದ ಆದಿವಾಸಿಗಳ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಮೇಲೆರಗಿ ಶ್ರೀನಗರವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಲು ಮುಂದಾಗ ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಸರ್ಕಾರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨೬ರಂದು ಜಮ್ಮು ಕಾಶ್ಮೀರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಿ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿದ್ದ ಪಾಕಿ ಸೈನಿಕರನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸಲು ಸೈನಿಕರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿತು. ಈ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೆ ಶ್ರೀನಗರದ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದ್ದ ಶತ್ರು ಸೈನಿಕರು ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ತಳವೂರಿದ್ದರು. ಶ್ರೀನಗರವನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಲು ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರ ಮೊದಲ ದಂಡು ಶ್ರೀನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದದ್ದು ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨೭ರಂದು.

ಹಾಕಿಯಾಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆದ ಕೈಮುರಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕೈಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಸುತ್ತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ದ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಸಿದರೂ ಮೇಜರ್ ಸೋಮನಾಥಶರ್ಮ ತನ್ನ ದಂಡಿಗೆ ತಾನೆ ನಾಯಕರಾಗಿ ಹೊರಟರು. ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೩೧ರಂದು ಮೇಜರ್ ಸೋಮನಾಥಶರ್ಮರ ಸೈನಿಕರನ್ನು ವಿಮಾನದ ಮೂಲಕ ಶ್ರೀನಗರದಲ್ಲಿಳಿಸಲಾಯಿತು.ಈ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೆ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕ ಪ್ರತಿದಾಳಿಗೆ ತತ್ತರಿಸಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರು ಗೆರಿಲ್ಲಾ ಮಾದರಿ ಯುದ್ದಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿ ಶ್ರೀನಗರವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸುವ ಹುನ್ನಾರದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಶ್ರೀನಗರದ ಉತ್ತರದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ತಡೆಯಲು ೩ ದಂಡುಗಳನ್ನು ನವೆಂಬರ್ ೩ರಂದು ಬಡಗಾಂ ಹಳ್ಳಿಯ ಬಳಿ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಯಿತು. ತಕ್ಷಣವೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ಸೈನಿಕ ನೆಲೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಸೈನಿಕರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಿಳಿದರು.

ಮೇಜರ್ ಸೋಮನಾಥಶರ್ಮರ ತಂಡ ಬಡಗಾಂನ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ೨.೩೫ರವರೆಗೂ ಶತ್ರುಗಳ ಯಾವುದೇ ಸುಳಿವು ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಸೋಮನಾಥರಿಗೆ ೩ ಗಂಟೆಯವರೆಗೆ ಅಲ್ಲೆ ಮುಂದುವರೆಯಲು ಸೂಚನೆ ಬಂತು.ಆಗ ಬಂತು ನೋಡಿ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳವೊಂದರ ಮರೆಯಿಂದ ಇರುವೆಗಳು ಬಂದಂತೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಮದ್ದು ಗುಂಡು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ೭೦೦ ಶತ್ರು ಸೈನಿಕರ ದಂಡು ಮೇಜರ್ ಶರ್ಮರವರ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸಿತು. ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತನಗಿಂತ ೨-೪ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದ್ದ ಶತ್ರುವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿತು. ತಮ್ಮ ಕಡೆಯ ಮದ್ದುಗುಂಡುಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಶತ್ರುಗಳು ಹತ್ತಿರ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿತು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಡೇಜ್ ಕಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಸೈನಿಕರ ಬಂದೂಕುಗಳಿಗೆ ಗುಂಡು ತುಂಬಿಸುತ್ತಾ ಅವನ್ನು ತನ್ನ ಹುಡುಗರಿಗೆ ತೆರೆದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳ ನೇರ ದಾಳಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದ್ದರೂ ರವಾನಿಸುತ್ತಾ ಮೇಜರ್ ಶರ್ಮ ತನ್ನ ತಂಡವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಶತ್ರು ಸೈನ್ಯ ಮುಂದೆ ಬರದಂತೆ ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸಸ್ವಿಯಾದರೂ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಮಧ್ಯೆ ಶತ್ರುಗಳು ಸಫಲರಾದರೆ ಇಡೀ ಶ್ರೀನಗರ ಮತ್ತು ಶ್ರೀನಗರದ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಶತ್ರುಗಳ ಪಾಲಾಗುವುದು ನಿಶ್ಚಿತವೆಂದರಿತ ಮೇಜರ್ ಶರ್ಮ ಭಾರತೀಯ ವಿಮಾನಗಳು ಶತ್ರುಗಳ ಗುರಿಗೆ ಸಿಗದಂತೆ ತಡೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಈಗಾಗಲೆ ಶತ್ರುವು ತನ್ನ ದಾಳಿಯನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಭಾರತೀಯರ ಕಡೆ ಹೆಚ್ಚು ನಷ್ಟವುಂಟಾಗತೊಡಗಿತು. ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗತೊಡಗಿದವು. ಮೇಜರ್ ಶರ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಇದ ಶತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಕೈಬಾಂಬೊಂದನ್ನು ಬಂದು ಬಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಕೆಚ್ಚೆದೆಯ ಯೋಧರು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರು ಮುಂದೆ ಬರದಂತೆ ೬ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ತಡೆಹಿಡಿದರು ಅಷ್ಟು ಸಮಯ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು ಭಾರತೀಯರ ಇತರ ದಂಡುಗಳು ಬಂದು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಿನದ್ದೆಲ್ಲ ಇತಿಹಾಸ. ಮೇಜರ್ ಶರ್ಮ ಸೇರಿದಂತೆ ಇನ್ನೂ ೨೧ ಜನ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸೈನ್ಯ ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು.

೧೯೪೮ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶೌರ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಅಪ್ರತಿಮ ಸಾಹಸ ಮೆರೆದ ಮೇಜರ್ ಸೋಮನಾಥಶರ್ಮರಿಗೆ ಪರಮವೀರ ಚಕ್ರ (ಮರಣೋತ್ತರ) ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪ್ರಧಾನ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ೧೯೮೮ ರಿಂದ ೧೯೯೦ ರವರೆಗೆ ಈ ಮೇಜರ್ ಸೋಮನಾಥಶರ್ಮ ಅವರ ಸಹೋದರ ಜನರಲ್ ವಿ.ಎನ್ ಶರ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಸೈನ್ಯದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಹುದ್ದೆ ಚೀಫ್ ಆಫ್ ಆರ್ಮಿ ಸ್ಟಾಫ್ ಆಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ.

ಮೇಜರ್ ಸೋಮನಾಥರಿಂದ ಬಂದ ಕೊನೆಯ ಸಂದೇಶ.

ಶತ್ರು ನಮ್ಮಿಂದ ಕೇವಲ ೫೦ ಯಾರ್ಡಗಳಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಅವರಿಗಿಂತ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರತರ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೂ ನಾವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಡೆಯ ಗುಂಡು ಕಡೆಯ ಪ್ರಾಣವಿರುವವರೆಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಒಂದಿಂಚೂ ಶತ್ರುವನ್ನು ಒಳಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ದ ನಡೆದಿದ್ದು ಬಿಜೇಪಿಗಾಗಿ ಎಂದು ಸೈನ್ಯದ ಆತ್ಮ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಕುಸಿಯುವಂತಹ ಮಾತನಾಡುವ ನಮ್ಮ ಸಂಸದರಿರುವವರೆಗೆ, ಇಂತಹ ದೇಶಭಕ್ತ ಸೈನಿಕರ ಸಾಹಸ ತ್ಯಾಗ ಬಲಿದಾನಗಳು ನಮ್ಮ ಪಠ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಉಗ್ರವಾದ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳು

2009-07-11T21:39:00.000-07:00

ಉಗ್ರರನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದೇ ನಾವು: ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪಾಕ್ ಒಪ್ಪಿಗೆ

೦೯/೦೭/೨೦೦೯ ರಂದು ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲೂ ಮುಖ ಪುಟದಲ್ಲಿರಬೇಕಾದ ಸುದ್ದಿಯೊಂದು ಕೊನೆಯ ಪುಟಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ. ಇರಲಿಬಿಡಿ ನನ್ನಂತಹವರಿಗೆ ಇಂತಹ ಸುದ್ದಿಗಳೆ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವುದು. ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಅಲ್ಪಾವಧಿ ಗುರಿಸಾಧನೆಗಾಗಿ ನಾವೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನೀತಿಯಂತೆ ಬೆಳೆಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಆ ದೇಶದ ಅಧ್ಯಕ್ಷನೇ ಹೇಳಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡುವಂತದ್ದೇನು ಇಲ್ಲ. ಇಡಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಸತ್ಯ. ಅಂಗೈ ಹುಣ್ಣಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಕನ್ನಡಿ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಡೋಂಗಿ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳಿಗೆ.

ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳೆ ಈಗೇನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ?

ಏನಪ್ಪ ಇವನು ದೇಶದ ಹಿತಚಿಂತಕರನ್ನೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನಲ್ಲ ಎಂದು ಗಾಬರಿಯಾಗಬೇಡಿ. ಅದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿದೆ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಸಂಪದ ದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ಸುಧೀರ್ಘ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಘೋಷಿತ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಯೊಬ್ಬರು (ಇವರ ಹಿಂದೂಗಳ ವಿರುದ್ದ ದ್ವೇಷಪೂರಿತ ಲೇಖನಗಳು ತಲೆಕೆಟ್ಟಾಗೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಪತ್ರಿಕೆ ವಿಕ್ರಾಂತ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆಯೆಂದು ಇವರ ಹೆಮ್ಮೆ) ತಮ್ಮ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಉಧ್ದರಿಸಿದ್ದರು.

"ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸರ್ಕಾರ ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರದಂತೆಯೇ ಮತೀಯ ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ಗುಂಪುಗಳ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲಾಗದೆ ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲ ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸರ್ಕಾರದ ಕೈವಾಡವಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದೂ ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ನಾವು ಗಮನಿಸಬೇಕು" (ಇದರ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಲಗತ್ತಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಸಂಪದದ ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಕೊಡಬಹುದಿತ್ತು ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವೆಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ)

ಇದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಉತ್ತರ ಹೀಗಿತ್ತು

"ಹೌದು ಹೇಳಿ ನಿಮ್ಮಂತ ಸಮಾಜವಾದಿಗಳಿಗೆ ಪಾಕಿಸ್ಥಾನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷನೆ ಸ್ವತಃ ಅದನ್ನು ಧೃಡಪಡಿಸಿದರೂ ನಂಬಿಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಂಬಿ ಎಂದು ಯಾರು ಅಂಗಲಾಚಿದ್ದಾರೆ? ನೀವು ನಂಬಿದರೆಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆಷ್ಟು, ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ ಸತ್ಯ."

ಇದಕ್ಕೆ ಈ ಮಹನೀಯ ಲೇಖಕರ ಉತ್ತರ

"ಪಾಕಿಸ್ಥಾನ ಹಲವು ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಡೆದು ಹೋಗಿರುವ ದೇಶ. ಅಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ಒಂದು ಪ್ರಾತಿನಿಧಿಕ ಪ್ರಭುತ್ವವೆಂಬುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲೀಗ ಬಹು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸರ್ಕಾರ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಅದಿನ್ನೂ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹತೋಟಿ ಸಾಧಿಸಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಅರಿವಿಲ್ಲದೇ ಅಲ್ಲಿ ಮತಾಂಧ ಷಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ದುಷ್ಟ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆಗಳು ನಡೆದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ."

ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಏಕೆ ವಿಷದಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದರೆ, ಈ ಎಲ್ಲ ಸಾಲುಗಳು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮುಂದಾಲೋಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ವಿರೋಧಿಸುವುದೆ ಪರಮ ಧ್ಯೇಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದರಿಂದಾದ ಅನಾಹುತ.

ಆದರೆ ನನ್ನ ಆ ಮಾತು ಸರಿಯಾಗಿ ೭ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಸಮೇತ ನಿಜವಾಗುತ್ತದೆಯೆಂದು ನಾನು ಖಂಡಿತ ಭಾವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ಈ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳಿಗೇನಾಗಿದೆ? ನನ್ನಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯನಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವ ಇವರಿಗೇಕೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಯಾರನ್ನೋ ಟೀಕಿಸುವ, ತೇಜೋವಧೆ ಮಾಡುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಸ್ವದೇಶವನ್ನೆ ಮತ್ತದರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನೆ ಬಲಿಗೊಡಲು ನಿಂತಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಇವರೇಕೆ ಹೀಗೆ?

ಸ'ಮಜಾ'ವಾದಿ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳೆ ಈಗ ಹೇಳಿ ನೀವು ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳಲ್ಲವೆ? ಅಂದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ನಿರ್ದೋಷಿ ಎಂದು ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ಅಂಗಲಾಚಿದ ತಾವು ಇಂದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸ್ವತಃ ಅಧ್ಯಕ್ಷನೆ ನಿಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ ಏನನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೀರಿ? (ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಚರಿತ್ರೆಯೆ ಅಂತಹದು ಅದು ಯಾರ ನಂಬಿಕೆಗೂ ಅರ್ಹವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಇಡಿ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿದೆ) ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ, ಬಿಜೆಪಿ, ಆರ್ಎಸ್ ಎಸ್ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ತಮ್ಮ ತೆವಲು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವಿನ ಶತ್ರು ಮಿತ್ರ ಎನ್ನುವ ಸಮಯೋಚಿತ ಸೂತ್ರಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿ ಅಂದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ನಿಂತವರನ್ನು ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳೆನ್ನಲು ಬಹುಷಃ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆಯೆ?

ಸ್ವತಃ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷನೆ ಉಗ್ರರನ್ನು ಬೆಳೆಸಿರುವುದು ನಾವೇ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೂ ನೀವು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾರಿರಿ ಅಲ್ಲವೆ? ಅಥವಾ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಹಾಗಲ್ಲ ಹೀಗೆ ಎಂದು ತಿಪ್ಪೆ ಸಾರಿಸಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತೀರಿ.ಈಗಲೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಬೇರೆ ಅದನ್ನು ತಿರುಚಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ನಿಮ್ಮ ಸಮಯಸಾಧಕತನದ ಮಾತನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಉದ್ಗರಿಸಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಗೆಪಾಟಲಿಗೀಡಾಗಬೇಡಿ.

ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಾಕಿದ ಪಾಕಿಗಳಿಗೆ,ಬಿಸಿ ತಟ್ಟಿ ಅವರೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, Succes dosen't happen in Isolation ಅನ್ನುವ ಸತ್ಯದ ಅರಿವು ಬಹುಶಃ ಪಾಕಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬಹುದಾದರೆ ನಿಮಗೆಂದು ಜ್ಙಾನೋದಯವಾಗುತ್ತದೆ? ಹಸಿ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಜನರ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುವ ನಿಮ್ಮಂತ ಬುದ್ದಿವಂತರಿಗೆ ಈ ವರದಿಗಳು ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಅಥವಾ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರೇಮವೆ?

ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳೆಂದು ಸ್ವಯಂ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ (ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲ ಕಣ್ಕಾಪು) ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹವಲ್ಲದವರನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿ ಓದುಗರ ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ? ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಹೊರಗಿನ ಶತ್ರುಗಳಾದರೆ ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸಬಹುದು ಆದರೆ ಇಂತಹ ಅಕ್ಷರ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಒಳಗಿನಿಂದಲೆ ಗೆದ್ದಲು ಹಿಡಿಸಿ ದೇಶವನ್ನೆ ಕೃಶವಾಗಿಸುವ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಮಾರಿಯಾಗುವ ನೀವುಗಳು ಇದೆಲ್ಲದರ ಬದಲಾಗಿ ಬದಲು ಕಟು ಸತ್ಯವನ್ನೇಕೆ ನುಡಿಯಬಾರದು? ನಿಮ್ಮ ಸುಳ್ಳಿನ ಬುನಾದಿಯನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಭಾರತವೂ, ಮತಾಂಧತೆಯಿಂದಲೆ ಜನಿಸಿದ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೇಮಿ ರಾಷ್ಟ್ರದಂತೆ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಫಲ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗುವುದು ಬೇಡ. ನಿಮಗೆ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ ಕಳಕಳಿಯಿದ್ದರೆ ವಾಸ್ತವ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನಾಧರಿಸಿದ ಲೇಖನಗಳ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿ. ಹಿಂದೂ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ದೇಶದ್ರೋಹಿ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ, ದೇಶದ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ, ದರೋಡೆಗಿಳಿದಿರುವ ನಕ್ಸಲರಿಗೆ, ಜೀವ ತೆಗೆಯುವ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸದೆ ನೈಜ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಿಡಿ ಅವರು ಬಿಜೇಪಿಯವರಾಗಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನವರಾಗಲಿ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೀಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಓದುಗರ ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಅಸಲು ಬಣ್ಣ ಬಯಲಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಮತಾಂಧತೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳು ಮತಾಂಧತೆಯಿಂದಲೆ ಜನ್ಮ ತಳೆದ, ಮತಾಂಧತೆಯಿಂದಲೆ ಬದುಕಿರುವ, ಮತಾಂಧತೆಯಿಂದಲೆ ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ನಡೆಸುವ, ಕೊನೆಗೆ ಅದರಲ್ಲೆ ನಶಿಸಿಹೋಗುವ ದೇಶವೊಂದರ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವುದು ಸರ್ವತಾ ಸಮ್ಮತವಲ್ಲ.

ಬುದ್ದಿ ಜೀವಿಗಳೇ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸಮಾಜ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಖಂಡಿತ ಬಯಸುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಅದು ದೇಶಕ್ಕೆ ಮಾರಕವಾಗದಿರಲಿ. ಲೇಖಕರಿಗಿರಬೇಕಾದ ಮುಂದಾಲೋಚನೆಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಬಿಜೇಪಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಒಂದಂಶದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಬರೆದು ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿ ತನ್ಮೂಲಕ ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳಾಗಬೇಡಿ ಎಂದು ನನ್ನ ಕಳಕಳಿಯ ಮನವಿ.

ನಿಜಕ್ಕೂ ಸ್ವವಿಮರ್ಶೆಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ಮೂಲಕ ತನ್ನನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಆ ದೇಶ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದರೆ ಭಾರತವೇ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಆಸರೆಯಾಗಿ ನಿಂತು ಮೇಲೆತ್ತಲಿ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ "ಸರ್ವೆ ಜನ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತು" "ವಸುಧೈವ ಕುಟುಂಬಕಂ" "ದಯೆಯೆ ಧರ್ಮದ ಮೂಲ" ಎಂದು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರಿದ್ದೆ ಭಾರತ. "ಕ್ಷಮಾಯಾ ಧರಿತ್ರಿ" ನೀತಿಯನ್ನು ಅಕ್ಷರಸಹ ಪಾಲಿಸಿ ನಮ್ಮ ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಕರೆದೊಯ್ಯೊಣ.
ಹಾಂ!!! ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳು ನಮಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ!

ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳೆ ಇನ್ನಾದರೂ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಿ. ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅನರ್ಹವಾದ ದೇಶವೊಂದನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಹೀಗೆಯೆ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಅದರ ಬಟ್ಟೆ ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲರೆದುರಿಗೆ ಬೆತ್ತಲಾಗಬೇಡಿ.

2009-07-07T07:59:00.001-07:00

ಸಾರ್ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೫ ಗಂಟೆಗೆ ಹೊರಡೋಣ ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಒಂದೆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿ ಇಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ ಎಂದ ಪಾಂಡೆ ಮಾತಿಗೆ ತಲೆದೂಗಿದೆವು. ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹೋದಹಾಗೆ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಕೊರತೆಯಾಗುತ್ತೆ ಎಂದು ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸಿಲಿಂಡರ್ಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೆವು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೫ ಗಂಟೆಗೆ ಪಾಂಡೆಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಹೊರಟೆವು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು. ಇಂದು ಕೇದಾರನಾಥದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ ೨ನೆ ದಿನ. ೬ ತಿಂಗಳು ಹಿಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗಿರುವ ದೇವಸ್ತಾನವನ್ನು ಈ ಬಾರಿ ಏಪ್ರಿಲ್ ೨೯ರಂದು ತೆರೆಯುತ್ತಾರೆಂದು ತಿಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಮೇ ೧ ರಂದು ತೆರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಏನೋ ಹೆಚ್ಚು ವಾಹನಗಳು ಸಾಲುಗಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದವು. ಗೌರಿ ಕುಂಡ ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ೬.೩೦ ಆಗಿತ್ತು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಒಂದು ಮಾರುತಿ ಕಾರು ಸೆಳೆಯಿತು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅದನ್ನೆ ತೋರಿಸಿದೆ. ಹೌದು ಹಿಂದೆ ಕಾರ್ತೀಕ್ ಪುನೀತ್ ಎಂಬ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿ ನನ್ನ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿತ್ತು. KA-17 ನೊಂದಣಿ ಸಂಖ್ಯೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಉಂಟು ಮಾಡಿತ್ತು. ಯಾರೋ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲೊ ಅಥವ ಹರಿದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗರಿರಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಗೌರಿಕುಂಡ ಎಂಬ ಬಿಸಿ ನೀರಿನ ಕುಂಡದ ಕಡೆಗೆ ಪಯಣಿಸಿದೆವು. ಕುಂಡವೆನ್ನುವ ಆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡದಾದ ತೊಟ್ಟಿಯಂತಹ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೆ ೧೫-೨೦ ಜನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಣ್ಣದಾದ ನಲ್ಲಿಯಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ನೀರಿನಂತೆ ಒಂದೆ ಸಮನೆ ಸುರಿಯುತ್ತದ್ದ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಅದನ್ನೆ ಸ್ನಾನ ಕುಂಡವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಯಾರಿಗೂ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡದೆ ದೇವಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಸಲ್ಲ. ಸರಿ ಒಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ನೀರನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸುರಿದುಕೊಂಡು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಇದ್ದ ಖಾಸಗಿ ಸ್ನಾನದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹೊರಟೆವು. ೬೫೦ ರೂಗಳಿಗೆ ಒಂದರಂತೆ ಕಚ್ಚರ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆವು.

ಸುಮಾರು ೮.೩೦ಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ೧೪ ಕಿ.ಮೀ ಗಳ ಕಚ್ಚರ್ ಪ್ರಯಾಣ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.ಶ್ರೀಕಾಂತ ಅಧಿಕೃತ ಚೀಟಿ ತರದೆ ಹತ್ತಿದುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ನಡೆಯಲು ಆಗದಂತಹ ಒಂದು ಕಚ್ಚರ್ ಸಿಕ್ಕಿ ಅವನು ತುಂಬ ಹಿಂದೆ ಉಳಿಯತೊಡಗಿದ. ಕೆಲವು ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಬೇಗನೆ ಬೇಗನೆ ಹತ್ತಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದ ಪ್ರಸಂಗಗಳೂ ಇವೆ. ನಿಧಾನವಗಿ ತೆರೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುವ ಕಣ್ವೆ ಆಳವಾಗುತ್ತ ಹಿಂದೆ ಬಂದ ಕಣಿವೆಗಳು ಮರೆಯಾಗುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಬಹುಶಃ ಮಳೆ ಬಿದ್ದರೆ ಜಾರಬಹುದೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸಿಮೆಂಟ್ ಕಲ್ಲು ರಸ್ತ್ರೆಗಳು ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ನಡೆಯಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ ಕೊಡುತ್ತವೆ. ಸ್ವತಃ ಪ್ರಾಣಿಪ್ರಿಯನಾದ ನಾನು ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಹೋಗಲು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸೇಕೊ ಒಪ್ಪುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ನಡೆಯಲು ನಾಣು ಸಿದ್ದನಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ಬಂದಾಗ ನನ್ನಿಂದ ಅವರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಬಾರದೆಂದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ನಾನು ಅವರೊಡನೆ ಹೋಗಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಹೊರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸಹಕರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ದೇವಸ್ತಾನವೇ ಆಗಿರಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಒಂಟೆತ್ತಿನ ಗಾಡಿಗಳೇ ಆಗಿರಲಿ ಅಥವ ಟನ್ ಗಟ್ಟಲೇ ಭಾರ ಹೇರುವ ನಮ್ಮ ರೈತರಾಗಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೆ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಮನದಾಳದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಆದರೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮುಂದೆ ನಾನೊಂದು ಹುಲುಕಡ್ಡಿ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವದ ಅರಿವೂ ನನಗಿರಲೇಬೆಕಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಕಾಂತನ ಕಚ್ಚರ್ಗೆ ಬಹುಶಃ ಅದರ ಮಾಲೀಕ ಅದಕ್ಕೇನು ತಿನ್ನಿಸಿರಲಿಲ್ಲವೊ ಅಥವ ವಯಸ್ಸು ಮೀರಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಯೋ ತುಂಬ ಕಡೆ ನಡೆಯಲಾರದೆ ನಿಂತು ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಯ ತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದದ್ದು ಇದೆ. ತಿಂಡಿಗೆಂದು ದಾರಿಯ ಡಾಬಾವೊಂದರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಪ್ರಸಾದೆ ಮುಂದೆ ನಡೆದು ಹೋಗಿದ್ದ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ನಾವು ಬರದಿದ್ದುರಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಡೆಯಲಾರದೆ ನಡೆದು ಬಂದ ಶ್ರೀಕಾಂತನ ಕಚ್ಚರ್ ಏನೂ ತಿನ್ನಲು ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಆ ಮಾಲೀಕನನ್ನು ಸಿಗಿದು ಬಿಡುವಷ್ಟು ಕೋಪ ನನಗೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.

ಕೇದಾರನಾಥಕ್ಕೆ ತುಂಬ ಕನ್ನಡಿಗರು ಬರುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಎರಡೂ ತರಿಸಿತ್ತು. ಡೋಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಬುಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ನಮಗೆ ಎದುರಾದರು. ಅವರೆಲ್ಲ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್ ಗಳು ನಡೆಸುವ ಪ್ರವಾಸ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬಂದವರು. ಮೊದಲನೇ ದಿನವೇ ಭೇಟಿಯಿತ್ತು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಿಂದುತ್ವದ ಬಾಂಬ್ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ದವಾದ ಉಮಾಭಾರತಿಯ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಲು ಹೋದವನನ್ನು ಅವರ ಅಂಗರಕ್ಷಕರು ತಡೆದರು.

ಹಿಮದ ಬೆಟ್ಟಗಳಿಂದ ಇಳಿದುಬರುವ ನದಿಯನ್ನು ಯಾರೋ ಮಂದಾಕಿನಿಯೆಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಸುಮಾರು ೨ ಕಿ.ಮೀ ಗಳ ನಂತರ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಹಸಿರುಮರಗಳು ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿದವು. ಇಲ್ಲವರೆಗೂ ಒಣಗಿದ್ದ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮರಗಳು ಕಣಿವೆಗೆ ಕಂದು ಬಣ್ಣ ಬಳಿದಿದ್ದರೆ ಈಗ ತಿಳಿಹಸಿರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಗೋಚರವಾಗತೊಡಗಿತು. ಕಣಿವೆಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗದೊಂದು ದಾಟಿ ಸುಮಾರು ೧.೨೦ಕ್ಕೆ ಹಿಮಾವೃತ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದಿರುವ ದೇವಸ್ತಾನದ ಸಮೀಪ ಬಂದು ಕಚ್ಚರ್ಗಳಿಂದ ಇಳಿದೆವು.
ಗುಪ್ತಕಾಶಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ತಪೋನಿರತ ಶಿವನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಪಾಂಡವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಇಲ್ಲ್ಯೂ ಆತ ದರ್ಶನ ಕೊಡದೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಂದಿ ವೇಷ ಧರಿಸಿ ಅಲ್ಲೆ ಇದ್ದ ಹಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಧರ್ಮರಾಯನ ಉಪಾಯದಂತೆ ಭೀಮ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳ ಕೆಳಗೆ ಹಸುಗಳು ಹಾಯ್ದು ಹೋಗುವಂತೆ ನಿಂತಾಗ ಅವನ ಕಾಲ ಕೆಳಗೆ ನುಸುಳದೆ ಶಿವ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಧರ್ಮರಾಯನ ಉಪಾಯ. ಹಾಗಾದಾಗ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲೆ ಭೂಗರ್ಭ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಶಿವನ ಭುಜವೇ ಈ ಕೇದಾರನಾಥ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಕಥೆ.

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಹಿಮವಿದ್ದರೂ ಚಳಿಯಂತೂ ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬೆಳ್ಳಿಬೆಟ್ಟಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರಿಯರಿಗೆ ಕುಣಿದಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೂ ಕೆಲ ಹವ್ಯಾಸಿ ಸಾಹಸಿಗಳು ಚಾರಣ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆಂದು ಕೆಲವರು ತಿಳಿಸಿದರು. ಭೈರಪ್ಪನವರ "ನಿರಾಕರಣ" ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸುಮೇರು ಪರ್ವತ ಯಾವುದೆಂದು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಂದನ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಹೇಳಲೂ ಇಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಹವ್ಯಾಸಿ ಚಾರಣಿಗರು ಆ ಬೆಟ್ಟದ ಹಿಂದೆ ಎಂದು ಕೈ ತೋರಿಸಿ ಸುಮ್ಮನೆ ನಡೆದರು. ಕೇದಾರನಾಥನ ದರ್ಶನ ಪಡೆದು ಹೊರಬಂದು ದೇವಸ್ತಾನದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆವು. ಈಗ ಚಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವೆ ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿತು. ದ್ವಾದಶ ಜ್ಯೋತಿರ್ಲಿಂಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಲೇಖನಮಾಲೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದ ಅನಿಲ್ ರಮೇಶ್ ಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ನಾವಿಲ್ಲಿರುವ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದೆ. ದೂದ್ ಗಂಗಾ ನದಿ ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಾಲಿನನಂತೆ ಬಿಳುಪಾಗಿ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಇಳ್ಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಮನೋಹರ. ಇಲ್ಲೆ ಒಂದು ದಿನ ಉಳಿದರೆ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಬಹುದೆಂಬ ಆಸೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಸುಳಿದು ಹೋಯ್ತು.

ದೇವಸ್ತಾನದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ನಾವು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತೀಯರೆಂದು ತಿಳಿದ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಅಯ್ಯರ್ ದಂಪತಿಗಳು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಕುಳಿತರು. ವಯೋವೃದ್ದರನ್ನು ರುದ್ರ ಹೇಳುವಂತೆ ಕೇಳಿದೆ. ಪ್ರಾಸಬದ್ದವಾಗಿ ಅವರು ಪಠಿಸಿದ ರುದ್ರಪ್ರಶ್ನೆ ಆ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಕಳೆಗಟ್ಟಿ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅಲೌಕಿಕ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿತು. ಅವರಿಗೊಂದು ನಮಸ್ಕಾರ ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಳಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಸಮಯ ೩.೩೦ ಇರಬೇಕು. ೨ ಕಿ.ಮೀ ನಡೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತ ಉದ್ಯಮಿ ಅನಿಲ್ ಅಂಬಾನಿ ನಡೆದುಬರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತ ಕೈಮುಗಿಯುತ್ತ ನಮ್ಮಡೆಗೆ ಕೈಬೀಸಿ ನಡೆದ ಅಂಬಾನಿಯ ಫೋಟೊ ತೆಗೆಯಬೇಕೆನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಅವನ ಅಂಗರಕ್ಷಕರು ಅದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವೀಯಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಚಾಲಕ ಪಾಂಡೆ ನಮಗಿಂತ ೧ ಗಂಟೆ ತಡವಾಗಿ ಹೊರಟವ ನಮ್ಮೊಡನೆ ದೇವಸ್ತಾನ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಅವನ ನಡಿಗೆಯ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆಗೆ ತಲೆದೂಗಲೇಬೇಕಾಯಿತು.

೩ ಕಿ.ಮೀ ವರೆಗೆ ನಮ್ಮೊಡನೆ ನಡೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದ್ ಕುಟುಂಬಗಳು ನಮ್ಮ ವೇಗಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಿ ಬರದೆ ಹಿಂದುಳಿಯತೊಡಗಿದ್ದರು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಶ್ರೀಕಾಂತನ ಮಗಳು ಸುಷ್ಮಿತ ನನ್ನ ಮಗ ಅಮಿತ್ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ನನ್ನದೇ ಆದ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗತೊಡಗಿದೆ. ರಾತ್ರಿ ಎಂಟುಗಂಟೆಯ ಒಳಗೆ ನಾವು ಗೌರಿಕುಂಡದಿಂದ ಹೊರಡಬೇಕೆಂದು ನಮ್ಮ ಚಾಲಕ ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗೆ ನೆನಪಿತ್ತು. ಇದು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ನಡೆಯುವ ಚಾರಣವಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ದಾರಿ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಸಿಕ್ಕ ಕನ್ನಡಿಗರೊಡನೆ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತಾ ಅವರ ಕುಶಲೋಪರಿ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾ ಆಗಾಗ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುತ್ತಾ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಪ್ರತಿ ೨೦ ನಿಮಿಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಕುಳಿತು ದಣಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕಣಿವೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕಿಕ್ಕಿ ಮತ್ತೊಂದು ಕಣಿವೆ ಕಡೆಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹಾಲ್ನೊರೆಯಂತೆ ಝರಿಗಳು ಕಣಿವೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದುಬಂದಂತೆ ಭಾಗೀರಥಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಇಳಿದು ಬರುತ್ತಾಳೆ. ನಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ೨ ಕಚ್ಚರ್ ಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಜಗಳವಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದವರನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದ್ದು ನೋಡಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಗಾಭರಿಯಾದರು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಿಂಡಿತಿಂದ ಡಾಬಾದಲ್ಲೆ ಈಗಲೂ ಇದ್ದುದರಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಲಾಗುವಂತಹ ತಿನಿಸನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆವು.

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಾ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ತಾಯಿ ಮತ್ತೆ ಮಗನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿದೆವು ಕುಶಲೋಪರಿ ವಿಚಾರಣೆಯ ನಂತ ಎಲ್ಲಿ ಯಾವೂರು ಹೇಗೆ ಬಂದ್ರಿ ಎಂದವರಿಗೆ ದಾವಣಗೆರೆ ಸಾರ್ ಕಾರ್ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದಿವಿ ಎಂದವರನನ್ನು ನಾನು ತಕ್ಷಣ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾರ್ತೀಕ್ ಪುನೀತ್ ಮಾರುತಿ ಕಾರು ನಿಮ್ದೆನ? ಎಂದು ನಗುತ್ತಾ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದವರಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕುತೂಹಲದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತೀರ ಹರಿದ್ವಾರದಲ್ಲ ಅಥವ ದೆಹಲಿನ? ಎಂದವರಿಗೆ ಇಲ್ಲ ದಾವಣಗೆರೆಯಲ್ಲಿ ಎಲೈಸಿ ಏಜೆಂಟ್ ಅಲ್ಲಿಂದಾನೆ ಕಾರಲ್ಲಿ ಬಂದ್ವಿ ಎಂದವರನ್ನು ನೋಡಿ ಗಾಭರಿಯಾಗುವ ಸರದಿ ನಮ್ಮದಾಗಿತ್ತು. ಅದೂ ಮಾರುತಿ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಂದ್ರಿ ಎಂದವರಿಗೆ ನಾವು ಊರುಬಿಟ್ಟು ೧ ತಿಂಗಳಾಯ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ರಿ ಎಂದವರಿಗೆ ಸಾರ್ ಜಮ್ಮು ಕಾಶ್ಮೀರ ಕುಲ್ಮಾರ್ ಸೋನ್ಮಾರ್ಗ್ ಪಹಲ್ಗಾಂ ಎಂದಾಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಚಕಿತರಾಗುವ ಅವಕಾಶ. ಅದೂ ನಮ್ತಂದೆ ಒಬ್ರೆ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋದು ಎಂದು ಆತ ಹೇಳಿದಾಗ ತಲೆ ತಿರುಗುವುದೊಂದು ಬಾಕಿ. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕೈಯೆತ್ತಿ ಮುಗಿದು ಅವರ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ನಮಸ್ಕಾರ ಹಾಕಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಇಳಿದೆವು. ನಂತರ ಅವರು ಹಿಂದುಳಿದರು. ಈ ಬಾರಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎದುರಾದದ್ದು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಹಿರಿಯ ರಾಜಕಾರಣಿ ಎಂ.ಪಿ.ಪ್ರಕಾಶ್. ಡೋಲಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ನೋಡಿ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕಾಗ ಆತ್ಮೀಯರಂತೆ ಏನ್ರೀ ಚೆನ್ನಾಗಿದಿರಾ ಎಂದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಾಗ ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಇವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ನಾನು ಕನ್ನಡಿಗ ಅಂತ!

೬.೩೦ ಕ್ಕೆ ಗೌರಿಕುಂಡದ ಬಳಿ ಅಂಗಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕೆಲವು ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತೆವು. ಬಿಸಿನೀರಿನ ತೊಟ್ಟಿಯಿಂದ ನೀರೆಲ್ಲ ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಸ್ವಚ್ಚವಾಗಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಾಗ ಮೈಮನಸ್ಸುಗಳು ಹಗುರಾದೆಂತೆನಿಸಿತು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಕರ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪಿನೊಡನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಹರಟೆ ಹೊಡೆದೆ. ಗಂಟೆ ೭.೩೦ ಆದರೂ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದಿಯ ಸುಳಿವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಚಾಲಕ ಪಾಂಡೆ ಬಂದು ಸಾರ್ ಗೇಟ್ ಹಾಕ್ಬಿಡ್ತರೆ ಬೇಗ ಬನ್ನಿ ಎಂದ ಆದರೆ ಇವರಿಬ್ಬರ ಮೊಬೈಲ್ಗಳು ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಹೊರಗಿದ್ದವು.
ಅನ್ನಪೂರ್ಣದಲ್ಲಿ ಮೊಸರು ಸಿಗದಿರುವುದರಿಂದ ಇಲ್ಲೆ ಮೊಸರು ಖರೀದಿಸಿದೆ. ೮.೧೫ಕ್ಕೆಲ್ಲ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೆಂಗಣ್ಣು ಬಿಡುತ್ತಾ (ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದಕ್ಕೆ) ಮೆಲ್ಲಗೆ ಇಳಿಯಲಾರದೆ ಇಳಿದು ಬಂದರು. ಸಾರ್ ಗೇಟ್ ಹಾಕ್ಭಿಟ್ಟಿರುತ್ತೆ ಇನ್ನು ಇಲ್ಲೆ ಉಳಿಯಬೇಕು ಎಂದು ಪಾಂಡೆ ವರಾತ ಹಚ್ಚಿದವನಿಗೆ ನೀನು ನಡಿ ಮಹರಾಯ ಎಂದವನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟೆ. ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ೫-೬ ಕಿ.ಮೀ ಗಳು ಪಾಂಡೆ ಆ ಕಣೀವೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರು ಓಡಿಸಿದ ಪರಿ ಸ್ವತಃ ಚಾಲಕನೂ ಆದ ನನಗೆ ಗಾಭರಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿತು. ಅನ್ನಪೂರ್ಣದಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದರಲ್ಲಿ ರುಚಿಯಾದ ಕೆಲವು ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಮಲಗಿದೆವು.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೪ ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದು ಬಿಸಿನೀರಿಗಾಗಿ ಹೊಟೆಲ್ನವನ ಮುಂದೆ ಬಕೆಟ್ ಹಿಡಿದು ನಿಂತೆ ಈ ಸಮಯಕ್ಕಾಗಲೆ ೩-೪ ಬಕೆಟ್ಗಳು ಇದ್ದವು ಒಂದು ಬಕೆಟ್ ಬಿಸಿನೀರಿಗೆ ೨೦ ರೂ ತೆತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹೊರಟಾಗ ಸುಮಾರು ೬ ಗಂಟೆಯಿರಬೇಕು. ೮ ಗಂಟೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ರಂಭಾಪುರಿ ಮಠಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದ ವಾಹನದಿಂದ ನಾನು ಅವೋಮಿನ್ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಹೊಟ್ಟೆ ಚುರುಗುಡತೊಡಗಿತು. ತಿನ್ನಲೂ ಏನೂ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಪಾಂಡೆ ಡಾಬಾದಲ್ಲಿ ನಿಲಿಸಲು ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನನ್ನನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿತು. ಕೊನೆಗೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಗೂಡಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ೧೩ ಪ್ಯಾಕ್ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸೌತೇಕಾಯಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲವೂ ಖಾಲಿಯಾದಗಲೆ ನನಗೆ ಹೊರಪ್ರಪಂಚದ ಅರಿವಾದದ್ದು. ತನ್ನ ಹಠಬಿಡದೆ ಪಾಂಡೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಿನಿ ಸ್ವಿಟ್ಸರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದ ಅಲ್ಲಿನ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ತಿಂಡಿತಿಂದರು ನನಗೆ ಮತ್ತದೆ ಶುಚಿತ್ವದ ಸಮಸ್ಯೆ. ಬ್ರೆಡ್ ಮತ್ತು ಜ್ಯಾಂ ನನ್ನ ಆಹಾರವಾಯಿತು. ಬಹುಶಃ ಹಿಮಾವೃತವಾಗಿದ್ದಾಗ ಸುಂದರವಾಗಿರಬಹುದಾದ ಮಿನಿ ಸ್ವಿಟ್ಸರ್ಲ್ಯಾಂದ್ ನಮ್ಯಾರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲಿಲ್ಲ. ನೇರವಾಗಿ ಜೋಷಿಮಠಕ್ಕೆ ತೆರಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆವು. ಕಣಿವೆಯ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣುಕುಸಿತ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅತಿ ಆಳವಾದ ಕಣಿವೆಗಳ ದಡಕ್ಕೆ ವಾಹನ ಬಂದಾಗ ಹೃದಯ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಲಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳು ಇನ್ನೊಂದು ಕಲ್ಲ್ನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಕಿಡಿ ಬೆಂಕಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಕೆನ್ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಚಾಚುತ್ತಿರುವುದು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಗೆ ಇಡೀ ಕಣಿವೆಯನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಜೋಷಿಮಠದ ಹೋಟೆಲ್ಲೊಂದರಲ್ಲಿ ಊಟಮಾಡಿದೆವು. ಈ ಸಮಯಕಾಗಲೆ ನಮಗೆಲ್ಲ ಊಟವೆಂದರೆ ಯಾಕೋ ಓಡಿಹೋಗುವಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಮಗನಂತೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೆ ಕಾಲ ಹಾಕಲಾರಂಭಿಸಿದ. ನಮಗೂ ಯಾರಾದರೂ ದಕ್ಷಿಣಭಾರತೀಯ ಅನ್ನ ತಿಳಿಸಾರು ಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರೂ ಅಕ್ಕಿರೊಟ್ಟಿ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯ ಚಟ್ನಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರೂರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮಲ್ಲಾ ತಿಂಡಿಗಳು ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋದವು. ಶ್ರೀಕಾಂತ ಅನಂತಮಠಕ್ಕೆ ಫೋನಾಯಿಸಿ ರಾತ್ರಿ ಊಟಕ್ಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದ. ಅವರು ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಅನ್ನ ತಿಳಿಸಾರಿನ ಆಸೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಗರಿಗೆದರಿತು.

ಸಂಜೆ ೫ ಗಂಟೆಯವರೆಗೆ ರಸ್ತೆ ಮುಚ್ಚಿರುವುದರಿಂದ ನಾವಿಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು ಅನುಕೂಲವಾಯ್ತು. ರಸ್ತೆ ಮುಚ್ಚುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಕಣಿವೆ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮುಖ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ವ್ಯವಸ್ತೆ. ಪ್ರತಿ ೨ ಗಂಟೆಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಅನುವು ಮಾಡಿ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ೫ ಗಂಟೆ ತೆಗೆಯುವ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತೆವು. ಜೋಷಿಮಠದಿಂದ ಕಣಿವೆ ರುದ್ರ ಭಯಂಕರವಾಗಿದೆ. ಮಂಜಿನಿಂದಾವೃತವಾದ ಕಣಿವೆಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕುಸಿತದಿಂದಾದ ತೊಂದರೆಗಳು ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಹದೆಗೆಡಿಸಿವೆ. ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಪಘಾತ ಖಂಡಿತ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಮಿಂಚುವ ಬೆಟ್ಟಗಳು. ಕಣಿವೆಯ ತಳಭಾಗದಿಂದ ಬೆಟದ ಮಧ್ಯಭಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಬೆಟ್ಟದ ತಳಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಲು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡೆ ಬೇರೆ ವಿಧಿ ಇಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ರಸ್ತೆ ಅಷ್ಟು ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅಲ್ಲಿನ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೂ ಇಲ್ಲವೆಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಬದರಿನಾಥಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದೆವು. ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ಓಡಾಡಿ ಉಡುಪಿಯ ಪೇಜಾವರ ಮಠದ ಅನಂತಮಠಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದು ಕನ್ನಡದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅದೇನೋ ಖುಷಿ.
ಸಾರ್ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಹೊರಟರೆ ಮಾತ್ರ ಹರಿದ್ವಾರ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಪಾಂಡೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ. ದೇವಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬದರಿ ನಾರಾಯಣನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ ಎಂದರು ಅಲ್ಲಿನ ಆಡಳಿತ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಶೇಷಾಚಾರ್. ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ದೇವಸ್ತಾನದ ಕಡೆ ಹೊರಟೆವು. ಇಲ್ಲಿ ಬಿಸಿನೀರಿನ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಮನದಣಿಯೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದೆವು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಯಾಣದ ಆಯಾಸವೆಲ್ಲ ಪರಿಹಾರವಾಯಿತು. ಕೊರೆಯುವ ಛಳಿಯಲ್ಲೂ ಅದು ಹೇಗೆ ಅಷ್ಟು ಬಿಸಿನೀರು ಬರುತ್ತದೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹರಿದು ನದಿಗೆ ಸೇರುವವರೆಗೂ ಅದೆ ಬಿಸಿ ಉಳಿದು ಕೊಳ್ಳುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಸಾಲಿನಲ್ಲಿದ್ದವರೆಲ್ಲ ಬಹುತೇಕರು ಕನ್ನಡಿಗರೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಕೆಲವರು ಕೇದಾರನಾಥದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದವರು. ನೂಕುನುಗ್ಗಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬದರೀನಾರಾಯಣನ ದರ್ಶನ ಪಡೆದೆವು. ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಂತರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ದೇವಸ್ತಾನದಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದೆವು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಖರೀದಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೊರಟವರಿಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಗಸರು ನಿಂತು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳಿತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಮತ್ತು ಅವರು ಗುಂಪಿನಿಂದ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಅವರ ವಾಸ್ತವ್ಯದ ಸ್ಥಳ ಸಿಗದೆ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ದೂರವಾಣಿಗಳಿಂದ ಅವರ ಗುಂಪಿನ ನಾಯಕರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನ ಆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ದೂರವಾಣಿಯನ್ನು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಖ್ಯೆ ಧಾರವಾಡೆಯದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ನಾನು ಶ್ರೀಕಾಂತ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಅವರ ಗಮ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿ ಬರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿ ಮಿಕ್ಕವರನ್ನು ಕಳಿಸಿದೆವು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಊಟ ಸಿಗದಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯ. ಸರಿ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯ ಪ್ರಯತ್ನದ ನಂತರ ಅವರ ವಾಸ್ತವ್ಯದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿದು ಅವರನ್ನು ಕೋಣೆಗೆ ತಲುಪಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು ಊಟಕ್ಕೆ ಕೂತವರಿಗೆ ಹೊಗೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅನ್ನ ತಿಳಿಸಾರು ನೋಡಿದವರಿಗೆ ಹಸಿವು ಇಮ್ಮಡಿಸಿತು. ತಟ್ಟೆಯಾಕಾರದ ಎಲೆಯ ತಳಭಾಗ ಕಿತ್ತು ಬರುವವರೆಗೂ ಅನ್ನ ಚಟ್ನಿ ತಿಳಿಸಾರು ಅದೆಷ್ಟು ಬರಗೆಟ್ಟು ತಿಂದೆವೆಂದರೆ ಒಂದು ಬಕೆಟ್ ಅನ್ನ ನಿಮಿಶಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಗುನಗುತ್ತಲೆ ನಮಗೆಲ್ಲ ಉಣಬಡಿಸಿದ ಅನಂತಮಠಕ್ಕೆ ಅದರ ಸಿಬ್ಬಂದಿವರ್ಗಕ್ಕೆ ಅದೆಷ್ಟು ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದರೂ ಸಾಲದು. ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆ ಛಳಿ ತನ್ನ ಪ್ರತಾಪ ತೋರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಡಲೂ ಆಗದಷ್ಟು ನೆಲ ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಶೇಷಾಚಾರ್ ಒಡನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಹರಟಿ ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೋಣೆ ಸೇರಿದೆವು.

ಬೆಳಿಗೆ ೬ ಗಂಟೆಗೆ ಮುಚ್ಚಿರುವ ರಸ್ತೆ ತೆಗೆಯುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಹೊರಡಬೇಕಿತ್ತು. ೪.೩೦ಕ್ಕೆದ್ದು ಸಿದ್ದರಾದೆವು. ೫ ಗಂಟೆಗೆಲ್ಲ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಬೆಳಕು ಹರಿದಿತ್ತು. ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆಗಿಂತ ಇಂದು ಬದರೀನಾಥ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸುತ್ತಲೂ ಆವರಿಸಿರುವ ಹಿಮ ಪರ್ವತಗಳು ಕೊರೆಯುವ ಛಳಿ ಓಹ್ ಇಲ್ಲೆ ಇದ್ದು ಬಿಡೋಣವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ೬ ತಿಂಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗುವ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮಿಕ್ಕ ೬ ತಿಂಗಳು ಮಾತ್ರ ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗೆ ಲಭ್ಯ. ೬ ತಿಂಗಳು ಕಾಲ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೈನಿಕರ ಹಿಡೀತದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಎಂದು ಶೇಷಾಚಾರ್ ತಿಳಿಸಿದರು. ೬ ತಿಂಗಳು ಇಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಹಿಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿರುತ್ತದಂತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಕೊಡುವ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಸ್ಥಳಗಳಿದ್ದವೆಂದು ಕೆಲವರು ತಿಳಿಸಿದರೂ ನಮಗೆ ಸಮಯಾವಕಾಶವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಹೀತಿರುಗಬೇಕಾಯಿತು.
೬.೩೦ ಸುಮಾರಿಗೆ ರಸ್ತೆ ತೆಗೆದ ತಕ್ಷಣವೆ ನಮ್ಮ ವಾಹನ ಹೊರಟಿತು. ಸುಮಾರು ೩೫೦ ಕಿ.ಮೀಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಅದೂ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಿಸಬೇಕಿರುವುದರಿಂದ ಬೇಗನೆ ಹೊರಡುವುದು ಸೂಕ್ತವೆನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಪಾಂಡೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

ಸಂಜೆ ಸುಮಾರು ೪ ಗಂಟೆಗೆ ಋಷಿಕೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದೆವು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ರಾಫ್ಟಿಂಗ್ ಮಾಡುವವರ ನೂರಾರು ತಂಡಗಳು ನದಿ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಾರ ಹೂಡಿರುವುದು ವಿಶೇಷ. ಲಕ್ಶ್ಮಣಜೂಲ ರಾಮ್ ಜೂಲ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟು ಹರಿದ್ವಾರಕೆ ಬಂದು ವ್ಯಾಸಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೋಣೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಉಳಿದು ಕೊಂಡೆವು . ಕೇದಾರನಾಥ ಮತ್ತು ಬದರೀನಾಥ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ ೫ ದಿನಗಳ ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಡಲೇಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದ ಪ್ರವಾಸಿ ಏಜೆಂಟ್ ಗೆ ಅದೆಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಸಿ ೪ ದಿನದ ಬಾಡಿಗೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಪಾಂಡೆಯನ್ನು ನಾಳೆ ಸಂಜೆ ನಮ್ಮನ್ನು ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ತಲುಪಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡೆವು. ಅತ್ಯಂತ ಆತ್ಮೀಯನಾಗಿದ್ದ ಪಾಂಡೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ.

ಹರ್ಕಿಪೌಡಿಯಲ್ಲಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ೩-೪ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಸುತ್ತಾಡಿ, ಮಾನಸ ದೇವಿ ಮಂದಿರ ಮತ್ತಿತರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿಯಿತ್ತು. ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಉರಿಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ನೀರಿಗಿಳಿದಾಗ ಧನ್ಯೋಸ್ಮಿ ಎಂಬ ಭಾವ. ೧ ಗಂತೆ ಕಳೆದದ್ದೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಊಟಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಹರ್ಕಿಪೌಡಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ನಂತರ ಗಂಗೆಯ ಆರತಿ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದೆವು. ಗಂಗೆಯ ಆರತಿ ನೋಡಲು ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಸೇರುವುದು ವಿಶೇಷ.
ರಾತ್ರಿ ೧೨.೪೦ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಇದ್ದ ರೈಲಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲು ಪಾಂಡೆ ೧೦.೦೦ಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾದಾಗ ಮಳೆ ಜಿನುಗತೊಡಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಪಾಂಡೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ ಸಮಯ ೧೦.೪೫. ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದ ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೊರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದೆಡೆ ಇರಿಸಿ ಸುತ್ತಲೂ ಕುಳಿತು ಎಲ್ಲರೂ ತೂಕಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಬಿಸಿದರು. ಪ್ರಸಾದಿ ಮತ್ತು ಗೀತ ಒಳ್ಳೆಯ ನಿದ್ದೆಯನ್ನೆ ತೆಗೆದರು. ನಾನು, ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಕಾಂತ ಹೊರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಾಯುತ್ತ ಕೂರಬೇಕಾಯಿತು.
ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಂದ ರೈಲಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ನಿದ್ರಿಸಿದೆವು. ಅಬ್ಬ ನಿಜಕ್ಕೂ ನಮಗೆ ಈ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ೬ ಗಂಟೆಗೆ ದೆಹಲಿ ತಲುಪಿದ ರೈಲಿನಿಂದಿಳಿದು ನೇರವಾಗಿ ತೀನ್ಮೂರ್ತಿಮಾರ್ಗ್ ಸೇರಿದೆವು. ಸ್ನಾನಾದಿಗಳನಂತರ ಮೆಟ್ರೊ ಹತ್ತಿ ಕರೋಲ್ಭಾಗ್ ಗೆ ಬಂದು ಕೆಲವು ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಖರೀದಿಯ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಂದಲೆ ಅಕ್ಷರಧಾಮಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದೆವು. ಭವ್ಯವಾಗಿ ನಿಂತ ಅಕ್ಷರಧಾಮ ಸ್ವಾಮಿ ನಾರಾಯಣ ಮಂದಿರ ಮನಸೆಳೆಯಿತು. ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಭೇಟಿಯಿತ್ತರೂ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಚ್ಚವಾಗಿ ಮತ್ತು ಬಿಗಿ ಭದ್ರತೆಯನ್ನೂ ಕೂಡ ಖಾಸಗಿಯವರಿಂದಲೆ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೆಂದರೆ ನಮಗದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವೆ.

ಶಿಲ್ಪಕಲೆಯ ಉತ್ಕೃಷ್ಠತೆ ಇಲ್ಲಿ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿದೆಯೆನ್ನಬೇಕು ಅದೂ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೆಂಬುದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಗತಿ. ಸಂಜೆ ೭ ಗಂಟೆ ಸುಮಾರಿಗೆ ಕೋಣೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಮೈಸೂರು ಕೆಫೆಯಲ್ಲಿ ಊಟಮಾಡಿ ಮಲಗಿದವರಿಗೆ ತಿಗಣೆಗಳು ಸೊಳ್ಳೆಗಳು ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದವು ನಾನಂತೂ ಒಂದು ನಿಮಿಷವೂ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಕಚ್ಚಿದ್ದರಿಂದ ಮೈ ಪೂರ್ತಿ ಗುಳ್ಳೆಗಳಾದವು.
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೬ ಗಂಟೆಗೆ ನಾನು ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದ್, ಆಗ್ರ ಮತ್ತು ಮಥುರಾ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಟೆವು. ಶ್ರೀಕಾಂತ ಮಗಳ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಬರಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ೯ ಗಂಟೆಯ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಿಂಡಿಗೆಂದು ನಿಂತ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಜನ ೧೬ ಕೆಟ್ಟ ರುಚಿಯ ಇಡ್ಲಿಗೆ ೩೦೦ ರೂ ತೆತ್ತು ಅವನನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದೆವು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣಾ ಜನಜಂಗುಳಿಯಿಂದ ಸುಮಾರು ೩-೪ ಗಂಟೆಗಳ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆಯಿಂದ ಬಸ್ ನಿಂತಾಗ ಅದೇನು ನೋಡೋಣವೆಂದು ಹೊರಬಂದವನಿಗೆ ಬಿಸಿಲಿನ ಬೇಗೆಗೆ ತಲೆ ತಿರುಗಿ ಬಂದು ಓಡಿಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆ. ೨ ಗಂಟೆಗೆ ಆಗ್ರಾದಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಕೆಂಪುಕೋಟೆ ನೋಡಿ ಕೊಂಡು ತಾಜ್ ಮಹಲ್ ಬಳಿಬಂದಾಗ ೩೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದೇ ದಿನ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದದ್ದು ಅಂದು ದೆಹಲಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜ ಕಳೆದು ಹೋದದ್ದು ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕುವಾಗ ನಮ್ಮಪ್ಪನ ರಬ್ಬರ್ ಚಪ್ಪಲಿ ಜಿನುಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಹಾಯ್ದು ಹೋಯ್ತು. ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ದೂರವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಹುಶಾರು ಕಣೋ ಇದೇ ನರಸಿಂಹ ಜಯಂತಿಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ತಾತ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ರು ಅಮಿತ್ ನ ಹುಶಾರಾಗಿ ನೋಡ್ಕೋ ಎಂದು ನನಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿತ್ತರು. ತಾಜ್ ಮಹಲ್ನಂತರ ಮಥುರಾದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ನ ಜನ್ಮಸ್ಥಾನ ಬೃಂದಾವನ ನೋಡಿಕೊಂಡು ರಾತ್ರಿ ೨.೩೦ಕ್ಕೆ ದೆಹಲಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ತಿಗಣೆಯಿರದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಮಲಗಬೇಕಾಯಿತು.
೭ ರಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಚುನಾವಣೆಯಿದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಯಾವುದೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ತೆಗೆದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಬಿರ್ಲಾ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟಿ ಕಮಲ ಮಹಲ್ ನೋಡಲಾಗದಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ವಿಷಾದಿಸುತ್ತಾ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಹತ್ತಿ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊರಟ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದವನೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಅಕ್ಕಿರೊಟ್ಟಿ ಕಾಯಿ ಚಟ್ನಿ ಅನ್ನ ತಿಳಿಸಾರು ಮಾಡು ಎಂದು ಫೋನಾಯಿಸಿದೆ. ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ಅಕ್ಕಿ ರೊಟ್ಟಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಾಗ ಜನನಿ ಜನ್ಮಭೂಮಿಶ್ಚ ಸ್ವರ್ಗಾದಪಿಗರೀಯಸಿ. ಅತ್ಯಂತ ಧೀರ್ಘವಾದ ಈ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ ಬೇಗ ಮುಗಿಸಬೇಕೆಂಬ ತವಕ ನನಗೂ ಇತ್ತು. ನಿಮ್ಮ ತಲೆತಿಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ. ನೀವೂ ಹೋಗಿಬನ್ನಿ. ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಸಹಕರಿಸಿದ ಅದರಲ್ಲೂ ಕುಲ್ದೀಪ್ ಮತ್ತು ದಿಲೀಪ್ ಅವರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದ ತಿಳಿಸುತ್ತಾ ಈ ಲೇಖನ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಕಾಶ್ಮೀರ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಭಾರತ ಪ್ರವಾಸ-2

2009-07-03T06:48:00.001-07:00

ಕಾಟ್ರಾದಿಂದ ಧರ್ಮಶಾಲಕ್ಕೆ ಇರುವ ಬಸ್ ಜಮ್ಮುವಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೮.೩೦. ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಕೂಲಿಯವ ನಡೆಯುವುದು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಗಾಭರಿಯಾಯ್ತು. ಸುಮಾರು ೧೦ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಹಗ್ಗದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನಡದೇ ಬಿಟ್ಟ. ಹೊರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಸ್ಸಿನ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ತುಂಬಿ ಬಸ್ ಹೊರಟ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಾದಿಯ ಚಮತ್ಕಾರ ಶುರುವಾಯ್ತು, ನನ್ನ ಅಂಗೈ ನೋಡುತ್ತ ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನನ್ನು ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ನಡುವಯಸ್ಸು ದಾಟಿದ ಹಳ್ಳಿಯವನೊಬ್ಬ ತನಗೂ ಹೇಳುವಂತೆ ಪೀಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ಹಿಂದಿ ಬರದ ಪ್ರಸಾದಿ ತನ್ನ ಹರಕು ಮುರಕು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಳಿದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಅವನು ತಲೆಯಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನಗು ತರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಕಾಟ ಸಹಿಸಲಾರದ ಪ್ರಸಾದಿ ಕೊನೆಗೆ ನಾನು ಕನ್ನಡಕ ತಂದಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ. ಗುರುದಾಸ್ಪುರ, ಪಠಾಣ್ ಕೋಟ್ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಧರ್ಮಶಾಲಕ್ಕೆ ನಾವು ತಲುಪಿದಾಗ ಸೂರ್ಯ ನೆತ್ತಿಬಿಟ್ಟು ಕೆಳಗಿಳಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ. ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಮಂಜುನಾಥರ ಮನೆಗೆ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿಳಿದೆವು. ಶ್ರೀ ಮಂಜುನಾಥ ಮತ್ತು ಮನೆಯವರ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಸ್ಮರಣೀಯ. ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟಿದ್ದ ನಾಲಿಗೆಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಅವಲಕ್ಕಿಒಗ್ಗರಣೆ, ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಮತ್ತು ಕಾಫಿ ಅಮೃತದಂತಿತ್ತು.

ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವವರಿಗಾಗಿರುವ ಬಡಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ವಾಸ್ತವ್ಯ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ತಂತು. ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡದಲ್ಲಿರುವ ಬಡಾವಣೆ, ಒಂದು ಸಾಲಿನ ಬೆಟ್ಟದ ನಂತರದ ಶ್ರೇಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಜು ಆವೃತವಾಗಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ. ಆದರೂ ಛಳಿ ಮಾತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ರಾತ್ರಿ ಬಿಸಿಬೇಳೆಬಾತ್, ಅನ್ನ, ತಿಳಿಸಾರನ್ನು ಭರ್ಜರಿಬೇಟೆಯಾಡಿದೆವು. ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ದದಲ್ಲಿ ಹುತಾತ್ಮರಾದ ಪರಮವೀರಚಕ್ರ ಪುರಸ್ಕೃತರ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಫಲಕಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಂಚನ್ನು ತೇವಗೊಳಿಸದೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೆ ರಕ್ಷ್ಣಣಾ ಬಡಾವಣೆಯ ಮುಂದಿರುವ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಗಳು ೧೯೭೧ ರ ಯುದ್ದದಲ್ಲಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡವು ಎಂದು ಮಂಜುನಾಥ್ ತಿಳಿಸಿದರು. ರಕ್ಷಣಾವಲಯವಾದ್ದರಿಂದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ದುಃಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಯಿಡಲಿಲ್ಲ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ವಾಹನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಂಜುನಾಥರ ಸಂಸಾರದೊಂದಿಗೆ ’ಜ್ವಾಲಾಜಿ’ಯತ್ತ ನಮ್ಮ ಪಯಣ. ಇಲ್ಲಿನ ಕಾಡುಗಳ ವಿಶೇಷತೆಯೆಂದರೆ ಕರಿಬೇವಿನ ಮರಗಳು ತುಂಬಿರುವುದು ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕು ಇರುವ ಕುರುಚಲು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕರಿಬೇವಿನ ಮರ ಹೇರಳವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಜನಕ್ಕೆ ಅದರ ಉಪಯೋಗ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಶ್ರೀಮತಿ ಮಂಜುನಾಥರ ಮಾಹಿತಿ. ಶ್ರೀಮತಿ ಗ್ತಾ ಅವರಂತು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕರಿಬೇವಿನ ಸೊಪ್ಪು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಅದನ್ನು ಶೇಖರಿಸತೊಡಗಿದ್ದು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲಭರಿತ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.

ಸುಮಾರು ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ಪ್ರಯಾಣದ ನಂತರ ನಾವು ಜ್ವಾಲಾಜಿ ದೇವಸ್ತಾನದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದೆವು. ತನ್ನಿಂತಾನೆ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿ ಯೆ ಇಲ್ಲಿನ ದೇವರು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸುಡುವ ಸೂರ್ಯದೇವ. ಪಾರ್ವತಿಯೆಂದು ಆರಾಧಿಸುವ ಜನರು. ಔರಂಗಜೇಬ ಅದನ್ನು ತಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ ಆರಿಸಲು ನೋಡಿದ ಕುರುಹಾಗಿ ಬೆಂಕಿಯ ಬಿಸಿಗೆ ಕರಗಿ ತೂತಾಗಿರುವ ತಟ್ಟೆ ಈಗಲೂ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಿದೆ. ಸುಮಾರು ೭ ಎಂಟು ಕಡೆ ಈ ತೆರನಾದ ಬೆಂಕಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಗ್ಯಾಸ್ ಒಲೆಗಳಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ನೀರಿನ ದಡದಲ್ಲೂ ಸಹ. ತನ್ನ ತಂದೆ ದಕ್ಷನಿಂದ ಅವಮಾನಿತಳಾಗಿ ಗತಿಸಿದ ಹೆಂಡತಿಯ ಶವವನ್ನು ಹೊತು ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ಶಿವನನ್ನು ಅದರಿಂದ ಹೊರ ತರಲು ತನ್ನ ಚಕ್ರದಿಂದ ಕಳೇಬರವನ್ನು ಚೂರಾಗಿಸಿದಾಗ ಕಳೇಬರದ ಭಾಗವೊಂದು ಇಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿನ ಜನರ ಭಕ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠತೆಯ ಪರಿಚಯ ಇಲ್ಲಿ ನನಗಾಯಿತು. ಸಿಖ್ಖರು ಕೂಡಾ ಇಲ್ಲಿನ ಮಾತೆಯ ದೇಗುಲಕ್ಕೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ವಿಶೇಷತೆ. ಸುಮಾರು ೨ ಗಂಟೆಗಳ ಸರತಿಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಎಲ್ಲ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯ ದರ್ಶನಂಗೈದು ಹೊರಬಂದಾಗ ಸಮಯವಾಗಲೆ ೨ ಗಂಟೆ ದಾಟಿತ್ತು.

ಮನೆಯಿಂದಲೇ ತಯಾರಿಸಿ ತಂದಿದ್ದ ಪುಳಿಯೊಗರೆ ಮತ್ತು ಮೊಸರನ್ನವನ್ನು ತಿಂದು ಧರ್ಮಶಾಲದ ಸಮೀಪವಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಗುಲಕ್ಕೆ ಭೇಟಿಯಿತ್ತು ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ ೭.೩೦. ಶ್ರೀ ಮಂಜುನಾಥ್ ಪರಮವೀರಚಕ್ರ ವಿಜೇತರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆಂದು ಭರವಸೆಯಿತ್ತರು. ಅವರಿಗೂ ಸಂಪದವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದೆ. ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ನೇರವಾಗಿ ಚಿಂತಮಯಿ ದೇವಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಬಂದೆವು. ಸೂರ್ಯ ಈ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೆ ನಾನಿನ್ನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸುಡಲಾರೆ ಎಂದು ಬಸವಳಿದು ಮನೆಯತ್ತ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ. ಚೂರಾದ ಶಿವನ ಪತ್ನಿಯ ದೇಹದ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತೆಂಬುದು ನಂಬಿಕೆ.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೭ ಗಂಟೆಗೆ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಈ ಬಾರಿ ಅಮೃತಸರದ ಕಡೆಗೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವನಿಗಧಿತ ಯೋಜನೆಯಂತೆ ಕುಲು-ಮನಾಲಿಗೆ ತೆರಳಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಗುಲ್ಮಾರ್ಗ್ ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲವೆಂದು ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದಿಯ ಸಲಹೆಗೆ ನನಗೆ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕಾಯಿತು. ಸರಿ ಅದರಂತೆ ಹೊರಟಾಗ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಣಿವೆಗಳು ಆಳದಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿರುವ ನದಿ. ಬಿಸಿಲಿನ ಝಳ ನಮ್ಮನ್ನು ನೀರಿಗಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಸಾರ್ ವಾಘಾ ಗಡಿ ತಲುಪುವುದು ಕಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ ಎಂದು ಅಲವತ್ತುಕೊಂಡ ಚಾಲಕನ ಮಾತನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ೧ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನೀರಲ್ಲಿ ಕಳೆದೆವು. ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ದಾಟಿ ಪಂಜಾಬ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗಲೆ ಉತ್ತರಭಾರತದ ಕಡು ಕೆಟ್ಟ ಬಿಸಿಯ ಅನುಭವವಾದದ್ದು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕಾದರೆ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ಬಿಸಿಯ ಅನುಭವವಾದರೂ ೨ನೆ ದರ್ಜೆಯ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ದಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿದ್ದದರಿಂದ ಈ ತೆರನಾದ ಬಿಸಿಲಿನ ಝಳದ ಅನುಭವವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ೧೯೭೯ರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ರಬ್ಬರ್ ಚಪ್ಪಲಿ ಆಗ್ರಾದಲ್ಲಿನ ಬಿಸಿಲಿನ ಬಿಸಿಗೆ ಜಿನುಗುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಅದೆಲ್ಲ ೩೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು. ನೀರು ಸಿಕ್ಕ ಕಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ತಲೆಗೆ ಸುರಿದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಒದ್ದೆ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ವಾಹನದ ಕಿಟಕಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಹಿಡಿದು ಬಿಸಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಮ್ಮ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಫಲ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಶ್ರೀಮತಿಮಂಜುನಾಥ್ ತಯಾರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಚಪಾತಿಯನ್ನು ಜಲಂಧರ್ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಂಜಾಬ್ ರಾಜ್ಯ ಡೈರಿಯ ಮುಂದೆ ಇರುವ ಉದ್ಯಾನವನದಲ್ಲಿ ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿದೆವು. ಲಸ್ಸಿ ಕುಡಿದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಹೊರಟೆವು.

ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚಾಲಕ ಕುಲ್ದೀಪ್ ಸಂಜೆ ೫ ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ವಾಘಾ ಗಡಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ತಲುಪಿಸಿದ. ಅರ್ಧ ಮೈಲಿಯಷ್ಟು ನಡೆದು ಭಾರತ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಗಡಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದೆವು. ಸಂಜೆ ಕತಲಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರಧ್ವಜವನ್ನು ಇಳಿಸಿ ಗಡಿ ಮುಚ್ಚುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕೆಲವು ಪೆರೇಡ್ ಗಳು ಆಕರ್ಷಣೀಯ. ಆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೂ ಮುನ್ನ ಅಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಮೊಳಗಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದ ತರುಣಿಯರು, ಹೆಂಗಸರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಮಾಡಿದ ನೃತ್ಯ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು. ಪಂಜಾಬಿನ ತರುಣಿಯರಿಗೆ ನೃತ್ಯ ಬಹುಶಃ ಜನ್ಮದಲ್ಲೆ ಬಂದ ಕಲೆಯಿರಬೇಕು. ಬೋಲೋ ಭಾರತ್ ಮಾತಾಕಿ ಜೈ ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಗಡಿಯಾಚೆಗೂ ಅನುರಣಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಅಭಿನಂದನೀಯ. ರಾಷ್ಟ್ರಧ್ವಜವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಗಡಿವರೆಗೂ ಓಡಿಹೋದ ಚಿತ್ರಾ ಮತ್ತು ಗೀತಾರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅದೇನೋ ಗೆದ್ದ ಮನೋಭಾವ. ೭ ಗಂಟೆಗೆ ಸುಮಾರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ೮ ಗಂಟೆ ಸುಮಾರಿಗೆ ಅಮೃತಸರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಗುರುದ್ವಾರದ ಧರ್ಮಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ಕೊಠಡಿಯೊಂದನ್ನು ಪಡೆದು ನಮ್ಮ ಹೊರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೋಣೆಗೆ ತುಂಬಿದೆವು. ಗುರುದ್ವಾರದ ಹೊರಗೆ ಹಗಲಿರುಳು ನಡೆಯುವ ಧರ್ಮದೂಟವೆಂದು ಕೊಟ್ಟ ರೊಟ್ಟಿ ತಿಂದು ಸ್ವರ್ಣಮಂದಿರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದೆವು. ಹೊರಗೆ ಬಿಸಿ ಹಬೆಯಿದ್ದರೂ ಮಂದಿರದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹವೆ ತಂಪಾಗಿದ್ದದ್ದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಲ್ಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಇಲ್ಲಿನ ಸ್ವರ್ಣಮಂದಿರ ಸ್ವಚ್ಚತೆ ಮಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ. ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ವಯಂ ಸೇವಕರಿಂದ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಸ್ವರ್ಣಮಂದಿರ ಮನಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಸ್ವರ್ಣ ಮಂದಿರವನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿ ಬಂದು ಕೋಣೆಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದಾಯ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅಮೃತಸರದಲ್ಲಿದ್ದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮಂದಿರಗಳ ದರ್ಶನದ ನಂತರ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಭಾಗ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ ನಡೆದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದೆವು. ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಜನ ಬಿದ್ದ ಬಾವಿ, ಗೋಡೆಗೆ ತಗುಲಿದ ಗುಂಡೇಟುಗಳು ಅಂದು ನಡೆದ ದುರಂತಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷೀಭೂತವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ.

ಸೈಕಲ್ ರಿಕ್ಷಾಗಳು ಇಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ದರದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತವೆಂದರೆ ನಂಬಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ೩-೪ ಕಿ.ಮೀ ಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ೪-೫ ರೂಗಳಿಗೆ ದುಂಬಾಲು ಬೀಳುತ್ತಾರೆ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರಮಜೀವಿ ಪಂಜಾಬಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಭಿಕ್ಷುಕರೇ ಕಾಣ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ನೀರೆತ್ತುವ ಅಥವ ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪಾದನೆಗಾಗಿ ನಾವು ಬಳಸುವ ಡೀಸೆಲ್ ಜನರೇಟರ್ ಗಳನ್ನೆ ಬಳಸಿ ೪ ಚಕ್ರದ ವಾಹನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಓಡಿಸುವ ಇವರು ಬುದ್ದಿವಂತರೂ ಕೂಡ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ರಾತ್ರಿ ಸ್ವರ್ಣಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದೆವು. ಸೈಕಲ್ ರಿಕ್ಷಾಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೊರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಮೃತಸರದಿಂದ ಚಂಡೀಗಡ ತಲುಪಲು ಅಂಬಾಲ ದಂಡಿನವರೆಗೆ ಕಾದಿರಿಸಿದ್ದ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ೪ ಗಂಟೆಗೆ ೫೦ ಕಿ.ಮೀ ದೂರವಿದ್ದ ಚಂಡೀಗಡವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದಾಗ ಬೆಳಿಗೆ ೬.೦೦ ಗಂಟೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಚಂಡೀಗಡಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅನುಭವವಿದ್ದ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಹೇಳಿದಂತೆ ರಾಕ್ ಗಾರ್ಡನ್ ಮತ್ತು ಒಂದು ಸರೋವರವನ್ನು ನೋಡಿದೆವು. ಸುಡು ಬಿಸಿಲು ಬೆಂದುಹೋಗುವಷ್ಟು ಪ್ರಖರವಾಗಿತ್ತು. ಯಾರ ಮುಖದಲ್ಲೂ ಕಳೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಬರೀ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಬಿಸಾಡಿದ ವಸ್ತುಗಳಿಂದಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಿರುವ ರಾಕ್ ಗಾರ್ಡನ್ ಆಗಲಿ ಸುಂದರ ಸರೋವರವಾಗಲಿ ನಮ್ಮ ಮನಸೆಳೆಯಲಿಲ್ಲ ಬಹುಶಃ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಬಸವಳಿದು ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಅದು ಫೋಟೋಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಪ್ರತಿಫಲಿತವಾಗಿದೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ೨ ಗಂಟೆಗಿದ್ದ ರೈಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ೩ನೇ ದರ್ಜೆ ಎಸಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದವರಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದು ೬ಕ್ಕೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನವ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಈ ರೈಲಿನ ಪ್ರಯಾಣ ನೆಮ್ಮದಿ ತಂತು. ಏಕೆಂದರೆ ಚಂಡಿಗಡದ ರಣ ಬಿಸಿಲು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಹೈರಾಣವಾಗಿಸಿತ್ತು. ಸಂಜೆ ೬.೩೦ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಹರಿದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದೆವು.

ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದಲೆ ಸ್ನೇಹಿತ ರಾಜೀವ್ ಅವರ ದಾಯಾದಿ ಶ್ರವಣ್ ಅವರಿಂದ ನಮಗಾಗಿ ಕಾದಿರಿಸಿದ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗಿ ಮೀಸಲಾಗಿದ್ದ ಬಿ.ಹೆಚ್.ಇ.ಎಲ್ ಅತಿಥಿಗೃಹಕ್ಕೆ ತಲುಪಿ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಊಟವನ್ನು ಮಾಡಿ ಇನ್ನು ಮುಂದಿನ ದಿನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ಸುಶೀಲ್ ಪಾಂಡೆಯನ್ನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗನೆ ಬರುವಂತೆ ತಿಳಿಸಿದೆವು.

೨೪ರ ಹರೆಯದ ಯುವಕ ಪಾಂಡೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತುಗಾರ. ಮದುವೆಗೆ ಹುಡುಗಿಯ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಛೇಡಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಅವನಿಗೂ ಖುಷಿಕೊಟ್ಟಿತು. ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣದ ಗುರಿ ಗೌರಿಕುಂಡ. ಋಷಿಕೇಶದ ನಂತರ ಬರೀ ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ರಸ್ತೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಉರಿಬಿಸಿಲು ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪ್ರಯಾಸವನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೋಟೆಲ್ಗಳು ಸಿಗದೆ ಹಣ್ಣುಗಳು ಸಿಗದೆ ಹಸಿವು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಬೇರೆ ವಿಧಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಡಾಭಾದ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟ ಪಾಂಡೆ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅದೆ ರುಚಿಯಿಲ್ಲದ ಸಾಸಿವೆ ಎಣ್ಣೆಯ ಅಡುಗೆ ವಾಕರಿಕೆ ತರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೇಗೋ ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಂಡು ಸೇರಿದಷ್ಟು ನುಂಗುತ್ತಾ ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ದಾರಿಯು ಕಣಿವೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೊಗೆ ತುಂಬಿದ್ದು ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ತರಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಬಹುಶಃ ಬಿಸಿಲಿನ ಝಳಕ್ಕೆ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಿರಬೇಕು. ರಸ್ತೆಯ ಮಧ್ಯೆ ವಾಹನ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ದೇಖೋ ಸಾಬ್ ಎ ರುದ್ರಪ್ರಯಾಗ್ ದೇವ ಪ್ರಯಾಗ್ ಹೈ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡೆ. ಒಂದು ಕಣಿವೆಯಿಂದ ಹಸಿರು ಮಿಶ್ರಿತ ನೀರು ಮತ್ತೊಂದು ಕಣಿವೆಯಿಂದ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮಣ್ಣುಮಿಶ್ರಿತ ನೀರು ಸೇರುವ ಸಂಗಮಗಳು ಅಲ್ಲೊಂದು ದೇವಸ್ತಾನ. ೩-೪ ಪ್ರಯಾಗಗಳ ನಂತರ ಸಂಜೆ ಚಹಾ ಸೇವನೆಯ ನಂತರ ಗುಪ್ತಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ವಾಹನ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಪಾಂಡೆ ಇಲ್ಲಿರುವ ಕಾಶಿವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಭೇಟಿಯಿತ್ತೆವು. ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಅರ್ಚಕರು ದಾವಣಗೆರೆಯ ಕನ್ನಡಿಗರು.

ರಾಜ್ಯಾಡಾಳಿತ ಮುಗಿಸಿದ ಪಾಂಡವರು ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಮಾಲಯದ ಕಡೆ ನಡೆದು ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ ಶಿವ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅದರ ಸುಳಿವು ತಿಳಿದ ಸೋದರ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ದರ್ಶನ ಕೊಡಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಶಿವ ಇಲ್ಲಿಂದ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪಾಂಡವರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ ಅದೆ ಗುಪ್ತಕಾಶಿ. ದೇವಳದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಕಡೆಯೂ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಭೀಳುವ ನೀರನ್ನು ಒಂದು ಕಲ್ಯಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಗೊಂಡು ಮುಂದೆ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಯಮುನೆ ಮತ್ತು ಗಂಗಾ ತೀರ್ಥವೆಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಅಲ್ಲಿನವರು ತಿಳಿಸಿದ ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣ. ಗುಪ್ತಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಪ್ರವಾಸಿಗಳು ನಮಗೆ ಎದುರಾದರು. ಕೆಲವರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಾ ಕೆಲವರಿಗೆ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ವಿನಿಮಯಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿದೆವು. ಸಾಬ್ ಜಲ್ದಿ ಆವೋ ಗೇಟ್ ಬಂದ್ ಹೋಜಾತಾ ಹೈ ಎನ್ನುವ ಪಾಂಡೆಯ ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು ವಾಹನ ಹತ್ತಿದೆವು. ರಾತ್ರಿ ೮ ಗಂಟೆಯ ಸುಮಾರಿಗೆ ಸರಸ್ವತಿಪುರ ಎಂಬಲ್ಲಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದ ಪಾಂಡೆ ಸಾರ್ ಗೌರಿಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಕೋಣೆಗಳು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲೆ ಉಳಿಯೋಣ ಇಲ್ಲಿಂದ ಗೌರಿಕುಂಡ ಕೇವಲ ೫ .ಮೀ ದೂರವಿದೆ ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಪುಸಲಾಯಿಸಿದ ಅವನ ಹುನ್ನಾರ ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಸರಿ ಅವನೆಂದಂತೆ ಅಲ್ಲೆ ಇದ್ದ ಹೊಟೆಲ್ಲೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೋಣೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ಎಂಬ ಹೋಟೇಲ್ನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿ ಮಲಗಿದೆವು.
ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ..................